Jak nakładać klej na styropian - Poradnik 2025

Zastanawialiście się kiedyś, co sprawia, że elewacje domów w naszej okolicy wyglądają jak świeżo wypieczone pączki – gładkie, estetyczne i idealnie ocieplone? Kluczem jest nie tylko sam materiał izolacyjny, ale przede wszystkim to, jak nakładać klej na styropian. Właśnie ten proces decyduje o trwałości całego systemu ocieplenia. Odpowiednie przygotowanie, wybór kleju i precyzyjne nakładanie to trio, bez którego o solidnej izolacji możemy jedynie pomarzyć.

• Przygotowanie podłoża przed klejeniem styropianu
• Kleje do styropianu - Rodzaje i zastosowania
• Zużycie kleju do styropianu - Ile kleju na m2?
• Czas schnięcia kleju do styropianu
• Jak nakładać klej na styropian - Techniki i metody

Analizując doświadczenia wielu ekip wykonawczych oraz producentów materiałów budowlanych, możemy zaobserwować pewne wzorce dotyczące technik klejenia styropianu. Kluczowe aspekty to nie tylko rodzaj stosowanego kleju, ale również metody aplikacji i sposób pracy z płytami. Przyjrzyjmy się kilku kluczowym spostrzeżeniom.

Te obserwacje prowadzą do wniosku, że samo posiadanie dobrego kleju to dopiero początek. Kluczowe jest zrozumienie dynamiki całego procesu: od przygotowania podłoża, przez wybór właściwego spoiwa, aż po techniki jego aplikacji. Zaniedbanie któregokolwiek z tych etapów może mieć katastrofalne skutki dla całej inwestycji, prowadząc do odspajania się płyt, pękania tynków czy utraty właściwości izolacyjnych. Przekonajmy się, jak dogłębnie poznać tajniki tego pozornie prostego zadania, jakim jest klejenie styropianu.

Przygotowanie podłoża przed klejeniem styropianu

Zanim na ścianę trafi choćby jeden centymetr kwadratowy styropianu, musimy spojrzeć prawdzie w oczy: jakość podłoża to fundament, na którym opiera się cała izolacja. Ignorowanie tego etapu to jak budowanie zamku na piasku. Krótko mówiąc – kłopoty murowane.

Zobacz także: Ile razy nakładać klej na styropian? Poradnik 2025

Każde podłoże, niezależnie od tego, czy to świeży beton, stary tynk czy ceramika, wymaga gruntownego przygotowania. Musi być idealnie czyste i suche. Wyobraźcie sobie klejenie czegokolwiek na zakurzonym stole – efekt jest mizerny, prawda? Tak samo jest ze ścianą. Kurz, pył, resztki starej farby czy kruszący się tynk – wszystko to działa jak anty-klej, drastycznie zmniejszając przyczepność.

Złuszczające się farby i tynki to nasi wrogowie numer jeden. Trzeba je bezlitośnie usunąć. Czasami wymaga to skrobania, czasami szlifowania – ważne, żeby ściana była solidną bazą, a nie sypiącą się ruiną.

Nierówności i ubytki w ścianie to kolejny punkt, którym musimy się zająć. Nie chodzi tylko o estetykę. Duże wgłębienia czy wybrzuszenia mogą spowodować, że płyta styropianowa nie przylegnie równomiernie, tworząc tzw. „mostki termiczne”, czyli miejsca, przez które uciekać będzie ciepło. Drobne nierówności można często skorygować grubszą warstwą kleju, ale większe ubytki czy pęknięcia warto naprawić wcześniej. Idealnie nadają się do tego kleje, których będziemy później używać do styropianu, np. TO-KS lub TO-KU, o czym powiemy więcej w kolejnych rozdziałach. Ich zastosowanie na tym etapie to jak strzelanie dwóch much na jednym ogniu – naprawiamy ścianę i przyzwyczajamy się do pracy z materiałem.

Przygotowanie podłoża to nie wyścig z czasem, ale pewne prace muszą być wykonane odpowiednio wcześnie. Nałożenie zaprawy wyrównawczej czy gruntowanie powinny być zakończone najpóźniej na 1 dzień przed planowanym przyklejaniem płyt styropianowych. Daje to materiałom czas na związanie i wyschnięcie.

Równie ważnym etapem, co czyszczenie i wyrównywanie, jest gruntowanie. Rodzaj zastosowanego gruntu zależy od typu podłoża. Ściany nasiąkliwe, takie jak gazobeton (popularnie nazywany "betonem komórkowym"), wymagają zagruntowania gruntem uniwersalnym TO-GU. Ten rodzaj gruntu wnika w strukturę podłoża, ograniczając jego chłonność i wzmacniając powierzchnię.

Inaczej postępujemy z podłożami gładkimi i nienasiąkliwymi, jak np. beton czy żelbet. Tutaj potrzebujemy gruntu sczepnego, na przykład TO-GS. Jego zadaniem jest stworzenie szorstkiej warstwy, która zwiększy przyczepność kleju do gładkiej powierzchni. Wyobraźcie sobie próby przyklejenia czegoś do idealnie gładkiej szyby – trudno o lepszą analogię. Grunt sczepny zapewnia "zahaczenie" dla kleju.

W tym miejscu warto odłożyć wszelkie pokusy oszczędzania. Jakość gruntu i kleju to fundament całego systemu ociepleń. To one odpowiadają za trwałość i przyczepność styropianu do ściany. Powiedzenie "skąpy dwa razy traci" pasuje tutaj jak ulał. Lepszej jakości grunt i klej to mniejsze ryzyko, że za kilka lat płyty zaczną odpadać, a całe ocieplenie będzie do poprawki.

Wspomniany klej TO-KU może służyć nie tylko do klejenia styropianu, ale również do wstępnego wyrównania niewielkich nierówności elewacji. To ciekawe rozwiązanie, które pozwala na skorygowanie drobnych błędów "murarza" już na etapie przygotowania. Czasami ściany nie są idealnie proste, a delikatne warstwy kleju nałożone przed głównym klejeniem mogą pomóc uzyskać równiejszą powierzchnię pod styropian.

Podsumowując ten etap: czyste, suche, równe i odpowiednio zagruntowane podłoże to podstawa sukcesu. Poświęcenie temu etapowi należytej uwagi gwarantuje, że przyklejone płyty styropianowe pozostaną na swoim miejscu przez długie lata, a system ociepleń będzie działał bez zarzutu. Pamiętajmy, że solidne przygotowanie ściany przed klejeniem styropianu to klucz do trwałości.

Kleje do styropianu - Rodzaje i zastosowania

Kiedy podłoże mamy już jak nowe, nadszedł czas na wybór odpowiedniego "cementu" dla naszego "termicznego pączka". Mówiąc o klejach do styropianu, wkraczamy w świat specjalistycznych zapraw, stworzonych do konkretnych celów. Nie każdy klej do płytek czy drewna nadaje się do klejenia styropianu, oj nie.

Różne rodzaje styropianu mają swoje wymagania. Styropian grafitowy, z charakterystycznymi ciemniejszymi drobinkami, jest gęstszy i ma nieco inną strukturę niż styropian biały. Z tego powodu, do styropianu grafitowego często zaleca się stosowanie mocnych klejów z włóknami polipropylenowymi. Te mikroskopijne włókna działają jak zbrojenie w betonie, zwiększając wytrzymałość kleju na pękanie i poprawiając jego elastyczność. Dzięki temu klej lepiej znosi naprężenia wynikające np. ze zmian temperatury czy osiadania budynku.

Na rynku dostępne są również kleje uniwersalne, jak wspomniany już TO-KU. Jego wszechstronność polega na tym, że jest to klej zarówno do przyklejania styropianu białego jak i grafitowego. Ale jego zastosowanie nie kończy się na przyklejaniu płyt – TO-KU służy również do zatapiania siatki zbrojącej, która jest kolejnym niezbędnym elementem systemu ociepleń.

Największą zaletą kleju dedykowanego do styropianu grafitowego, zwłaszcza tych wzbogaconych włóknami polipropylenowymi, jest właśnie zawartość tych włókien. Ale to nie jedyna zaleta. Tego typu kleje cechuje również bardzo dobra przyczepność do ściany (o ile została ona odpowiednio przygotowana, oczywiście), odporność na wodę (co jest kluczowe, biorąc pod uwagę, że elewacja jest stale narażona na działanie deszczu) oraz łatwość użycia. Zazwyczaj są to zaprawy mineralne dostarczane w workach, które wystarczy wymieszać z wodą według instrukcji producenta.

Klej TO-KU posiada rekomendację techniczną, co oznacza, że został przebadany pod kątem przydatności do stosowania w systemach ociepleń i spełnia określone normy. To ważna informacja dla inwestorów i wykonawców – daje pewność, że produkt jest przeznaczony do tego typu prac i jego zastosowanie nie wiąże się z niepotrzebnym ryzykiem.

Klej do grafitu, jak na przykład TO-KU, ma szerokie spektrum zastosowań jeśli chodzi o rodzaj podłoża. Można go stosować do przyklejania styropianu do różnego rodzaju podłoży mineralnych: od prefabrykatów żelbetowych, betonu, elementów ceramicznych, keramzytobetonowych, gazobetonowych (po odpowiednim zagruntowaniu!), po kamienie naturalne, tynki cementowe, wapienne i cementowo-wapienne. To jego wszechstronność sprawia, że jest często wybierany na budowach.

Kleje do styropianu mogą być stosowane do wykonywania systemów ociepleń zarówno budynków nowych, gdzie ściany są często w idealnym stanie, jak i poddawanych renowacji, gdzie mamy do czynienia ze starszymi, często mniej równymi i wymagającymi podłożami. Odpowiedni wybór kleju jest kluczowy, aby sprostać wyzwaniom stawianym przez renowowane budynki.

Klejowa zaprawa dostarczana jest zazwyczaj w postaci suchej zaprawy mineralnej. Tak jak w przypadku cementu czy tynków, sucha mieszanka pakowana jest w worki (najczęściej po 25 kg) i dostarczana na paletach. Transport i przechowywanie suchych materiałów są łatwiejsze i mniej problematyczne niż transport gotowych klejów w pastach czy masach.

Worek kleju waży najczęściej 25 kg. To standardowa waga, ułatwiająca przeliczanie potrzebnej ilości materiału na daną powierzchnię (o czym więcej w następnym rozdziale) oraz optymalna do przenoszenia i mieszania na budowie. Pamiętajmy, że praca z workami po 25 kg to wysiłek fizyczny, zwłaszcza przy dużych elewacjach.

Bardzo ważnym aspektem jest przechowywanie kleju. Sucha zaprawa mineralna jest wrażliwa na wilgoć. Musi być przechowywana w suchym miejscu, chroniąc przed wilgocią. Składowanie worków bezpośrednio na ziemi, na nieprzygotowanym podłożu, czy pod chmurką, to prosty przepis na zniszczenie materiału. Zawilgocony klej traci swoje właściwości i nie nadaje się do użycia. Pamiętajmy o tym, aby przed przystąpieniem do prac stworzyć odpowiednie warunki do przechowywania worków.

Termin przechowywania kleju wynosi zazwyczaj do 12 miesięcy od daty produkcji. Data ta powinna być podana na opakowaniu. Zawsze warto sprawdzić datę produkcji przed zakupem i upewnić się, że materiał jest "świeży". Przekroczony termin przydatności może oznaczać obniżoną jakość kleju i ryzyko, że nie będzie on spełniał swoich funkcji.

Podsumowując: wybór odpowiedniego kleju do styropianu to nie kaprys, a konieczność. Różne rodzaje styropianu i różne podłoża wymagają dedykowanych rozwiązań. Inwestycja w dobry, sprawdzony klej, jak na przykład TO-KU, i stosowanie się do zaleceń producenta to gwarancja, że przyklejone płyty styropianowe do ściany będą solidnie trzymać, a cała izolacja spełni swoje zadanie.

Zużycie kleju do styropianu - Ile kleju na m2?

Teraz, gdy wiemy już wszystko o przygotowaniu podłoża i rodzajach kleju, czas na bardziej "przyziemne" kalkulacje. Ile tak naprawdę potrzebujemy tego kleju? Przecież nie chcemy go ani za mało, ani za dużo. Precyzja w szacowaniu zużycia to nie tylko kwestia kosztów, ale też logistyki na budowie.

Standardowe zużycie kleju do przyklejenia styropianu to około 4 kg/m2 – 4,5 kg/m2. To wartość uśredniona, podana przez producentów i potwierdzona praktyką na budowach. Oznacza to, że na każdy metr kwadratowy elewacji potrzebujemy mniej więcej tyle suchej zaprawy, która po wymieszaniu z wodą posłuży do przyklejenia płyty.

Jednak, jak to w życiu bywa, diabeł tkwi w szczegółach, a w tym przypadku w "krzywiznach". Dokładne zużycie kleju zależy od tego, jak krzywe mamy ściany ocieplanego budynku. Na idealnie gładkiej i równej ścianie możemy zastosować minimalną ilość kleju (oczywiście wciąż pamiętając o pokryciu co najmniej 40% powierzchni płyty), mieszcząc się bliżej dolnej granicy przedziału, czyli 4 kg/m2. Jeśli natomiast ściana przypomina nieco górskie pasmo, pełne wgłębień i wypukłości, będziemy potrzebować więcej kleju, aby zniwelować te nierówności i zapewnić solidne przyklejenie płyty. W takich przypadkach zużycie może wzrosnąć do 4,5 kg/m2, a nawet nieco więcej, jeśli ściany są naprawdę mocno zdeformowane.

Pamiętajmy, że to są tylko orientacyjne wartości dla samego przyklejenia płyt styropianowych. Zużycie kleju wcale się tutaj nie kończy! Drugim, równie ważnym etapem, gdzie stosujemy klej, jest zatapianie siatki zbrojącej. Ta warstwa kleju z siatką tworzy powłokę chroniącą styropian i stanowiącą bazę pod tynk.

Orientacyjne zużycie kleju przy zatapianiu siatki to również około 4 kg/m2. Niezależnie od tego, czy mieliśmy równe czy krzywe ściany przy przyklejaniu styropianu, warstwa z siatką powinna być nałożona w miarę równomiernie, z grubością około 3-4 mm, co przekłada się na wspomniane 4 kg/m2 suchej zaprawy.

Sumując oba etapy, całkowite zużycie kleju na ocieplenie 1m2 elewacji (przyklejenie styropianu plus zatapianie siatki) wyniesie orientacyjnie od 8 kg/m2 do 8,5 kg/m2. Przy krzywych ścianach, gdzie zużycie przy klejeniu jest wyższe, może być to nawet 9 kg/m2. Te liczby pozwalają oszacować, ile worków kleju po 25 kg będziemy potrzebować na całą powierzchnię ocieplenia. Przy 100 m2 elewacji, potrzebne będzie od 32 do 36 worków kleju. Oczywiście, zawsze warto doliczyć niewielki zapas na wszelki wypadek.

Dokładność w szacowaniu zużycia pozwala uniknąć sytuacji, w której w połowie prac zabraknie nam materiału lub będziemy musieli magazynować dużą ilość niewykorzystanego kleju. Z doświadczenia wiem, że niewielki zapas (np. 10-15%) zawsze się przydaje na ewentualne poprawki czy niespodzianki na budowie.

Warto również pamiętać, że zużycie kleju może się nieznacznie różnić w zależności od producenta i konkretnego produktu. Zawsze należy sprawdzić informacje podane na opakowaniu lub w karcie technicznej kleju. Producenci przeprowadzają szczegółowe testy i podają rekomendowane wartości zużycia, które są najbardziej miarodajne dla danego produktu.

Pamiętajmy również o stratach materiału. Przy mieszaniu, nakładaniu czy nawet transporcie worków, zawsze niewielka ilość kleju może zostać zmarnowana. Uwzględnienie tych strat w obliczeniach pozwoli na jeszcze dokładniejsze oszacowanie potrzebnej ilości kleju.

Wiedząc, ile kleju na m2 potrzebujemy na każdy etap pracy, możemy dokładnie zaplanować zakup materiałów i zoptymalizować koszty budowy. To kolejny element świadomego i efektywnego procesu ocieplania elewacji, gdzie dokładne wyliczenie zapotrzebowania na klej do styropianu jest po prostu konieczne.

Czas schnięcia kleju do styropianu

Kiedy płyty styropianowe w końcu trafią na ścianę, solidnie sklejone z podłożem, wkraczamy w fazę... czekania. Czas schnięcia kleju to etap, którego nie można przyspieszyć ani zlekceważyć. To w tym okresie klej twardnieje, nabiera pełnej wytrzymałości i zapewnia trwałe połączenie między styropianem a ścianą. Pędzący do przodu inwestor, który zignoruje ten etap, może szybko pożałować swojego pośpiechu.

Generalna zasada mówi, że klej do styropianu wysycha na ścianie w około 48 godzin w temperaturze +20°C. To taki idealny scenariusz, książkowa sytuacja, w której warunki są optymalne. Dwa pełne dni na związanie i wstępne utwardzenie to minimum, zanim przejdziemy do kolejnych etapów prac, takich jak kołkowanie czy zatapianie siatki.

Ale, jak to w życiu, warunki na budowie rzadko bywają idealne. Zbyt niska lub zbyt wysoka temperatura powietrza oraz duża wilgotność mogą znacząco skrócić lub wydłużyć czas schnięcia. Zacznijmy od temperatury. Jeśli temperatura spadnie poniżej +5°C, proces wiązania kleju drastycznie zwalnia. W okolicy zera, czy poniżej, klej może wcale nie związać, a po rozmarznięciu stracić swoje właściwości. Pracowanie z klejem w takich warunkach to proszenie się o kłopoty.

Z kolei zbyt wysoka temperatura (powyżej +25°C) i intensywne słońce mogą spowodować zbyt szybkie odparowanie wody z zaprawy. Klej zamiast spokojnie wiązać, "spala się", staje się kruchy i nie osiąga pełnej wytrzymałości. Wyobraźcie sobie pustynię i słońce prażące w świeżo nałożony tynk – szybko wyschnie, ale czy będzie solidny? Dlatego w upalne dni, zwłaszcza na ścianach mocno nasłonecznionych, warto rozważyć osłanianie rusztowań specjalnymi siatkami cieniującymi.

Wilgotność powietrza również odgrywa kluczową rolę. Duża wilgotność, zwłaszcza w połączeniu z niskimi temperaturami, znacznie wydłuża czas schnięcia. Klej po prostu nie ma jak oddać wilgoci. W takich warunkach 48 godzin może okazać się niewystarczające, a czas schnięcia może sięgnąć nawet 3-4 dni. Praca podczas deszczu czy w bardzo wilgotnym powietrzu jest niewskazana.

Mała wilgotność powietrza, zwłaszcza przy wyższych temperaturach, może skrócić czas schnięcia. To pozornie dobra wiadomość, ale zbyt szybkie wysychanie kleju, jak wspomniano wcześniej, może negatywnie wpłynąć na jego właściwości. Dlatego monitorowanie warunków atmosferycznych i dostosowanie harmonogramu prac jest kluczowe dla prawidłowego związania kleju i uzyskania optymalnego czasu schnięcia kleju do styropianu.

W praktyce budowlanej, zasada "lepiej poczekać niż żałować" sprawdza się idealnie w przypadku czasu schnięcia kleju. Nawet jeśli klej wygląda na suchy, warto odczekać pełne 48 godzin (przy sprzyjających warunkach), aby mieć pewność, że uzyskał pełną wytrzymałość. Przed przystąpieniem do kołkowania, delikatnie postukajmy w płyty – jeśli czujemy, że klej jeszcze " pracuje" lub płyta łatwo odchodzi od ściany, lepiej wstrzymać się z dalszymi pracami.

Niewłaściwie utwardzony klej to prosta droga do problemów. Kołkowanie w niedostatecznie związaną zaprawę może spowodować jej skruszenie wokół kołków. Zatapianie siatki na kleju, który nie osiągnął pełnej wytrzymałości, może prowadzić do powstawania pęknięć w warstwie zbrojącej i finalnie w tynku. To taki efekt domino, gdzie jeden błąd pociąga za sobą kolejne.

Producenci klejów zazwyczaj podają na opakowaniu lub w karcie technicznej szczegółowe informacje dotyczące czasu schnięcia w różnych warunkach. Zawsze warto zapoznać się z tymi wytycznymi i stosować się do nich. Jeśli prognoza pogody zapowiada znaczne pogorszenie warunków (np. nagły spadek temperatury czy opady deszczu), lepiej wstrzymać się z klejeniem, aż pogoda się poprawi.

Podsumowując: czas schnięcia kleju do styropianu to kluczowy element procesu ocieplania, który bezpośrednio wpływa na trwałość całego systemu. Chociaż orientacyjny czas wynosi 48 godzin, warunki atmosferyczne mogą go znacznie zmodyfikować. Monitorowanie temperatury i wilgotności oraz cierpliwość to cechy dobrego wykonawcy, gwarantujące trwałość klejenia styropianu, która pozwoli nam cieszyć się estetyczną i ciepłą elewacją przez długie lata.

Jak nakładać klej na styropian - Techniki i metody

No dobrze, podłoże przygotowane, klej dobrany i czeka w workach. Pytanie brzmi: Jak nakładać klej na styropian w taki sposób, aby zapewnić mu optymalną przyczepność do ściany i stworzyć solidną, jednolitą warstwę izolacyjną? To właśnie teraz liczy się precyzja i opanowanie kilku podstawowych technik.

Po pierwsze i najważniejsze, przygotowując klej, pamiętajmy o odpowiedniej proporcji z wodą. Informacja ta znajduje się na opakowaniu i w karcie technicznej kleju. Zbyt gęsty klej będzie trudny w aplikacji i nie zapewni pełnego kontaktu z podłożem. Zbyt rzadki będzie spływał z płyty i nie stworzy solidnej warstwy. Mieszamy go dokładnie, najlepiej mechanicznym mieszadłem wolnoobrotowym, aż do uzyskania jednolitej, pozbawionej grudek konsystencji pasty. I co bardzo ważne – tak przygotowaną mieszankę wykorzystujemy w ciągu około 2 godzin. Dlaczego? Bo klej zaczyna wiązać, a po tym czasie traci swoje optymalne właściwości. Robimy to etapami, mieszając mniejsze ilości, które jesteśmy w stanie zużyć w ciągu wspomnianego czasu. To złota zasada: nie mieszaj całego worka naraz, jeśli wiesz, że zajmie Ci to pół dnia!

Gdy klej jest gotowy, możemy przejść do jego aplikacji na płytę styropianową. Najczęściej stosowaną i zalecaną metodą, zwłaszcza na ścianach z niewielkimi nierównościami, jest nakładanie kleju metodą "na placki" lub "na obwodzie i plackach". To jest kluczowe zagadnienie w pytaniu Jak nakładać klej na styropian. Klej uniwersalny, taki jak TO-KU, nakładamy równomiernie na płytę styropianową. Ważne, aby nałożyć go na obwodzie płyty, tworząc ciągłą ramkę o szerokości około 3-6 cm. Wewnątrz tego obwodu dodajemy od 3 do 6 placków kleju. Ich ilość i wielkość zależy od wielkości płyty styropianowej, ale muszą być rozmieszczone równomiernie.

W efekcie, po dociśnięciu płyty do ściany, zaprawa powinna pokrywać co najmniej 40% powierzchni płyty. Dlaczego akurat 40%? Taka minimalna powierzchnia kontaktu kleju z podłożem gwarantuje odpowiednią przyczepność mechaniczną. Pokrycie 100% powierzchni płyty klejem nie zawsze jest możliwe, zwłaszcza na nierównych ścianach, a co więcej, mogłoby prowadzić do powstawania pęcherzy powietrznych, które osłabiają spoinę. Metoda "na placki" pozwala skorygować niewielkie nierówności ściany poprzez różną grubość warstwy kleju pod plackami.

Gdy klej jest już nałożony na płytę, należy ją przykleić do ściany lekko ją dociskając i wyrównać tak, aby ściśle przylegała do sąsiadujących płyt. Delikatny ruch "wklejania" płyty, a następnie jej dociśnięcie, pozwala na rozprowadzenie kleju i uzyskanie lepszego kontaktu z podłożem. Płyty powinny tworzyć jednolitą płaszczyznę, bez szczelin i odstępów pomiędzy nimi.

Bardzo ważna zasada, którą często powtarzam, to układanie płyt "na mijankę". Przyklejane rzędy płyt powinny być przesunięte względem poprzednich tak, żeby pionowe połączenia płyt zachowały układ mijankowy. To analogiczne do układania cegieł w ścianie. Dzięki temu cała powierzchnia izolacji staje się bardziej stabilna i odporna na pękanie. Pionowe spoiny przechodzące przez całą wysokość elewacji to potencjalne miejsca powstawania pęknięć w tynku.

Zaczynamy klejenie zazwyczaj od dolnej części elewacji. Należy przyklejać zaczynając od listwy startowej. Listwa startowa to metalowy element montowany w dolnej części elewacji, który służy jako podparcie dla pierwszego rzędu płyt styropianowych i zapewnia równą linię początkową. Klejenie od dołu pozwala na układanie kolejnych rzędów na wcześniej przyklejonych płytach, co ułatwia utrzymanie równej płaszczyzny.

Podsumowując, odpowiednie techniki nakładania kleju to klucz do sukcesu. Stosowanie metody "na placki" z obwodową ramką, zapewnienie minimalnego pokrycia płyty (40%), układanie płyt "na mijankę" oraz rozpoczynanie klejenia od listwy startowej to podstawowe zasady, które gwarantują trwałe i efektywne ocieplenie. Pamiętajmy, że uniwersalny TO-KU nakładamy równomiernie na płytę styropianową i płytę styropianową należy przykleić do ściany z należytą starannością, zawsze mając na uwadze, że należy przyklejać zaczynając od listwy startowej.