Jak Czytać Oznaczenia na Płytkach - Poradnik 2025

Czujesz się zagubiony, patrząc na gąszcz symboli i cyfr na opakowaniu kafli? Czy zastanawiasz się, czy ten wybór na pewno jest trafiony i jak długo okaże się satysfakcjonujący? Czy opłaca się zgłębiać tajniki oznaczeń, czy może lepiej zdać się na łaskę sprzedawcy? Jak wybrać te właściwe, które przetrwają próbę czasu i będą cieszyć oko przez lata?

• Co kryje się za tajemniczymi oznaczeniami na płytkach?
• Grupa Użytkowa Płytek
• Klasa Ścieralności Płytek (PEI)
• Twardość wg. Mohsa
• Nasiąkliwość Wodna Płytek
• Gatunek Płytek (Klasa Jakości)
• Mrozoodporność Płytek
• Antypoślizgowość Płytek (R)
• Odporność chemiczna Płytek
• Kolor/Odcień Płytek (V-tytuł)
• Informacje o Producencie Płytek
• Jak Czytać Oznaczenia Na Płytkach: Pytania i Odpowiedzi

Co kryje się za tajemniczymi oznaczeniami na płytkach?

Kiedy przechadzamy się po salonie płytek, zazwyczaj nasz wzrok przyciągają przede wszystkim estetyka, kolor i rozmiar. Czyż nie tak? W końcu to one tworzą pierwsze wrażenie i decydują o tym, czy dana kolekcja w ogóle trafia na naszą krótką listę. Jednak prawda jest taka, że za tym zachwycającym wyglądem kryje się cała gama technicznych parametrów, które – jeśli je zignorujemy – mogą sprowadzić nasze plany na ziemię szybciej, niż zdążymy się cieszyć nową łazienką. Pomyśl o tym jak o zakupie samochodu – fantastyczny wygląd to jedno, ale co z silnikiem, zawieszeniem i bezpieczeństwem? Podobnie z płytkami – ich trwałość, funkcjonalność i adaptacja do konkretnego miejsca zależą od tego, co kryje się pod powierzchnią i odczytamy z pudełka.

Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, dlaczego jedna płytka w łazience pięknie wygląda rok po roku, a inna po kilku miesiącach zaczyna nosić ślady użytkowania? Kluczem do zrozumienia są właśnie te tajemnicze oznaczenia, często bagatelizowane lub po prostu niezrozumiałe. To dzięki nim możemy odróżnić płytki idealne do naszej kuchni od tych, które lepiej sprawdzą się na tarasie, albo wybrać te, które nie będą się ślizgać pod prysznicem. Zrozumienie podstawowych parametrów to jak nauka języka, który pozwala nam na swobodną komunikację z produktem, zapewniając, że wybieramy to, czego naprawdę potrzebujemy. Bez tej wiedzy jesteśmy jak podróżnik bez mapy – możemy trafić w dobre miejsce, ale szanse na to są niewielkie.

W dzisiejszych czasach, kiedy mamy dostęp do niezliczonych wzorów i materiałów, umiejętność czytania oznaczeń na płytkach staje się wręcz niezbędna. To nie tylko kwestia estetyki, ale przede wszystkim praktyczności i długoterminowej inwestycji. Wyobraźmy sobie płytki na posadzce w przedpokoju, gdzie każdy wchodzi w butach z piaskiem – jeśli wybierzemy te o niskiej odporności na ścieranie, szybko zobaczymy nieestetyczne rysy. Albo płytki tarasowe, które w naszym klimacie powinny być mrozoodporne, a okażą się wrażliwe na niskie temperatury, co doprowadzi do pękania. Te drobne detale z etykiety mają ogromny wpływ na całokształt i nasz codzienny komfort.

Grupa Użytkowa Płytek

Wybierając płytki, pierwszy krok to zrozumienie, dla kogo i do czego one są przeznaczone. Grupa użytkowa, oznaczana rzymskimi cyframi od I do IV, precyzyjnie określa przeznaczenie danej kolekcji. Grupa I to płytki o najniższej wytrzymałości, przeznaczone do montażu na ścianach w pomieszczeniach o niewielkim natężeniu ruchu, takich jak łazienki czy sypialnie. Ich głównym zadaniem jest dekoracja i ochrona przed wilgociącią, a nie obciążenia mechaniczne.

Grupa II obejmuje płytki, które mogą być stosowane w pomieszczeniach o średnim natężeniu ruchu, gdzie ruch odbywa się głównie w obuwiu domowym, na przykład w salonach czy pokojach dziennych. Są nieco bardziej odporne na ścieranie niż te z grupy pierwszej, ale nadal najlepiej unikać ich w miejscach intensywnie eksploatowanych.

Ciekawą opcję stanowi grupa III. Płytki te są już bardziej wytrzymałe i nadają się do zastosowania w pomieszczeniach o większym natężeniu ruchu, takich jak kuchnie, przedpokoje czy korytarze. Można je spotkać także w pomieszczeniach użyteczności publicznej o niewielkim natężeniu ruchu, na przykład w gabinetach lekarskich czy biurach.

Natomiast grupa IV to prawdziwi twardziele. Płytki z tej grupy charakteryzują się najwyższą wytrzymałością i są polecane do pomieszczeń o bardzo dużym natężeniu ruchu, w tym do obiektów użyteczności publicznej, takich jak galerie handlowe, dworce czy lotniska. Sprawdzą się także w przydomowych garażach czy warsztatach.

Klasa Ścieralności Płytek (PEI)

Kiedy przyjrzymy się bliżej parametrom wytrzymałościowym, kluczowe staje się zrozumienie klasy ścieralności, określanej symbolem PEI. Jest to miara odporności szkliwa płytki na ścieranie, co przekłada się na jej trwałość i estetykę w dłuższej perspektywie. Im wyższa klasa PEI, tym większa odporność, ale też zazwyczaj wyższa cena – trzeba znaleźć złoty środek.

Klasa PEI I oznacza płytki o najniższej odporności na ścieranie. Nadają się one wyłącznie do pomieszczeń o bardzo niskim natężeniu ruchu i gdzie zazwyczaj używa się obuwia domowego, np. łazienki gdzie nie ma intensywnego użytkowania. Ich dekoracyjna funkcja jest priorytetem.

PEI II to już nieco większa wytrzymałość. Płytki te sprawdzą się w pomieszczeniach o umiarkowanym natężeniu ruchu, gdzie głównym obuwiem jest kapcie, ale z unikaniem piasku i drobnych kamyków. Dobrze sprawdzą się na przykład w salonach czy sypialniach.

Klase PEI III można uznać za uniwersalną dla domowych zastosowań. Płytki te poradzą sobie w pomieszczeniach o normalnym natężeniu ruchu, w tym w kuchniach, przedpokojach i na korytarzach. Są na tyle wytrzymałe, że większość użytkowników będzie z nich zadowolona.

Dla miejsc o podwyższonych wymaganiach, jak na przykład komercyjne sale sprzedaży czy pracownie artystyczne, polecane są płytki o klasie PEI IV. Oferują one solidną odporność na częste użytkowanie i są w stanie przetrwać wiele lat w nienaruszonym stanie. To już zaawansowana ochrona przed zużyciem.

Najwyższą, czyli klasę PEI V, zarezerwowano dla najbardziej wymagających przestrzeni. Mówimy tu o intensywnie użytkowanych hotelach, restauracjach, centrach handlowych czy dworcach kolejowych. Płytki te są stworzone do ciągłego narażenia na ścieranie, kurz i brud, zachowując przy tym estetyczny wygląd nawet po latach.

Twardość wg. Mohsa

Skalibrowanie twardości płytek wedle skali Mohsa to kolejny istotny parametr, który warto znać. Skala ta, stworzona przez niemieckiego mineraloga Friedricha Mohsa, ocenia materiały na podstawie ich zdolności do zarysowania innych. Im wyższa wartość na tej dziesięciostopniowej skali, tym bardziej odporna jest dana płytka na zarysowania, co jest kluczowe w miejscach narażonych na kontakt z ostrymi przedmiotami.

Płytki o twardości w zakresie 3-4 w skali Mohsa są stosunkowo miękkie i łatwo można je zarysować. Lepiej unikać stosowania ich w miejscach, gdzie istnieje ryzyko kontaktu z twardymi przedmiotami, na przykład w kuchniach czy warsztatach. Lepiej sprawdzą się na ścianach, gdzie ryzyko zarysowań jest mniejsze.

Twardość na poziomie 5-6 Mohsa oznacza, że płytka jest już znacznie bardziej odporna na zarysowania. Można je bezpiecznie stosować w większości pomieszczeń domowych, w tym w kuchniach, choć nadal warto zachować pewną ostrożność przy przenoszeniu ciężkich przedmiotów. To już solidny kompromis między estetyką a wytrzymałością.

Płytki z twardością 7 w skali Mohsa to już materiały o wysokiej odporności. Z powodzeniem poradzą sobie z codziennym użytkowaniem w domach i mieszkaniach, nawet w miejscach o intensywnym ruchu. Jest to doskonały wybór dla osób ceniących sobie trwałość i odporność na intensywne użytkowanie.

Najwyższe wartości, czyli 8-10 w skali Mohsa, zarezerwowane są dla naprawdę twardych materiałów, takich jak kwarc czy diament. Chociaż płytki ceramiczne rzadko osiągają tak wysokie wartości, to te o najwyższej dostępnej twardości spośród kafli, jak np. niektóre płytki gresowe, gwarantują praktycznie niezniszczalną powierzchnię. Są one idealne do miejsc o ekstremalnych wymaganiach, gdzie liczy się nienaganny wygląd przez dziesięciolecia.

Nasiąkliwość Wodna Płytek

Nasiąkliwość wodna to parametr, który często bywa niedoceniany, a ma ogromne znaczenie, zwłaszcza w kontekście wilgotnych pomieszczeń i zastosowań zewnętrznych. Określa on, jak dużo wody płytka jest w stanie wchłonąć. Im niższa nasiąkliwość, tym lepiej – oznacza to mniejsze ryzyko uszkodzeń spowodowanych przez wilgoć, mróz czy rozwój bakterii.

Płytki o wysokiej nasiąkliwości, przekraczającej 3%, są zazwyczaj płytkami ceramicznymi, potocznie nazywanymi terakotą. Nadają się one głównie do stosowania na ścianach w suchych pomieszczeniach, ponieważ pod wpływem wilgoci ich struktura może ulec osłabieniu, a zimą mogą pęknąć w wyniku zamarzania wchłoniętej wody.

Płytki o umiarkowanej nasiąkliwości, w zakresie od 3% do 6%, są lepszym wyborem do zastosowań, gdzie występuje pewna wilgoć, ale bez bezpośredniego kontaktu z wodą czy mrozem. Mogą być stosowane na podłogach w mniej wymagających częściach łazienek czy kuchni, o ile zapewnimy im skuteczną hydroizolację.

Płytki o niskiej nasiąkliwości, poniżej 3%, klasyfikowane są zazwyczaj jako gres. Gres można podzielić dalej na gres nieszkliwiony i szkliwiony. Nieszkliwiony gres wyróżnia się bardzo niską nasiąkliwością, często poniżej 0.5%, co czyni go niezwykle wytrzymałym i mrozoodpornym. Jest to idealny wybór na tarasy, balkony czy elewacje.

Szczególnie ważne jest, aby płytki przeznaczone na zewnątrz posiadały bardzo niską nasiąkliwość, najlepiej poniżej 0.5%. Chodzi o to, by woda, która może się na nich zgromadzić, nie zamarzła w niskich temperaturach i powodując pękanie. Niska nasiąkliwość to także oznaka większej gęstości materiału, co przekłada się na jego wytrzymałość mechaniczną.

Gatunek Płytek (Klasa Jakości)

Kiedy przeglądamy ofertę płytek, często natrafiamy na oznaczenia gatunku – pierwszą, drugą lub trzecią. Co to właściwie oznacza i czy warto zwracać na to uwagę? Gatunek płytki to w zasadzie jej klasa jakościowa, która określa dopuszczalną liczbę drobnych wad fabrycznych na danej partii produktu. Różnica w cenie między gatunkiem pierwszym a drugim może być znacząca, ale warto zrozumieć, co za nią stoi.

Płytki pierwszego gatunku to te absolutnie najlepsze, wolne od wad produkcyjnych. W każdej partii w zasadzie nie powinniśmy znaleźć żadnych niedoskonałości, takich jak przebarwienia, pęknięcia, nierówności czy odbarwienia szkliwa. Są one idealne do każdego zastosowania, zapewniając nienaganny wygląd i najwyższą jakość wykonania. To wybór dla tych, którzy cenią sobie perfekcję.

Gatunek drugi dopuszcza niewielką ilość drobnych wad, które nie wpływają znacząco na estetykę ani funkcjonalność, pod warunkiem, że nie występują one w nadmiernej ilości na powierzchni płytki. Mogą to być na przykład drobne skazy na szkliwie czy niewielkie różnice w odcieniu. W praktyce, przy dobrym rozłożeniu, wady te są często niemal niewidoczne, co czyni gatunek drugi bardzo atrakcyjną opcją cenową, zwłaszcza przy większych powierzchniach.

Trzeci gatunek to opcja dla osób szukających najbardziej ekonomicznych rozwiązań, ale wiąże się to ze znacznym dopuszczeniem wad produkcyjnych. Mogą to być poważniejsze różnice w odcieniu, większe uszkodzenia krawędzi czy znaczące skazy. Stosowanie trzeciego gatunku wymaga dużej ostrożności i najlepiej sprawdza się w miejscach, gdzie estetyka nie jest priorytetem, lub gdy potrafimy kreatywnie wykorzystać potencjalne niedoskonałości.

Warto zaznaczyć, że nawet przy zakupie gatunku drugiego, kluczowe jest obejrzenie paczki przed ewentualnym zakupem lub upewnienie się, że posiadamy możliwość zwrotu. Często zdarza się, że płytki z drugiego gatunku są tak dobrej jakości, że różnica od pierwszego gatunku jest wizualnie pomijalna. Zawsze warto też sprawdzić, czy otrzymany produkt jest zgodny z zamówieniem.

Mrozoodporność Płytek

Kiedy rozważamy ułożenie płytek poza naszymi czterema ścianami, na przykład na tarasie, balkonie czy w przedogródku, kluczowym parametrem staje się mrozoodporność. Polskie zimy bywają kapryśne, a płytki, które nie są do tego przystosowane, mogą szybko ulec zniszczeniu pod wpływem cyklicznego zamarzania i rozmarzania wody. Zrozumienie tego oznaczenia jest fundamentalne dla trwałości naszych zewnętrznych aranżacji.

Certyfikat mrozoodporności jest zazwyczaj potwierdzany przez producenta, często poprzez dodatkowe testy, które naśladują warunki zimowe. Płytki, które przeszły takie testy pozytywnie, są oznaczone odpowiednim symbolem, często przedstawiającym płatek śniegu. Im więcej cykli zamarzania i rozmarzania wytrzymała płytka, tym wyższa jej mrozoodporność.

Mechanizm niszczenia płytek przez mróz polega na tym, że woda, która wniknęła w strukturę materiału, zamarzając, zwiększa swoją objętość. Siły rozsadzające prowadzą do powstawania mikropęknięć, które z każdym kolejnym cyklem pogłębiają się, osłabiając strukturę płytki. Ostatecznie może to prowadzić do jej pękania lub rozkruszenia.

Dlatego też, do zastosowań zewnętrznych, absolutnie niezbędne jest wybieranie płytek o bardzo niskiej nasiąkliwości wodnej, najlepiej poniżej 0.5%. Taki poziom nasiąkliwości gwarantuje, że płytka wchłonie minimalną ilość wody, a tym samym będzie znacznie bardziej odporna na działanie mrozu. Gres techniczny lub barwiony w masie to zazwyczaj najlepszy wybór.

Warto pamiętać, że nawet płytki deklarowane jako mrozoodporne wymagają odpowiedniego montażu. Należy zapewnić prawidłowe odprowadzenie wody, stosować odpowiednie fugi oraz kleje mrozoodporne. Zbyt duża ilość wody pod płytką, nawet tą mrozoodporną, może w końcu doprowadzić do jej uszkodzenia.

Antypoślizgowość Płytek (R)

Bezpieczeństwo w domu, zwłaszcza w miejscach narażonych na wilgoć i poślizgnięcia, takich jak łazienka czy kuchnia, jest sprawą niebagatelną. Jednym z kluczowych czynników wpływających na bezpieczeństwo jest antypoślizgowość płytek, określana literą „R” i przypisaną jej wartością liczbową. Zrozumienie tej skali pozwala na świadomy wybór i uniknięcie potencjalnych wypadków.

Skala antypoślizgowości obejmuje klasy od R9 do R13. R9 to płyty o najniższym stopniu antypoślizgowości, odpowiednie do pomieszczeń o normalnym natężeniu ruchu i niskim ryzyku poślizgu. Stosuje się je zazwyczaj w salonach, sypialniach czy korytarzach.

Klasa R10 jest już lepsza i przeznaczona do miejsc o podwyższonym ryzyku poślizgu, takich jak łazienki czy kuchnie. Płytki te mają nieco bardziej chropowatą powierzchnię, która zapewnia lepszą przyczepność. To już solidny wybór do większości domowych przestrzeni.

Płytki z klasy R11 są idealne do pomieszczeń o wysokim stopniu wilgotności i intensywnym użytkowaniu, np. pod prysznicem, w okolicach basenów czy w obiektach gastronomicznych. Charakteryzują się wyraźnie wyższą przyczepnością, która minimalizuje ryzyko poślizgnięcia nawet na mokrej powierzchni.

Dla miejsc o szczególnym narażeniu na poślizg, takich jak ciągi komunikacyjne w obiektach przemysłowych, rampy czy miejsca pracy, gdzie występuje ryzyko kontaktu z olejami lub smarami, polecane są klasy R12 i R13. Oferują one najwyższy poziom antypoślizgowości, zapewniając maksymalne bezpieczeństwo.

Warto pamiętać, że antypoślizgowość często idzie w parze z łatwością czyszczenia. Płytki o bardzo dużej chropowatości mogą być trudniejsze do utrzymania w czystości, ponieważ brud i osady mogą łatwiej gromadzić się w ich strukturze. Dlatego też, przy wyborze, warto rozważyć ten aspekt, aby znaleźć optymalne rozwiązanie dla swojej łazienki czy kuchni.

Odporność chemiczna Płytek

Utrzymanie czystości to podstawa estetyki każdej przestrzeni, a w przypadku płytek ceramicznych kluczową rolę odgrywa ich odporność na działanie różnorodnych środków chemicznych. Od kwasów i zasad, przez rozpuszczalniki, po detergenty – wszystko to może mieć wpływ na wygląd i trwałość powierzchni. Klasyfikacja odporności chemicznej pozwala nam zrozumieć, jak dane płytki zareagują na kontakt z tymi substancjami, co jest szczególnie ważne w kuchniach czy łazienkach.

Odporność chemiczna płytek określana jest zazwyczaj literami od A do C. Klasa A oznacza najwyższą odporność – płytki te są praktycznie niewrażliwe na działanie nawet najsilniejszych środków chemicznych. To wybór idealny do przestrzeni, gdzie używa się agresywnych detergentów lub gdzie istnieje ryzyko kontaktu z trudnymi do usunięcia zabrudzeniami.

Klasa B świadczy o dobrej odporności chemicznej. Płytki z tej kategorii dobrze reagują na większość domowych środków czystości, ale mogą być wrażliwe na działanie bardzo silnych kwasów lub zasad. Są one dobrym kompromisem między trwałością a ceną, sprawdzając się w większości zastosowań domowych.

Najniższa klasa, czyli C, oznacza ograniczoną odporność chemiczną. Płytki te najlepiej stosować w miejscach, gdzie unika się silnych chemikaliów, a do czyszczenia używa się łagodnych detergentów. W ich przypadku zdecydowanie zaleca się ostrożność, aby uniknąć trwałego uszkodzenia powierzchni.

Warto wiedzieć, że sama kategoria odporności chemicznej nie jest jedynym wyznacznikiem. Równie ważna jest głębokość uszkodzenia. Dlatego też, jeśli wiemy, że dana powierzchnia będzie często narażona na kontakt z chemikaliami, warto wybierać płytki o klasie A lub B i unikać tych z klasy C. Czystość i dbałość o płytki to inwestycja w ich długowieczność.

Kolor/Odcień Płytek (V-tytuł)

Jednym z najbardziej subtelnych, a zarazem kluczowych parametrów przy zakupie płytek jest ich kolor i odcień, często oznaczany jako „V-tytuł” lub symbol podobny. Choć na pierwszy rzut oka może się wydawać, że dwie paczki płytek tego samego wzoru wyglądają identycznie, to właśnie oznaczenie V-tytułu gwarantuje nam, że wszystkie płytki danej partii produkcyjnej będą miały identyczny kolor. Jest to kwestia niezwykle istotna dla estetyki całej aranżacji.

Kiedy producent wypuszcza na rynek daną kolekcję płytek, stara się on zachować jak największą jednorodność kolorystyczną między poszczególnymi partiami produkcyjnymi. Jednakże, ze względu na specyfikę procesu produkcji ceramicznej, drobne różnice w odcieniu mogą się pojawić. Oznaczanie V-tytułu pozwala na sklasyfikowanie i segregację tych subtelnych różnic, zapewniając spójność wizualną.

Warto wiedzieć, że w ramach jednej kolekcji, a nawet jednej serii produkcyjnej, mogą istnieć różne „V-tytuły” w obrębie tego samego numeru dekoru. Oznacza to, że płytki z V-tytułem „1” mogą delikatnie różnić się od tych z V-tytułem „2”. Dlatego też, podczas zakupów, kluczowe jest, aby wszystkie wybierane płytki pochodziły z tej samej partii produkcyjnej, którą można zidentyfikować właśnie po tym oznaczeniu.

Jeśli zdarzy się, że musimy dokupić płytki po jakimś czasie, np. do wykonania remontu, a oryginalna partia produkcyjna jest już niedostępna, możemy spotkać się z sytuacją, gdzie nowe płytki będą miały delikatnie inny odcień. W takich przypadkach, jeśli różnica jest zauważalna, najlepiej jest wykorzystać płytki o innym V-tytule w miejscach mniej widocznych lub zastosować je jako płytki uzupełniające, tam gdzie można łatwiej zamaskować ewentualne nieznaczące odstępstwa kolorystyczne.

Dlatego też, zawsze warto zwrócić uwagę na oznaczenie V-tytułu na opakowaniu lub skonsultować tę kwestię ze sprzedawcą. Tylko w ten sposób możemy mieć pewność, że nasza nowa podłoga czy ściana będzie prezentować się jednolicie i estetycznie, bez niechcianych „niespodzianek” kolorystycznych.

Informacje o Producencie Płytek

W gąszczu danych technicznych i estetycznych, informacji o producencie często się nie docenia, a to błąd. Wiedza o marce, która stoi za danymi płytkami, może nam wiele powiedzieć o ich jakości, innowacyjności, a nawet o polityce firmy wobec klienta. Czy to lokalny producent z wielopokoleniową tradycją, czy międzynarodowy gigant – każdy ma swoją specyfikę.

Producenci, którzy od lat działają na rynku i cieszą się dobrą reputacją, zazwyczaj oferują produkty o sprawdzonej jakości. Stawiają na nowoczesne technologie produkcji, a ich wyroby spełniają rygorystyczne normy europejskie i światowe. Dobrze jest poszukać opinii o marce, zanim zdecydujemy się na zakup, zwłaszcza jeśli planujemy większe inwestycje.

Z drugiej strony, nowi gracze na rynku mogą kusić innowacyjnymi wzorami i atrakcyjnymi cenami. W ich przypadku warto zwrócić szczególną uwagę na certyfikaty jakości, gwarancje oraz opinie innych użytkowników. Czasem warto zaryzykować, ale świadomie, mając świadomość potencjalnych ryzyk.

Warto również zwrócić uwagę na to, czy producent oferuje dodatkowe usługi, takie jak projektowanie łazienek czy wsparcie techniczne. Wiele firm, które dbają o swoich klientów, oferuje darmowe konsultacje przy zakupie produktów, a nawet możliwość stworzenia wizualizacji 3D. To dodatkowy atut świadczący o profesjonalizmie.

Pamiętajmy też, że jakość obsługi posprzedażowej jest równie ważna. W przypadku ewentualnych problemów z płytkami, renomowany producent z pewnością podejdzie do sprawy profesjonalnie i pomoże rozwiązać trudności. Dlatego też, wybierając producenta, patrzymy nie tylko na produkt, ale także na markę jako całość.

Jak Czytać Oznaczenia Na Płytkach: Pytania i Odpowiedzi

• Jakie informacje o płytkach można odczytać z ich oznaczeń?

  Oznaczenia na płytkach zawierają kluczowe informacje dotyczące ich parametrów technicznych, takich jak klasa ścieralności (PEI), antypoślizgowość (R), nasiąkliwość wodą (E) oraz zastosowanie (np. na podłogę, na ścianę). Poznanie tych symboli pozwala na świadomy wybór płytek idealnie dopasowanych do potrzeb danego pomieszczenia.

• Dlaczego klasa ścieralności (PEI) jest ważna przy wyborze płytek?

  Klasa ścieralności określa odporność glazury na uszkodzenia mechaniczne i ścieranie powierzchni. Im wyższa klasa PEI, tym płytka jest bardziej wytrzymała i nadaje się do miejsc o dużym natężeniu ruchu. Dla łazienek zazwyczaj wystarczająca jest klasa PEI II lub III, natomiast w miejscach intensywnie użytkowanych, jak korytarze czy kuchnie, warto rozważyć klasy IV lub V.

• Co oznacza współczynnik antypoślizgowości (R) na oznaczeniach płytek?

  Grupa R, czyli współczynnik antypoślizgowości, jest niezwykle istotna w przypadku płytek przeznaczonych do łazienek i innych miejsc narażonych na wilgoć. Oznaczenia od R9 do R13 informują o stopniu chropowatości powierzchni. Płytki z wyższym współczynnikiem R zapewniają większe bezpieczeństwo i zapobiegają poślizgnięciom.

• Czy oznaczenie nasiąkliwości wodą (E) wpływa na zastosowanie płytek?

  Tak, oznaczenie nasiąkliwości wodą (klasy E) jest kluczowe dla określenia, czy płytki nadają się do stosowania w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności. Niskie wartości klasy E (np. E1 lub E2) świadczą o niewielkiej nasiąkliwości, co sprawia, że płytki są mrozoodporne i idealne do zastosowań zewnętrznych lub właśnie w łazienkach, gdzie wilgoć jest obecna.