Czym dociąć płytki – Przewodnik po narzędziach

Układanie płytek to jedno z tych zajęć, które potrafi nadać pomieszczeniu zupełnie nowy charakter – od sterylnej łazienki po przytulną kuchnię czy elegancki salon. Niestety, bardzo rzadko zdarza się, że formaty płytek idealnie pasują do zastanej przestrzeni bez żadnych poprawek. Praktycznie każde przedsięwzięcie wykończeniowe związane z ceramiką, gresem czy terakotą będzie wymagało precyzyjnego przycinania płytek, aby wypełnić każdą, nawet najmniejszą lukę czy stworzyć estetyczne zakończenia. To właśnie odpowiedź na kluczowe pytanie: czym dociąć płytki, stanowi fundament sukcesu w tym zadaniu, pozwalając uniknąć frustracji i zepsutych materiałów. Wierzcie nam, precyzja jest tu królową, a dobre planowanie to połowa sukcesu – bez tego nawet najlepszy fachowiec może "popłynąć" z metrażem.

• Cięcie płytek nożem szklarskim i gilotyną ręczną
• Przecinarki elektryczne do płytek – Precyzja i efektywność
• Narzędzia ręczne vs. elektryczne – Porównanie możliwości
• Jak uzyskać idealną krawędź i wykonać cięcia specjalne?
• Analiza kosztów i możliwości w zależności od wybranej metody

Zanim zanurzymy się w gąszczu konkretnych narzędzi, warto przyjrzeć się dostępnym opcjom z szerszej perspektywy, analizując ich kluczowe charakterystyki. Przygotowaliśmy syntetyczne zestawienie najpopularniejszych metod cięcia płytek, biorąc pod uwagę aspekty, które najczęściej wpływają na decyzję o wyborze narzędzia.

Powyższe zestawienie jasno wskazuje, że uniwersalne narzędzie do wszystkiego praktycznie nie istnieje, a wybór zależy od specyfiki konkretnej pracy. Jeśli planujemy jedynie przyciąć kilka czy kilkanaście prostych kawałków cienkiej ceramiki, narzędzia ręczne mogą być wystarczające, minimalizując koszt inwestycji. Jednak w przypadku pracy z dużymi formatami gresu, klinkieru czy konieczności wykonywania precyzyjnych cięć pod kątem, inwestycja w sprzęt elektryczny wydaje się nie tylko uzasadniona, ale wręcz niezbędna dla osiągnięcia zadowalających rezultatów i znacznego przyspieszenia prac.

Kwestia hałasu i zapylenia to również czynniki, których nie wolno lekceważyć, zwłaszcza przy pracach prowadzonych w zamieszkałych już przestrzeniach. Cięcie na sucho szlifierką kątową generuje ogromne ilości pyłu, który osiada wszędzie i jest szkodliwy dla zdrowia. Systemy chłodzenia wodą w przecinarkach elektrycznych rozwiązują ten problem w elegancki sposób, co jest znaczącym atutem w wielu scenariuszach.

Cięcie płytek nożem szklarskim i gilotyną ręczną

Kiedy myślimy o podstawowym narzędziu do pracy z płytkami, często na myśl przychodzi nam klasyczny nóż szklarski, choć w nowocześniejszej, dedykowanej wersji. To rozwiązanie proste, często wybierane przez domowych majsterkowiczów ze względu na niski próg wejścia cenowego i pozorną łatwość użycia. Sednem działania jest tutaj tnące kółko, zwykle wykonane z węglika wolframu, które służy do wykonania precyzyjnego, płytkiego nacięcia na glazurowanej powierzchni płytki.

Po zarysowaniu linii cięcia, płytka jest następnie łamana wzdłuż wykonanego nacięcia. Może to odbywać się poprzez zastosowanie gwałtownego nacisku lub uderzenia. Niestety, ta prosta technika wymaga zaskakująco dużo wprawy, aby uzyskać czyste i równe przełamanie. Łatwo o błędy, które skutkują ukruszeniem się krawędzi, a w najgorszym przypadku – pęknięciem płytki w niekontrolowany sposób, czyniąc ją bezużyteczną.

Bardziej zaawansowaną wersją narzędzia ręcznego jest ręczna gilotyna do płytek. To konstrukcja zazwyczaj oparta na prowadnicy, po której porusza się kółko tnące, a następnie element dociskający (łamak). Takie rozwiązanie znacząco ułatwia wykonanie prostego i równego nacięcia oraz, co ważniejsze, umożliwia bardziej kontrolowane przełamanie płytki.

Gilotyny ręczne świetnie sprawdzają się przy cięciu płytek ceramicznych, zwłaszcza tych o małych i średnich formatach – powiedzmy, do około 60x60 cm. Są idealne do cięcia wzdłuż linii prostych, ale ich możliwości są ograniczone. Typowa ręczna gilotyna nie pozwoli na cięcie pod kątem 45 stopni (fazowanie), a wykonanie nieregularnych kształtów czy wycięć na rury jest nią praktycznie niemożliwe.

Co więcej, grubsze płytki, gres, a tym bardziej twardy klinkier, często stanowią wyzwanie dla ręcznych gilotyn. Przełamanie takich materiałów wymaga znacznej siły i precyzji, a ryzyko ukruszenia krawędzi lub pęknięcia wzrasta. Często obserwuje się "schodki" na przełamanej krawędzi gresu ciętego ręcznie, co dyskwalifikuje tę metodę, jeśli zależy nam na idealnym spasowaniu płytek.

Koszt takiej gilotyny ręcznej może wahać się od kilkudziesięciu do kilkuset złotych, w zależności od długości prowadnicy, jakości materiałów i siły łamaka. Na przykład, prosta gilotyna do płytek 40 cm może kosztować około 100-150 PLN, natomiast model do płytek 80-90 cm, z solidniejszą prowadnicą i lepszym kółkiem tnącym, to wydatek rzędu 200-300 PLN.

Sama technika cięcia ręcznego wymaga od nas stanowczości i spokoju. Najpierw dokładnie odmierzamy i zaznaczamy linię cięcia ołówkiem lub markerem. Następnie, przykładając narzędzie do płytki (w przypadku gilotyny umieszczamy ją na stole i przykładamy płytkę do prowadnicy), wykonujemy pojedyncze, pewne nacięcie. Kluczowe jest, aby naciskać równomiernie na kółko tnące i zrobić tylko jedno przejście. Kilkukrotne nacięcie w tym samym miejscu osłabia strukturę płytki w szerszym pasie, co utrudnia czyste przełamanie.

Po wykonaniu nacięcia, przystępujemy do łamania. W przypadku noża szklarskiego, umieszczamy płytkę na krawędzi stołu z linią nacięcia wystającą nieco poza nią i gwałtownie ją łamiemy w dół. Gilotyna ręczna posiada specjalny łamak – umieszczamy linię nacięcia pod łamakiem i dociskamy dźwignię, powodując kontrolowane przełamanie.

Gdybym miał wskazać typowy błąd, to jest to zbyt duży nacisk podczas nacinania, który prowadzi do wykruszenia krawędzi już na tym etapie, lub próba łamania bez solidnego podparcia, co skutkuje nieregularnym pęknięciem. To narzędzia dla cierpliwych, a pierwsze płytki "na stratę" są niemal wpisane w proces nauki.

Z praktyki mogę dodać, że cienkie płytki rektyfikowane ostre cięcia ręcznym narzędziem potrafią "przełamać" się nie do końca równo, wymagając później pilnika. Klasyczne płytki z zaokrąglonym brzegiem często lepiej poddają się temu procesowi.

Generalnie rzecz biorąc, cięcie ręczne to metoda dla prac o mniejszym zakresie, gdzie precyzja równej krawędzi nie musi być absolutnie idealna, a materiał jest stosunkowo łatwy do przełamania. Jest to też dobry wybór dla amatorów, którzy nie chcą inwestować w droższy sprzęt, a potrzebują przyciąć kilkanaście płytek podczas drobnego remontu.

Przecinarki elektryczne do płytek – Precyzja i efektywność

Przenosimy się do świata, gdzie tempo pracy znacznie przyspiesza, a precyzja wskakuje na zupełnie nowy poziom. Przecinarki elektryczne to prawdziwe maszyny do zadań specjalnych, szczególnie gdy mowa o dużych projektach, pracy z twardymi materiałami lub potrzebie wykonywania niestandardowych cięć. Głównym elementem tnącym jest tutaj tarcza diamentowa, napędzana silnikiem elektrycznym.

Przecinarki elektryczne występują najczęściej w dwóch głównych konfiguracjach: ze stałą tarczą i ruchomym blatem (zazwyczaj w mniejszych, przenośnych modelach) lub z ruchomą głowicą tnącą poruszającą się po prowadnicy nad stałym blatem (typowe dla większych, profesjonalnych maszyn). Niezależnie od konstrukcji, ich wspólną cechą jest zdolność do szybkiego i dokładnego cięcia.

Jedną z kluczowych zalet, która odróżnia wiele przecinarek elektrycznych od narzędzi ręcznych, jest system chłodzenia wodą. Woda jest pompowana ze zbiornika i rozprowadzana na tarczę tnącą podczas pracy. Ma to kilka nieocenionych korzyści. Po pierwsze, eliminuje problem uciążliwego i szkodliwego pyłu, który jest nieunikniony przy cięciu na sucho. Praca staje się czystsza i zdrowsza dla operatora i otoczenia.

Po drugie, chłodzenie wodą znacząco obniża temperaturę tarczy i ciętego materiału. Dzięki temu tarcza diamentowa zużywa się wolniej, a krawędź cięcia jest znacznie gładsza i mniej narażona na ukruszenia, nawet w przypadku twardego gresu czy porcelany. Płytki o wymiarach 60x120 cm, 120x120 cm, a nawet większe (ponad 150 cm) nie stanowią dla dobrej przecinarki problemu, co jest niemożliwe do osiągnięcia narzędziami ręcznymi.

Przecinarki elektryczne z systemem chłodzenia wodą potrafią ciąć nie tylko prosto, ale również pod kątem, najczęściej 45 stopni (fazowanie). Możliwość regulacji kąta nachylenia tarczy lub blatu roboczego pozwala na precyzyjne przygotowanie krawędzi do połączeń narożnych. Niektóre zaawansowane modele umożliwiają nawet cięcie pod innymi kątami.

Zakres możliwości tych maszyn wykracza poza proste cięcia. Z odpowiednimi przystawkami i techniką, przecinarką elektryczną można wykonywać bardziej skomplikowane operacje, jak wycinanie prostokątnych otworów czy precyzyjne cięcie wąskich pasków z płytki, które przy metodach ręcznych mogłyby pęknąć.

Wadą przecinarek elektrycznych jest przede wszystkim ich cena oraz konieczność dostępu do zasilania (choć pojawiają się modele akumulatorowe). Prosta, mała przecinarka z ruchomym blatem do płytek 40 cm to koszt rzędu 400-800 PLN. Większe, profesjonalne maszyny, zdolne do cięcia płytek o długości 120-150 cm i więcej, z mocnymi silnikami i stabilnymi prowadnicami, mogą kosztować od 2000 do nawet 10000+ PLN. To już jest inwestycja dla osób zajmujących się układaniem płytek zawodowo lub planujących bardzo duży zakres prac w swoim domu.

Samo użycie przecinarki elektrycznej wymaga zachowania ostrożności ze względu na pracującą tarczę diamentową. Należy stosować okulary ochronne, a czasem również ochronniki słuchu, gdyż generowany hałas bywa znaczny. Ważne jest również, aby tarcza była odpowiednio dobrana do ciętego materiału – inna tarcza będzie optymalna do ceramiki, inna do gresu, a jeszcze inna do twardego klinkieru czy kamienia naturalnego.

Podsumowując, przecinarki elektryczne oferują szybkość, wszechstronność i najwyższą precyzję cięcia, radząc sobie z praktycznie każdym rodzajem płytki i formatem. System chłodzenia wodą to duży plus dla komfortu i zdrowia pracy. Są droższe od narzędzi ręcznych, ale ich możliwości rekompensują wyższą cenę przy bardziej wymagających projektach.

Pamiętajmy, że precyzja cięcia elektrycznego zależy nie tylko od maszyny, ale także od jakości tarczy. Tania tarcza może "szarpać" krawędź, nawet na najlepszej maszynie. Warto inwestować w tarcze renomowanych producentów.

Narzędzia ręczne vs. elektryczne – Porównanie możliwości

Stanęliśmy przed klasycznym dylematem: wybrać proste i tanie narzędzia ręczne, czy zainwestować w droższy, ale potencjalnie bardziej efektywny sprzęt elektryczny? Odpowiedź na to pytanie nie jest zerojedynkowa i zależy od wielu czynników, które warto szczegółowo przeanalizować.

Jednym z pierwszych i najbardziej oczywistych kryteriów jest koszt. Nóż szklarski lub prosta gilotyna ręczna to wydatek, na który stać praktycznie każdego. Możemy je kupić za kilkadziesiąt czy kilkaset złotych. Przecinarka elektryczna, nawet najprostsza, to już kilkaset, a często kilka tysięcy złotych. Szlifierka kątowa jest stosunkowo tania, ale trzeba do niej doliczyć koszt tarczy diamentowej, która również się zużywa.

Wymagania co do miejsca pracy i zasilania to kolejny aspekt. Narzędzia ręczne są mobilne i nie potrzebują prądu. Możemy nimi pracować wszędzie. Przecinarki elektryczne (z wyjątkiem nielicznych modeli akumulatorowych) wymagają dostępu do gniazdka, a modele z chłodzeniem wodą potrzebują dodatkowo zbiornika na wodę i miejsca, gdzie ewentualne zachlapania nie będą problemem.

Komfort pracy również różni się znacząco. Cięcie ręczne, choć pozbawione pyłu (poza samym procesem łamania, który może wygenerować minimalne okruszki), bywa fizycznie męczące, zwłaszcza przy większej ilości płytek. Generuje też niski poziom hałasu w porównaniu do sprzętu elektrycznego.

Szlifierka kątowa, choć wszechstronna, jest głośna i generuje ogromne ilości szkodliwego pyłu – wymaga maseczki i okularów, a najlepiej pracy na zewnątrz lub w dobrze wentylowanym pomieszczeniu. Przecinarka elektryczna z tarczą diamentową generuje wysoki poziom hałasu, ale dzięki chłodzeniu wodą jest praktycznie bezpyłowa, co znacznie poprawia komfort pracy wewnątrz budynków.

Teraz przejdźmy do wydajności i możliwości. Jeśli masz do przycięcia 10-15 płytek ceramicznych w prostej linii podczas małego remontu, ręczna gilotyna spokojnie da radę. Ale jeśli przed Tobą setki płytek wielkoformatowych, twardy gres, klinkier, lub konieczność cięcia pod kątem, narzędzia ręczne okażą się niewystarczające i skrajnie nieefektywne.

Przecinarki elektryczne to maszyny stworzone do szybkiego, powtarzalnego cięcia dużej liczby płytek. Pozwalają na uzyskanie idealnie równej krawędzi, co jest kluczowe przy układaniu bezfugowym lub na bardzo cienkich fugach. Dają również możliwość cięcia twardych materiałów, których ręcznie po prostu nie da się przełamać bez ryzyka uszkodzenia.

Możliwości cięć niestandardowych również przemawiają na korzyść narzędzi elektrycznych. Cięcie pod kątem 45 stopni (fazowanie), niezbędne do estetycznego wykończenia narożników zewnętrznych, jest standardową funkcją w wielu przecinarkach elektrycznych. Szlifierką kątową, z odpowiednią tarczą, można wykonywać cięcia po łuku, wycinać otwory czy docinać elementy o skomplikowanych kształtach, czego narzędzia ręczne nie potrafią.

Ciężko postawić tu znak równości. To jak porównywanie noża kuchennego do piły taśmowej – oba tną, ale do zupełnie innych zadań. Dla drobnych prac, gdzie priorytetem jest niski koszt, narzędzia ręczne są sensownym wyborem. Jednak dla każdego, kto planuje większy remont lub pracuje zawodowo, inwestycja w przecinarkę elektryczną zwraca się w postaci zaoszczędzonego czasu, wyższej jakości wykonania i mniejszego stresu związanego z łamaniem płytek.

Często spotykanym podejściem jest posiadanie kombinacji narzędzi. Ręczna gilotyna do szybkich, prostych cięć na mniejszych płytkach, przecinarka elektryczna do precyzyjnych długich cięć, dużych formatów i twardych materiałów, oraz szlifierka kątowa do poprawek, cięć niestandardowych i wycinania otworów. Takie "portfolio" pozwala sprostać niemal każdemu wyzwaniu.

Jak uzyskać idealną krawędź i wykonać cięcia specjalne?

Cięcie płytek to jedno, ale równie ważny jest sposób wykończenia krawędzi oraz zdolność do wykonywania cięć wykraczających poza prostą linię. Szczególnie przy cięciu narzędziami ręcznymi, ale czasem i elektrycznymi (zwłaszcza szlifierką kątową), krawędź cięcia może być nieco nierówna, postrzępiona lub ostra. Jak sobie z tym poradzić, aby efekt końcowy był estetyczny?

W przypadku niewielkich nierówności powstałych po cięciu ręczną gilotyną, pomocny okazuje się pilnik wolframowy. To narzędzie z powłoką z węglika wolframu lub nasypem diamentowym, które pozwala delikatnie zeszlifować ostre krawędzie i drobne wyszczerbienia. Praca jest czasochłonna, ale pozwala na poprawienie estetyki krawędzi.

Innym, szybszym sposobem na wygładzenie krawędzi, szczególnie po cięciu nożem szklarskim lub szlifierką, jest użycie szlifierki kątowej z tarczą diamentową do szlifowania. Kluczowe jest tutaj zastosowanie odpowiedniej tarczy, np. diamentowej tarczy garnkowej lub specjalnej tarczy do szlifowania krawędzi, oraz ustawienie szlifierki na wysokie obroty. Należy działać płynnymi, delikatnymi ruchami, stopniowo spiłowując odstające fragmenty, unikając dociskania, które mogłoby ukruszyć płytkę.

W drobnych poprawkach i odłamywaniu małych fragmentów ciętych ręcznie, pomocne mogą być również szczypce glazurnicze. Umożliwiają one precyzyjne odłamanie małych, wąskich pasków, które ciężko przełamać równo ręcznie, lub usunięcie pojedynczych nierówności na krawędzi. Wymagają jednak wprawy i są bardziej narzędziem do "dopieszczania" krawędzi niż do głównego cięcia.

Przechodząc do cięć specjalnych, czyli tych innych niż prosta linia, narzędzia elektryczne zdecydowanie wysuwają się na prowadzenie. Wykonywanie otworów w płytkach, czy to okrągłych pod rury, czy prostokątnych pod gniazdka, jest z reguły domeną wiertnic diamentowych (koronek) lub szlifierki kątowej. Koronki diamentowe, chłodzone wodą, pozwalają na precyzyjne wywiercenie czystych otworów o zadanej średnicy.

Szlifierka kątowa z tarczą diamentową pozwala na wycinanie niestandardowych kształtów. Można nią np. wycinać łuki, skosy czy wspomniane prostokąty. Wymaga to jednak dużej precyzji, stabilnej ręki i często wykonania kilku nacięć pomocniczych przed ostatecznym wycięciem elementu. Generuje też ogromne ilości pyłu.

Jednym z najczęściej wykonywanych cięć specjalnych w płytkach jest fazowanie, czyli przycinanie krawędzi pod kątem 45 stopni. Jest to niezbędne, gdy płytki mają stykać się ze sobą w narożniku zewnętrznym, np. na wnęce czy narożniku ścian. Takie połączenie wygląda estetycznie, eliminując potrzebę stosowania plastikowych listew narożnych.

Nowoczesne przecinarki elektryczne często posiadają funkcję regulacji kąta cięcia, co umożliwia precyzyjne wykonanie fazy pod 45 stopni. Wiele profesjonalnych maszyn ma specjalne tarcze lub adaptery dedykowane do tego celu. Można też fazować płytki za pomocą szlifierki kątowej ze specjalną tarczą do fazowania lub odpowiednią przystawką, ale uzyskanie równej i estetycznej fazy na większej długości jest znacznie trudniejsze niż na przecinarce stołowej.

Wykonywanie cięć w kształcie litery "L" lub "U" (np. pod futrynę drzwiową) to kolejne zadanie dla narzędzi elektrycznych. Często wymaga to kombinacji cięcia wzdłuż za pomocą przecinarki (o ile długość pozwala) i docinania wewnętrznych narożników szlifierką kątową lub dedykowaną piłą elektryczną do wycinania otworów w płytkach.

Wąskie paski, np. o szerokości 2-3 cm, bywają wyzwaniem dla ręcznych gilotyn, łatwo się kruszą. Przecinarka elektryczna z chłodzeniem wodą radzi sobie z tym zadaniem znacznie lepiej, umożliwiając precyzyjne wycięcie takich elementów.

Podsumowując, chociaż narzędzia ręczne mogą pomóc w podstawowym wykończeniu krawędzi, to sprzęt elektryczny jest niezastąpiony, gdy chcemy osiągnąć idealną gładkość krawędzi (zwłaszcza po cięciu na mokro) i wykonywać skomplikowane cięcia specjalne, takie jak fazowanie, wycinanie otworów czy kształtowanie elementów. To kwestia nie tylko możliwości, ale także jakości i estetyki końcowego efektu, który ma ogromne znaczenie w wykończeniu wnętrza.

Myśląc o jakości krawędzi, warto wspomnieć o technice retyfikacji. Płytki rektyfikowane mają idealnie proste krawędzie fabryczne, przycięte maszynowo. Jeśli przycinamy taką płytkę, cięta krawędź nigdy nie będzie tak idealna jak fabryczna bez odpowiedniego sprzętu i techniki. Dlatego precyzyjne cięcie płytek jest kluczowe.

Pamiętajmy też, że praca z twardymi materiałami, jak gres czy kamień, wymaga tarcz diamentowych dedykowanych do tych materiałów. Użycie niewłaściwej tarczy znacząco obniży precyzję, zwiększy ryzyko uszkodzenia płytki i przyspieszy zużycie narzędzia.

Z mojego doświadczenia, uzyskanie perfekcyjnej fazy na gresie wielkoformatowym wymaga cierpliwości i dobrej maszyny. Nawet małe błędy w ustawieniu kąta cięcia stają się widoczne po złożeniu narożnika. Ćwiczenie czyni mistrza, a odpowiednie narzędzia sprawiają, że nauka jest mniej frustrująca i bardziej efektywna.

Analiza kosztów i możliwości w zależności od wybranej metody

Decyzja o tym, czym dociąć płytki, często sprowadza się do kompromisu między możliwościami narzędzia a naszym budżetem. Nie każdy potrzebuje profesjonalnego sprzętu, ale z drugiej strony, tanie rozwiązania mogą okazać się "drogie w eksploatacji", jeśli zniszczą materiał.

Spróbujmy spojrzeć na to przez pryzmat kilku scenariuszy, analizując koszty początkowe i efektywność pracy. Dla uproszczenia, skupimy się na cięciu prostoliniowym, gdyż cięcia specjalne w dużej mierze wymuszają użycie narzędzi elektrycznych lub specjalistycznych akcesoriów.

Przyjmijmy hipotetyczne dane dotyczące przybliżonych kosztów i efektywności, bazując na typowych narzędziach dostępnych na rynku. Koszty są orientacyjne i mogą się różnić w zależności od producenta i miejsca zakupu.

Wykres w sposób uproszczony ilustruje, że wyższy koszt początkowy przecinarek elektrycznych często idzie w parze z wyższą efektywnością i wszechstronnością, co jest szczególnie istotne w większych projektach. Szlifierka kątowa stanowi ciekawe narzędzie uniwersalne, stosunkowo tanie, ale obarczone wadą ogromnego zapylenia.

Weźmy pod lupę studium przypadku: układanie 50 mkw. płytek gresowych o wymiarach 60x60 cm. Przewidujemy około 100-150 cięć, w tym kilka kątowych. Próba wykonania tej pracy ręczną gilotyną do 60 cm płytek będzie wymagała ogromnej siły, precyzji i cierpliwości. Ryzyko zepsucia co najmniej kilku płytek, które przy takim formacie i materiale kosztują kilkadziesiąt złotych za sztukę, jest bardzo wysokie. Powiedzmy, że uszkodzimy 5-10 płytek. To koszt materiału rzędu 250-500 PLN. Dodatkowo, czas pracy może się wydłużyć o dzień lub dwa.

Użycie przecinarki elektrycznej do gresu 60x60 cm to zupełnie inna bajka. Tarcza diamentowa bez problemu przetnie materiał, system chłodzenia wodą zapewni czystą i gładką krawędź, a możliwość cięcia pod kątem ułatwi wykończenie narożników. Praca pójdzie szybciej, z minimalnym ryzykiem uszkodzenia płytek z powodu złego cięcia.

Nawet jeśli kupno przecinarki to wydatek 1500-2000 PLN, może się okazać ekonomicznie uzasadniony, jeśli unikniemy zepsucia drogich płytek i skrócimy czas pracy, który też ma swoją wartość (choćby cenę naszego własnego czasu). To kalkulacja, którą każdy musi przeprowadzić indywidualnie, bazując na skali swojego projektu.

Warto też pamiętać o akcesoriach. Tarcze do przecinarek elektrycznych czy koronki do otworów to dodatkowe koszty eksploatacyjne, które należy wziąć pod uwagę. Tarcze zużywają się i muszą być wymieniane, zwłaszcza przy cięciu twardych lub grubych materiałów.

Finalnie, wybór narzędzia do cięcia płytek to inwestycja. Inwestycja w narzędzie, inwestycja w jakość wykonania i często inwestycja w własny spokój i komfort pracy. Dla jednego remontu niewielkiej łazienki ręczna gilotyna może być wystarczająca. Dla generalnego remontu domu z dużą ilością powierzchni wykończonych płytkami, sprzęt elektryczny staje się praktycznie niezbędny. Myślę, że ta analiza "opłacalności" jest kluczem do rozsądnego wyboru, a nie tylko patrzenie na metkę z ceną w pierwszym sklepie.

Czasem słyszymy narzekania: "Kupiłem tę tanią gilotynę, a ona łamie mi płytki!". No cóż, nie ma co się dziwić. Narzędzie musi być adekwatne do zadania. Gres o grubości 1 cm to inne wyzwanie niż cienka glazura ścienna. Solidne szczęki łamacza i sztywna prowadnica w gilotynie to nie są bajery, to elementy decydujące o jakości cięcia.