Farba do laminatu: jak malować meble laminowane
Malowanie mebli z laminatu to nie moda, lecz realna alternatywa dla wymiany — oszczędna i ekologiczna, jeśli wykonana świadomie. Najczęstsze dylematy pojawiają się przy wyborze technologii: czy postawić na farbę akrylową dla szybkiego schnięcia, na ftalową dla twardszej powłoki, czy na specjalną farbę renowacyjną, która deklaruje łatwość użycia i trwałość. Drugi ważny wątek to przygotowanie powierzchni — zaniedbane matowienie czy odtłuszczanie skreśla większość wysiłku malarskiego. Trzeci problem to kompromis między wyglądem a odpornością: wysoki połysk łatwiej zmyć, ale szybciej widać rysy; mat ukrywa drobne uszkodzenia, lecz może być mniej odporny na szorowanie.

- Rodzaje farb do laminatu: akrylowe, ftalowe i renowacyjne
- Przygotowanie powierzchni laminatu do malowania
- Narzędzia i techniki nakładania farby na laminat
- Warstwy farb i czas schnięcia na laminacie
- Wybór farby według przeznaczenia mebla
- Porównanie farb: ftalowe, akrylowe i renowacyjne
- Pielęgnacja i trwałość malowanego laminatu
- Farba do laminatu — Pytania i odpowiedzi
- Wybór farby: trwałość kontra czas schnięcia i zapach.
- Przygotowanie: ile szlifować i kiedy użyć podkładu.
- Wykończenie: połysk kontra odporność na zarysowania.
Poniżej znajdziesz praktyczne zestawienie trzech typów farb do laminatu zorientowane pod kątem kosztu, wydajności i czasu schnięcia; dane to zakresy cen i parametry użytkowe typowe dla rynku oraz wyniki naszych testów porównawczych. Tabela ułatwia decyzję przez bezpośrednie zestawienie parametrów istotnych przy wyborze farby do mebli i innych elementów oklejonych laminatem.
| Typ farby | Cena 1 L (PLN) | Wydajność (m²/L) | Czas dotykowy / między warstwami | Pełne utwardzenie | Odporność (1-5) |
|---|---|---|---|---|---|
| Akrylowa (wodna) | 45–90 | 8–12 | 0,5 h / 2–6 h | 7–14 dni | 3/5 |
| Ftalowa (alkidowa) | 30–70 | 9–12 | 6–12 h / 12–24 h | 7–21 dni | 4/5 |
| Renowacyjna (system do oklein) | 60–120 (opcje 0,75–1 L) | 10–14 | 1–3 h / 4–8 h | 3–7 dni | 4/5 |
Patrząc na liczbę metrów na litr oraz czasy schnięcia, widać wyraźnie kompromis: farby renowacyjne zwykle kosztują więcej za opakowanie, lecz dają lepszą wydajność i krótsze schnięcie między warstwami, co skraca czas realizacji projektu; z kolei ftalowe oferują wyższą twardość powłoki przy niższym koszcie, kosztem silniejszego zapachu i dłuższych przerw między kolejnymi malowaniami. Akryle są najbardziej przyjazne jeśli chodzi o zapach i czystość pracy, ale przy meblach narażonych na intensywne użytkowanie warto rozważyć dodatkowy lakier ochronny lub wybór farby renowacyjnej. Liczby w tabeli pomagają zaplanować zakup: dla frontów szaf kuchennych zwykle wystarczy 1–2 litry podkładu i 1–2 litry farby wykończeniowej w zależności od powierzchni.
Rodzaje farb do laminatu: akrylowe, ftalowe i renowacyjne
Trzy grupy farb, które dominują w zastosowaniach do okleiny, to farby akrylowe, ftalowe (alkidowe) oraz specjalne systemy renowacyjne zaprojektowane do laminatu; każda z nich ma inny profil chemiczny i użytkowy, co przekłada się na tempo schnięcia, zapach, przyczepność i końcową twardość powłoki. Najczęściej wybór zależy od rodzaju mebli i intensywności użytkowania — akryle sprawdzą się na frontach pokojowych i w miejscach o umiarkowanym użytkowaniu ze względu na lekki zapach i szybsze schnięcie, ftalowe będą lepsze tam, gdzie trzeba więcej twardości i odporności na zarysowania, a systemy renowacyjne łączą zalety przyczepności i wykończenia zaprojektowanego specjalnie pod okleinę. Przy pracy z laminatem najważniejsze jest dobranie produktu, który daje trwałą przyczepność do gładkiej powierzchni; to klucz, bo nawet najdroższa farba niewiele zdziała bez odpowiedniego podkładu i przygotowania.
Zobacz także: Co to jest laminat meblowy?
Farby akrylowe to wodne systemy na polimerach kopolimerowych, cenione za niską emisję oparów i relatywnie szybkie schnięcie, co ułatwia wieloetapowe malowanie w warunkach domowych; 1 litr wystarcza zwykle na 8–12 m² przy jednej cienkiej warstwie, a cena oscyluje w granicach 45–90 zł za litr zależnie od jakości i pigmentacji. Ich elastyczna powłoka dobrze kryje drobne nierówności i nadaje się do matowych oraz półmatowych wykończeń, lecz przy intensywnym użytkowaniu mebli kuchennych lub bliskim kontakcie z wilgocią warto rozważyć dodatkowy lakier ochronny. Dla osób wrażliwych na zapach i pracujących w zamkniętych pomieszczeniach akryl jest zwykle najbardziej komfortowym wyborem; pamiętać jednak trzeba o dłuższym czasie pełnego utwardzenia, który może sięgać nawet dwóch tygodni.
Ftalowe farby, oparte na żywicach alkidowych, budują twardszą i bardziej odporną na zarysowania powłokę, dlatego często wybiera się je do frontów meblowych i elementów narażonych na obciążenia mechaniczne, przy czym ceny zaczynają się już od około 30 zł za litr i sięgają 70 zł w wyższych klasach jakościowych; ich wada to silniejszy zapach i dłuższy czas między warstawami, co wydłuża cały projekt. Farby renowacyjne zostały zaprojektowane specjalnie do laminatu: łączą dobrą przyczepność, szybsze schnięcie między warstwami oraz często zwiększoną odporność na szorowanie, przy czym koszt za opakowanie 0,75–1 litra potrafi być wyższy niż tradycyjnych systemów. Przy wyborze między tymi opcjami warto rozważyć rytm użytkowania mebli, dopuszczalny zapach podczas malowania oraz oczekiwany czas realizacji projektu.
Przygotowanie powierzchni laminatu do malowania
Przygotowanie powierzchni jest często decydujące dla trwałości nowej powłoki i obejmuje trzy główne etapy: oczyszczenie z brudu i tłuszczu, zmatowienie lśniącej powłoki laminatu oraz odtłuszczenie i usunięcie pyłu przed nałożeniem podkładu; pominięcie któregokolwiek z tych kroków grozi łuszczeniem się farby po kilku tygodniach użytkowania. Do mycia najlepiej użyć ciepłej wody z łagodnym detergentem, a tłuste ślady usunąć rozcieńczalnikiem do lakierów lub alkoholem izopropylowym w dobrze wentylowanym pomieszczeniu, pamiętając o odpowiedniej ochronie dłoni i oczu. Matowienie wykonuje się papierem ściernym o ziarnistości 180–240 lub padami ściernymi typu Scotch-Brite; po zmatowieniu należy dokładnie odkurzyć i przetrzeć powierzchnię wilgotną szmatką, a następnie odtłuścić, co znacznie poprawia przyczepność podkładu i farby do laminatu.
Zobacz także: Laminat: Co to jest? Zastosowanie Materiałów Laminowanych
Kolejność prac można ująć w prostych krokach, które ułatwiają planowanie zakupów i oszacowanie czasu realizacji:
- Usuń okucia i zawiasy lub zabezpiecz taśmą;
- Oczyść powierzchnię z kurzu i tłuszczu detergentem, spłucz i wysusz;
- Zmatowienie papierem 180–240 lub padami, przetarcie ściągaczem i odkurzenie;
- Odtłuszczenie alkoholem izopropylowym lub dedykowanym odtłuszczaczem;
- Nałóż podkład do powierzchni śliskich (ok. 8–12 m²/L), odczekaj do wyschnięcia i delikatnie przeszlifuj między warstwami;
- Nałóż 2 cienkie warstwy farby kryjącej, zachowując czasy schnięcia podane przez producenta.
Dobór podkładu ma kluczowe znaczenie: do laminatu najlepiej stosować specjalny primer adhezyjny lub uniwersalny podkład do trudno przyczepnych powierzchni, który wyrównuje napięcie powierzchniowe i poprawia przyczepność farby nawierzchniowej; zużycie podkładu zwykle wynosi 8–12 m² na litr, więc dla kompletu frontów kuchennych o łącznej powierzchni 8–12 m² wystarczy 1 litr podkładu, a dalej planujemy 1–2 litry farby wykończeniowej zależnie od pożądanego krycia i liczby warstw. Warto pamiętać, że oszczędzanie na podkładzie najczęściej kończy się koniecznością ponownej naprawy powłoki, więc przy planowaniu budżetu lepiej uwzględnić nieco większą ilość materiału i drobne akcesoria jak taśmy maskujące, folie i papier ścierny.
Narzędzia i techniki nakładania farby na laminat
Dobór narzędzi wpływa na jakość wykończenia i tempo pracy — pędzle syntetyczne są standardem przy farbach wodnych i renowacyjnych, zaś naturalne włosie lepiej współgra z rozpuszczalnikowymi ftalowymi; szerokość pędzla 30–60 mm sprawdza się przy frontach, a do detalów użyj pędzla 10–20 mm. Wałki piankowe o krótkim włosiu (4–6 mm) dają równą powłokę bez struktur, co jest zaletą przy gładkich laminatach, natomiast do największych powierzchni warto rozważyć natrysk HVLP lub airless dla uzyskania fabrycznego wykończenia — przy natrysku pamiętaj o filtracji farby i ewentualnym rozcieńczeniu 5–15% zgodnie z instrukcją producenta. Nie lekceważ też prostych narzędzi pomocniczych: sitko do farby, mieszadło mechaniczne do równomiernego rozprowadzenia pigmentów, tack cloth do zbierania pyłu oraz dobre oświetlenie i stabilny stelaż do suszenia elementów po malowaniu.
Technika nakładania decyduje o estetyce i trwałości powłoki — jedną z najskuteczniejszych metod jest nakładanie cienkich, równomiernych warstw z zachowaniem "wet edge", czyli łączeniem mokrych pasów pracy, co ogranicza widoczne łączenia i smugi; dla wykończeń natryskowych oznacza to pracę z odpowiednią prędkością i kątem, dla wałków zaś szybką, ciągłą pracę bez pozostawiania suchych brzegów. Cross-coating, czyli krzyżowe nakładanie warstw (pierwsza w pionie, druga w poziomie), poprawia krycie i redukuje widoczność pociągnięć pędzla, zwłaszcza przy półmatowym lub matowym wykończeniu; pamiętaj, że każda kolejna warstwa powinna być cieńsza od poprzedniej i że nadmiar farby prowadzi do kapek i długiego schnięcia. Przy natrysku konieczne jest zabezpieczenie otoczenia, ustawienie właściwej dyszy (HVLP 1.4–1.8 mm lub airless 0,009–0,013 cala w zależności od gęstości farby) oraz testy próbkowe na kawałku laminatu przed malowaniem gotowych elementów.
Z naszych prób wynika, że przy ręcznym malowaniu frontów najlepszy efekt daje połączenie cienkiego wałka do szybkiego rozłożenia powłoki i precyzyjnego doczołowego wygładzenia pędzlem, co pozwala uniknąć rys i przewlekłego efektu "pędzlowania"; technika ta skraca czas suszenia i ogranicza potrzebę szlifowania między warstwami. Przy większych projektach natrysk daje gładkość porównywalną z fabrycznym lakierowaniem, ale wymaga praktyki i lepszej organizacji pracy, szczególnie jeśli farba ma silniejszy zapach lub jest rozpuszczalnikowa. Nie zapominaj o ergonomii: pracuj w paru sesjach, zabezpiecz stanowisko foliami, stosuj maski przeciwpyłowe przy szlifowaniu i półmaski filtrujące przy stosowaniu rozpuszczalnikowych systemów, aby zachować zdrowie i wysoką jakość wykończenia.
Warstwy farb i czas schnięcia na laminacie
Plan warstw na laminacie powinien zaczynać się od podkładu adhezyjnego, potem co najmniej dwóch cienkich warstw farby nawierzchniowej — pierwszy zastrzyk krycia jest zwykle bardziej wchłaniany, więc druga warstwa zamyka strukturę i poprawia odporność powłoki; łącznie często stosuje się trzy aplikacje: podkład, pierwsza farba i druga farba wykończeniowa, co daje najlepszy kompromis między kryciem a trwałością. Czas schnięcia zależy od systemu: akryl wysycha dotykowo już w 30–60 minut, lecz między warstwami warto odczekać 2–6 godzin, ftalowe wymagają zwykle 12–24 godzin przerwy, natomiast farby renowacyjne mogą pozwolić na szybkie przejścia 4–8 godzin między aplikacjami; pełne utwardzenie powłoki następuje w ciągu kilku dni do trzech tygodni w zależności od systemu. Najlepiej planować dłuższe okienko czasowe niż minimalne zalecane czasy, bo wilgotność i temperatura znacząco wydłużają proces utwardzania, a nakładanie następnej warstwy zbyt wcześnie zwiększa ryzyko marszczenia lub odspojenia powłoki.
Szlifowanie między warstwami to subtelna, ale ważna czynność — używanie papieru o bardzo drobnym ziarnie 320–400 pozwala zmatowić powłokę i poprawić przyczepność kolejnej warstwy bez usuwania poprzedniego krycia; po pierwszej warstwie grubość powłoki jest mniejsza, więc warto szlifować delikatnie, zbierać pył i przecierać powierzchnię tack cloth, by uniknąć pęcherzyków i nieciągłości. Przy stosowaniu lakierów nawierzchniowych lub systemów dwuskładnikowych konieczne jest ścisłe przestrzeganie instrukcji producenta dotyczących czasu szlifowania i oczekiwania na tzw. "okno pomiędzy powłokami", gdy podłoże jest jeszcze chemicznie aktywne; pomyłki w tym zakresie często prowadzą do konieczności zdzierania warstw i ponownego malowania. Jeśli chcesz uzyskać idealnie gładkie wykończenie, ostatni szlif wykonaj papierem 400–600 lub użyj bardzo drobnych padów polerskich po pełnym utwardzeniu, zanim zastosujesz ewentualny lakier ochronny.
Jeśli zależy Ci na ekstra odporności, zastosowanie przezroczystego lakieru poliuretanowego (wodnego lub rozpuszczalnikowego) jako warstwy wierzchniej zwiększy odporność na zarysowania i szorowanie; lakiery wodne dają mniejszy zapach i szybsze schnięcie, lakiery rozpuszczalnikowe zazwyczaj dają twardszą powierzchnię, ale wymagają lepszej wentylacji i dłuższego czasu utwardzania. Pamiętaj, że każdy dodatkowy lakier to zwiększone zużycie materiału i koszt, więc dobierz go do rzeczywistego poziomu eksploatacji mebla — w szafkach kuchennych i meblach biurowych warstwa ochronna naprawdę przedłuży żywotność wykończenia. Po nałożeniu warstwy ochronnej pełne użytkowe właściwości powłoki uzyskuje się zwykle po 7–21 dniach, dlatego do czasu pełnego utwardzenia unikaj intensywnego użytkowania i gorących naczyń bez podkładek.
Wybór farby według przeznaczenia mebla
Do szafek kuchennych warto wybierać farby o podwyższonej odporności na ścieranie i zmywanie; najlepszym wyborem są tutaj systemy ftalowe lub farby renowacyjne, które lepiej znoszą kontakt z detergentami i mechaniczne obciążenia, a wykończenie półpołyskowe ułatwia czyszczenie zabrudzeń. Przy planowaniu zapasów warto policzyć powierzchnię frontów i szafek — dla przeciętnej kuchni 6–10 m² frontów zużycie farby wykończeniowej w dwóch warstwach wyniesie zwykle około 1–2 litrów, a podkładu około 1 litra, co pomaga oszacować koszty i czas pracy. Przy malowaniu mebli kuchennych trzeba także zwrócić uwagę na odporność na parę i tłuszcz oraz na to, czy produkt dopuszcza użytkowanie w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności.
Do mebli pokojowych i sypialnianych, gdzie dominują dotyk i estetyka, świetnie sprawdzą się farby akrylowe lub renowacyjne o wykończeniu matowym lub półmatowym, które maskują drobne zarysowania i nadają spójny, nowoczesny wygląd; w tych zastosowaniach ważna jest ochrona przed odciskami palców i trwałość koloru, ale intensywność ścierania jest zwykle mniejsza niż w kuchni, więc akryl często wystarcza. Dla garderób i regałów bibliotecznych liczy się również łatwość odświeżenia powłoki w przyszłości, dlatego wybór farby o dobrej przyczepności i możliwości delikatnego szlifowania pomiędzy warstwami znacząco ułatwia późniejsze renowacje. Jeśli zależy Ci na unikaniu silnego zapachu podczas malowania w pomieszczeniach mieszkalnych, wybierz systemy o niskim poziomie VOC i pozwól pomieszczeniu na dobrą wentylację podczas schnięcia.
Do mebli dla dzieci najważniejsze będą bezpieczeństwo i łatwość czyszczenia, dlatego wybieraj farby o niskiej emisji lotnych związków organicznych i o dobrej odporności na szorowanie, z myślą o zabrudzeniach i okresowych dezynfekcjach; akryle o deklarowanych niskich VOC lub dedykowane farby renowacyjne są tu najbezpieczniejszym wyborem. W łazienkach, przy bezpośredniej ekspozycji na parę i wilgoć, malowanie laminatu ma ograniczenia i wymaga stosowania systemów odpornych na wilgoć oraz dokładnego uszczelnienia krawędzi — często lepszym rozwiązaniem jest zastosowanie specjalnych oklein lub paneli przeznaczonych do warunków wilgotnych. Na zewnątrz laminat rzadko bywa stosowany bez dodatkowej impregnacji i ochrony UV, więc malowanie mebli ogrodowych z laminatu wymaga produktów dedykowanych do zastosowań zewnętrznych i regularnej konserwacji.
Porównanie farb: ftalowe, akrylowe i renowacyjne
Proste porównanie pokazuje, że ftalowe systemy wygrywają twardością i relacją koszt–trwałość, akrylowe górują pod względem czystości pracy i komfortu zapachowego, a renowacyjne oferują najlepszą kombinację przyczepności i gotowości do użytku przy krótszych oknach aplikacyjnych; każdy z systemów ma więc swoją naturalną niszę zastosowań. W tabeli powyżej zawarliśmy kluczowe liczby, które pomagają podjąć decyzję: jeśli priorytetem jest szybkie oddanie mebli do użytkowania, farba renowacyjna może usprawnić harmonogram, jeśli zaś celem jest budżet i twardość, to ftalowa powłoka daje najlepszą odporność przy niższym koszcie materiału. Przy wyborze ważne są także warunki pracy — dostęp do wentylacji, temperatura i wilgotność — bo one wpływają na rzeczywiste czasy schnięcia i ostateczną jakość powłoki, niezależnie od deklarowanych parametrów producenta.
Analiza kosztów nie kończy się na cenie za litr: trzeba policzyć wydajność i liczbę warstw, by określić koszt na metr kwadratowy; przykładowo, farba akrylowa przy zużyciu 10 m²/L i dwóch warstwach to koszt około 9–18 zł/m² dla samego materiału, ftalowa przy podobnym zużyciu obniża koszt do rzędu 6–14 zł/m², natomiast system renowacyjny, choć droższy za litr, przy wyższej wydajności 12–14 m²/L może dawać porównywalny koszt końcowy na m². Do tego dochodzą koszty podkładu (1 litr na 8–12 m²) oraz ewentualnego lakieru ochronnego, co podnosi inwestycję, lecz przedłuża okres między koniecznością kolejnego malowania; oczekiwana trwałość estetyczna i mechaniczna powłoki wynosi od kilku do kilkunastu lat w zależności od intensywności użytkowania i stosowania warstwy ochronnej. Przy planowaniu budżetu warto więc policzyć koszt całkowity projektu, nie tylko cenę farby, i uwzględnić czas pracy oraz przygotowanie powierzchni.
Aspekty zdrowotne i środowiskowe stają się coraz ważniejsze przy wyborze farby do laminatu — farby na bazie wody i systemy o niskim poziomie VOC minimalizują zapach i ryzyko narażenia, co ma znaczenie zwłaszcza przy malowaniu w mieszkaniach; ftalowe produkty zazwyczaj emitują więcej oparów, dlatego wymagają lepszej wentylacji i dłuższego czasu przewietrzania. Z punktu widzenia utylizacji, nadmiary farb rozpuszczalnikowych trzeba oddać do punktu zbiórki odpadów niebezpiecznych, co generuje dodatkowy obowiązek i koszt, natomiast resztki farb wodnych są łatwiejsze do zagospodarowania, choć też nie powinny trafiać bezpośrednio do kanalizacji. Dlatego warto zainwestować w produkty o niższym VOC i zaplanować rozsądne przewietrzanie oraz odpowiednie środki ochrony osobistej, bo komfort pracy przekłada się na jakość wykonania i bezpieczeństwo użytkowników pomalowanych mebli.
Pielęgnacja i trwałość malowanego laminatu
Codzienna pielęgnacja malowanego laminatu wymaga delikatnych środków i odpowiedniej techniki — używaj miękkich ścierek z mikrofibry i łagodnych detergentów bez chloru oraz unikaj silnych rozpuszczalników i agresywnych gąbek, które fizycznie uszkadzają powłokę. Do usuwania tłustych plam wystarczy roztwór wody z niewielką ilością płynu do naczyń, a po umyciu natychmiast osusz powierzchnię suchą ściereczką, aby zapobiec powstawaniu nieestetycznych smug i odbarwień; przy uporczywych zabrudzeniach stosuj produkty dedykowane do powłok lakierowanych i zawsze testuj je na niewidocznym fragmencie. Regularne czyszczenie i unikanie ostrych narzędzi ograniczy konieczność renowacji i przedłuży estetyczny wygląd powłoki, a drobne ubytki naprawisz szybciej, niż pozornie kosztowniejsza pełna renowacja frontów.
Maleńkie odpryski i rysy można naprawić w domu za pomocą zestawów do retuszu lub cienkiego pędzelka i farby w odpowiednim odcieniu; przy większych uszkodzeniach wypełnij ubytek masą szpachlową przeznaczoną do mebli, przeszlifuj delikatnie, odtłuszcz i nałóż podkład wraz z dwiema cienkimi warstwami farby. Przed zakupem materiału do naprawy warto zmierzyć głębokość i rozmiar ubytku, by przygotować odpowiednią ilość masy i farby — niewielka butelka 0,25–0,5 litra farby często wystarcza na drobne poprawki i touch-upy. Jeśli planujesz odświeżenie większej powierzchni, policz materiał według wydajności podanej w tabeli i dodaj 10–20% zapasu na etapy przygotowania, błędy i poprawki.
Aby wydłużyć trwałość malowanego laminatu stosuj praktyczne środki ochronne: podkładki pod gorące naczynia, miękkie podkładki pod ciężkie przedmioty i filcowe ochraniacze na dolne krawędzie szuflad i półek, które minimalizują ścieranie krawędzi oraz pojawianie się odprysków. Przy normalnym użytkowaniu i prawidłowej pielęgnacji powłoka z renowacyjnego systemu dobrze utrzymuje się 5–10 lat, farba ftalowa 4–8 lat, a akrylowa przy intensywnym użytkowaniu 2–6 lat; te liczby zależą od natężenia użycia, czyszczenia i ekspozycji na czynniki mechaniczne. Regularne kontrole stanu powłoki i punktowe naprawy przedłużą życie mebli i pozwolą uniknąć kosztownej wymiany, a zastosowanie dodatkowego lakieru ochronnego wydłuży okres między kolejnymi renowacjami.
Farba do laminatu — Pytania i odpowiedzi
-
Czy można malować laminat i co warto wiedzieć na początek?
Tak, laminat można malować. Kluczowe jest dobre przygotowanie powierzchni, wybór odpowiedniej farby, podkładu oraz właściwe techniki aplikacji. Przed malowaniem należy dokładnie umyć powierzchnię, zmatowić ją drobnoziarnistą papierem ściernym, odtłuścić i nałożyć odpowiedni podkład pod lakier/klej do laminatu. Dzięki temu farba lepiej przylega i powłoka jest trwała.
-
Jakie rodzaje farb są polecane do laminatu?
Najczęściej stosuje się farby akrylowe (wodne), farby ftalowe (rozpuszczalnikowe) oraz farby renowacyjne przeznaczone do powierzchni laminowanych. Akrylowe są łatwe w aplikacji i mają niższy zapach, ftalowe zapewniają większą odporność na zarysowania, a farby renowacyjne łączą łatwość użycia z wysoką odpornością na szorowanie. Wybór zależy od przeznaczenia mebla i oczekiwanego efektu wykończeniowego.
-
Jak prawidłowo przygotować powierzchnię przed malowaniem?
Umyj laminat, usuń kurz i oleje, a następnie delikatnie zmatowiej powierzchnię papierem ściernym o drobnej granulacji. Odtłuść powierzchnię alkoholem izopropylowym lub środkiem odtłuszającym. Nałóż odpowiedni podkład pod laminat, który poprawia przyczepność farby. Dopiero po jego wyschnięciu przystąp do malowania.
-
Ile warstw należy nałożyć i jak długo schnie powłoka?
Zazwyczaj nakłada się 2–3 warstwy farby, z odstępami na schnięcie zgodnie z instrukcją producenta (często 4–6 godzin między warstwami przy temperaturze 20–25°C). Pierwsza warstwa służy jako baza, kolejna wzmacnia kolor i przyczepność, a ostatnia powinna dać równomierne wykończenie. Zmatowienie między warstwami może zwiększyć trwałość powłoki.