Jaka szerokość fugi do gresu 60x120? Sprawdzone porady.

Ach, ta odwieczna kraina dylematów remontowych... Czy zastanawialiście się kiedyś, spoglądając na ten piękny, imponujący wielkoformatowy gres o wymiarach 60x120 cm, jaka szerokość fugi będzie dla niego nie tylko estetycznie pasująca, ale przede wszystkim funkcjonalnie poprawna i trwała? To nie jest pytanie błahe; właściwa decyzja potrafi odmienić wygląd całego wnętrza i zapewnić spokój ducha na lata. Specjaliści w tej materii są zazwyczaj zgodni co do pewnego przedziału, wskazując najczęściej na zalecana fuga od 1.5 mm do 3 mm jako optymalny wybór dla płytek rektyfikowanych tej wielkości, choć finalny werdykt zawsze zależy od detali technicznych i oczekiwanego efektu wizualnego.

• Wpływ rektyfikacji i wymiarów płytek na szerokość fugi
• Podłoże i sposób montażu a wymagana szerokość fugi
• Szerokość fugi do gresu 60x120 - podłoga czy ściana?
• Estetyka fugi a efekt końcowy - wąska czy szersza?

Analiza różnorodnych podejść i specyfikacji producentów jasno pokazuje, że nie istnieje jedna magiczna liczba odpowiadająca na pytanie o idealną szerokość spoiny dla dużego gresu. Przyjrzyjmy się temu, jak różne źródła i czynniki wpływają na rekomendowane wartości, bo jak to mówią, diabeł tkwi w szczegółach. Często spotykane zalecenia czy realia montażowe prezentują następujący obraz:

Te dane pokazują jasno: wybór szerokości fugi to nie tylko kwestia estetycznych kaprysów, ale złożona wypadkowa precyzji wykonania samego materiału, warunków na placu budowy i specyfiki eksploatacji powierzchni. Każdy milimetr spoiny ma swoje uzasadnienie, a zaniedbanie technicznych aspektów na rzecz wyłącznie wizualnego "efektu tafli" może zemścić się w przyszłości. Rozumiejąc te niuanse, możemy podjąć świadomą decyzję, która zapewni trwałość i piękno naszej okładziny na długie lata, unikając pękania fugi czy odpryskiwania płytek. Teraz przyjrzyjmy się bliżej poszczególnym czynnikom decydującym o finalnej rekomendacji, rozkładając temat na czynniki pierwsze, niczym doświadczony detektyw tropiący rozwiązanie skomplikowanej zagadki remontowej.

Wpływ rektyfikacji i wymiarów płytek na szerokość fugi

Proces rektyfikacji płytek, to taki magiczny zabieg, dzięki któremu fabrycznie szlifowane są krawędzie płytki do niemal idealnego, powtarzalnego wymiaru w obrębie całej partii produkcyjnej.

Zobacz także: Jaką szerokość fugi do gresu 60x60 na tarasie?

Celem rektyfikacji jest uzyskanie płytek o znacznie węższej tolerancji wymiarowej niż ma to miejsce w przypadku gresu kalibrowanego w standardowy sposób.

To właśnie ta precyzja daje nam iluzoryczną szansę na zastosowanie minimalistycznej szerokość fugi do gresu, tworząc efekt optycznej "tafli" – powierzchni o minimalnie widocznych podziałach.

Jednak, co ważne i często pomijane w marketingowych zachwytach, rektyfikacja nie eliminuje tolerancji wymiarowej całkowicie; zazwyczaj redukuje ją do poziomu ±0.5% długości krawędzi lub ustalonej maksymalnej wartości, np. ±0.5 mm.

Zobacz także: Jaka Szerokość Fugi do Gresu 60x30? Poradnik Wyboru

Dla płytki 60x120 cm nawet taka niewielka tolerancja, powiedzmy 0.5 mm na długości 120 cm, sumuje się na większych powierzchniach.

Wyobraźmy sobie prostą ścianę o długości 6 metrów, gdzie płytki układamy w poziomie (pięć płytek po 1.2 m każda).

Jeśli każda z płytek na swojej 120-centymetrowej krawędzi ma odchyłkę wymiarową (jedna +0.5 mm, druga -0.5 mm względem wymiaru nominalnego), po ułożeniu pięciu sztuk możemy uzyskać łączną różnicę nawet kilku milimetrów na końcu rzędu w stosunku do wymiaru teoretycznego.

Minimalna szerokość spoiny musi być wystarczająca, aby skompensować te narastające (lub malejące) różnice, bo inaczej nie da się utrzymać prostej linii fugi przez całą długość, a płytki po prostu "rozejdą się".

Norma europejska EN 14411, dotycząca płytek ceramicznych, definiuje klasy wymiarowe i tolerancje, które dopuszczają pewne odchyłki zarówno dla płytek rektyfikowanych (grupa I, zazwyczaj mniejsze), jak i kalibrowanych.

Producenci dobrych jakościowo gresów rektyfikowanych z klasy pierwszej starają się minimalizować te różnice, ale zera nie da się osiągnąć w produkcji masowej.

W praktyce, nawet przy najlepszej płytce, spoina musi być na tyle szeroka, aby fachowiec mógł swobodnie operować, wprowadzić materiał fugowy na całą głębokość, a przede wszystkim – aby ta minimalna szerokość fugi compensowała mikroruchy konstrukcji i materiału, które zawsze występują, nawet w pozornie stabilnych warunkach.

Spoina o szerokości 1 mm dla dużej, rektyfikowanej płytki 60x120 cm jest technicznie możliwa, ale wymaga *idealnego* w każdym calu podłoża, *idealnie* równej partii płytek (co, jak wspomniano, jest aspiracją, nie absolutną pewnością) i *absolutnie mistrzowskiego* wykonania montażu, bez grama marginesu na błąd.

Nawet doświadczeni glazurnicy często pukają się w czoło słysząc o 1 mm fudze na płytce 120 cm długości na podłodze – dlaczego? Bo wiedzą, że każdy milimetr tolerancji czy nierówności podłoża, pomnożony przez kilka płytek, może uczynić ten plan karkołomnym, a efekt finalny dalekim od oczekiwań "efektu tafli", z krzywymi liniami spoin włącznie.

Dlatego rekomendacja minimalna szerokość spoiny na poziomie 1.5 mm do 2 mm dla płytek rektyfikowanych 60x120 cm jest nie tylko podyktowana estetyką, ale przede wszystkim solidnymi podstawami technicznymi.

Węższa spoina wymaga od producenta gwarancji minimalnej tolerancji na poziomie poniżej 0.5 mm, co jest rzadkością, a także od inwestora i wykonawcy zgody na znacznie wyższe wymagania dotyczące przygotowania podłoża i precyzji pracy.

Pamiętajmy, że fuga to nie tylko element estetyczny; to technicznie niezbędny bufor, który przyjmuje na siebie drobne naprężenia, kompensuje niedoskonałości materiału i wykonania, a w przypadku płytki 60x120 cm, każdy "uciekający" ułamek milimetra z jednego wymiaru czy partii staje się boleśnie widoczny przy ekstremalnie wąskiej fudze na tak dużej powierzchni.

Zastosowanie fugi poniżej 1.5 mm dla tego rozmiaru gresu rektyfikowanego to balansowanie na cienkiej krawędzi technicznej poprawności, gdzie sukces zależy od zbiegu idealnych warunków i bezbłędnego wykonania.

Co więcej, specyfikacje producentów często określają *minimalną* szerokość fugi dla swoich płytek, i rzadko kiedy dla gresu 60x120 cm, nawet rektyfikowanego, wartość ta spada poniżej 1.5 mm.

Ignorowanie tej rekomendacji może prowadzić do problemów z trwałością okładziny, pękania samych płytek czy wypierania się fugi w krótkim czasie od montażu.

Wpływ rektyfikacji jest zatem ogromny, pozwala zejść z tradycyjnych szerokości 5-10 mm do tych 1.5-3 mm, ale nie pozwala, z punktu widzenia rozsądnej inżynierii i praktycznego montażu, na "bezfugowe" układanie tak dużych elementów.

Pomyślcie o tym jak o precyzyjnych maszynach – nawet najdokładniejsza maszyna potrzebuje minimalnego luzu między ruchomymi częściami; fuga jest tym luzem dla waszych płytek.

Odchyłki wymiarowe płytek, nawet te minimalne, są jak szum tła – przy węższym "filtrze" (fudze) stają się głośniejsze i bardziej zauważalne, a przy szerokim "filtrze" (szersza fuga) można je wtopić w tło i uczynić niewidocznymi.

Przy planowaniu montażu, zawsze warto dopytać sprzedawcę lub sprawdzić w specyfikacji producenta rzeczywistą klasę wymiarową gresu i dopuszczalną tolerancję – to pierwszy krok do podjęcia świadomej decyzji o optymalnej szerokości spoiny dla konkretnej partii płytek 60x120 cm.

Kwestia technologii produkcji versus realia budowlane to jest coś, co definiuje możliwości i ograniczenia w zakresie wyboru grubość fugi dla tych wielkoformatowych kafelków.

Podłoże i sposób montażu a wymagana szerokość fugi

Nawet najdoskonalsza, rektyfikowana płytka gresowa 60x120 cm jest tylko jednym z elementów skomplikowanego systemu, jakim jest okładzina ceramiczna.

Fundamentem tego systemu jest podłoże – i tu, moi drodzy, często leży pies pogrzebany, gdy marzymy o ultracienkich spoinach.

Praktyka budowlana pokazuje, że idealnie równe i stabilne podłoże to rzadkość; dopuszczalne normami odchyłki płaskości na poziomie kilku milimetrów na 2 metrach długości są powszechne, a stare, remontowane powierzchnie potrafią zaskoczyć jeszcze większymi nierównościami czy skłonnościami do mikropęknięć.

Szerokość fugi pełni kluczową rolę w maskowaniu tych niedoskonałości podłoża oraz błędów, które mogą pojawić się na etapie samego montażu.

Niewielkie odchyłki w płaskości, które przy fugi 1 mm byłyby boleśnie widoczne jako "schodki" między płytkami (szczególnie przy padającym świetle), przy fudze 2.5 czy 3 mm stają się praktycznie niezauważalne.

Sposób montażu również ma tu ogromne znaczenie.

Płytki 60x120 cm ze względu na swój duży format wymagają klejenia metodą kombinowaną (nakładanie kleju zarówno na podłoże, jak i na całą powierzchnię płytki).

Ta metoda zapewnia pełne podparcie płytki, eliminując pustki powietrzne, które mogłyby prowadzić do jej pękania pod obciążeniem, ale też wymaga odpowiedniej grubości warstwy kleju.

Warstwa kleju pod płytką nie jest idealnie jednorodna – delikatne ruchy glazurnika, ząb kielni, drobinki piasku, a nawet specyfika samego kleju mogą powodować niewielkie, punktowe różnice w wysokości, które znowuż są kompensowane przez szerszą spoinę.

Klej, szczególnie ten cementowy, kurczy się nieznacznie podczas wiązania; te minimalne ruchy, powielone na dużej powierzchni płytki 60x120 cm, wymagają przestrzeni – czyli fugi – aby nie powodować naprężeń.

Użycie systemów poziomowania płytek (klipsy i kliny) jest niemal obligatoryjne przy tak dużych formatach, ale nawet one nie zastąpią dobrze przygotowanego, równego podłoża – pomagają jedynie *utrzymać* płytki w jednej płaszczyźnie *względem siebie* podczas wiązania kleju, nie niwelują jednak całkowicie potrzeby odpowiedniej szerokości spoiny.

Dodatkowo, na podłodze, zwłaszcza w pomieszczeniach z ogrzewaniem podłogowym, kluczowe jest uwzględnienie dylatacji.

Szczeliny dylatacyjne w samej wylewce (np. co 6-8 metrów lub w progach pomieszczeń) muszą być przeniesione w okładzinę ceramiczną i wypełnione elastycznym materiałem, np. silikonem, a nie fugą cementową.

Główne pola z płytkami między dylatacjami również podlegają mikroruchom, szczególnie przy zmianach temperatury od ogrzewania.

Te ruchy rozszerzalności termicznej, choć niewielkie dla samego gresu (który ma niski współczynnik rozszerzalności), stają się istotne na długości 1.2 metra płytki pomnożonej przez rząd czy kolumnę – standardowa rekomendacja to min. 2.5-3 mm fugi dla ogrzewanych podłóg z płytkami 60x120 cm, aby dać okładzinie "oddychać".

Typ podłoża – czy to świeża wylewka betonowa, anhydrytowa, płyta kartonowo-gipsowa na ścianie, czy może stare płytki wymagające zastosowania specjalnego kleju i grubszej warstwy – wszystko to wpływa na możliwość ułożenia wąskiej spoiny.

Na podłożu o większej chłonności klej może szybciej "ściągać" płytkę, utrudniając idealne wypoziomowanie i wymagając być może szerszej fugi dla marginesu manewru.

Przypadek klienta, który za wszelką cenę chciał fugę 1 mm na starej, nierównej ścianie pokrytej tynkiem, jest tu klasycznym przykładem. Wykonawca uprzedził, że efekt będzie daleki od gładkiej tafli, a próba sztucznego zacieśniania spoin zaowocowała brakiem płaskości i koniecznością demontażu.

Zastosowanie minimalnej, np. 2 mm fuga do gresu 60x120 na podłożu przygotowanym zgodnie ze sztuką, wyrównanym i zagruntowanym, w połączeniu z odpowiednim klejem (np. klasy C2TE S1 lub S2 dla podłóg lub dużych obciążeń/zmian temperatur) i systemem poziomowania daje realne szanse na estetyczny i trwały efekt.

Próba oszczędności na przygotowaniu podłoża i jednoczesne dążenie do ekstremalnie wąskiej fugi to recepta na drogie kłopoty; fuga musi być na tyle szeroka, aby "wybaczyć" drobne niedoskonałości systemu, na którym spoczywa, oraz umożliwić bezbłędne technicznie wypełnienie jej materiałem spoinującym.

Dlatego eksperci z reguły nalegają na nieco szerszą spoinę (minimum 2-3 mm) tam, gdzie podłoże nie jest absolutnie idealne, lub gdzie oczekiwane są większe naprężenia, podkreślając, że poprawność techniczna jest zawsze priorytetem nad kaprysem estetycznym.

Wykonawca o bogatym doświadczeniu wie, że wybór szerokość fugi do gresu 60x120 to nie tylko kwestia mody, ale przede wszystkim odpowiedzialności za finalny rezultat, a szerokość fugi jest jednym z jego najważniejszych narzędzi w walce z nierównościami i ruchem konstrukcji.

Szerokość fugi do gresu 60x120 - podłoga czy ściana?

Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że skoro mamy ten sam, piękny gres 60x120 cm, to szerokość fugi powinna być identyczna niezależnie od tego, czy ląduje on na podłodze, czy na ścianie.

Nic bardziej mylnego! Kontekst montażu, czyli pionowa czy pozioma aplikacja, wnosi szereg czynników, które powinny mieć decydujący wpływ na wybór optymalnej grubość fugi.

Zacznijmy od podłogi. Podłoga to strefa intensywnej eksploatacji. Poruszamy się po niej, stawiamy meble, czasem coś nam upada.

Ponadto, podłogi, zwłaszcza w domach jednorodzinnych czy budynkach wielorodzinnych, podlegają większym naprężeniom strukturalnym niż ściany; konstrukcja "pracuje" – osiada, ugina się pod obciążeniem.

Do tego dochodzi kwestia rozszerzalności termicznej, która jest najbardziej odczuwalna na podłodze z ogrzewaniem podłogowym, stając się czynnikiem absolutnie kluczowym w wyborze fugi.

Standardowe zalecenia producentów systemów ogrzewania podłogowego i klejów do płytek dla tak dużych formatów na podłodze grzewczej oscylują wokół szerokość fugi minimum 3 mm, nawet dla płytek rektyfikowanych.

Dlaczego? Bo te 3 mm dają odpowiednią przestrzeń do skompensowania mikroruchów termicznych materiału; gres co prawda mało się rozszerza, ale na długości 1.2 metra, pomnożonej przez kilka płytek w rzędzie i podgrzanej do 25-28 stopni Celsjusza, minimalne wydłużenie kumuluje się.

Przy fugi węższej niż 2.5-3 mm, płytki mogą się "napierać" na siebie, co w skrajnych przypadkach prowadzi do wypiętrzania się posadzki (czyli takiego "efektu namiotu"), pękania samych płytek w naprężonych miejscach, czy wykruszania fugi cementowej.

Dla podłóg bez ogrzewania, ale nadal narażonych na ruch pieszy i obciążenia, rekomendacja minimalnej fugi 2 mm (dla rektyfikowanych) jest standardem, często jednak zwiększana do 2.5 mm lub 3 mm, aby lepiej kompensować ewentualne niedoskonałości podłoża czy nieidealne rozprowadzenie kleju.

Podłoga wymaga po prostu solidniejszego "luzu", by sprostać wyzwaniom codziennego użytkowania i pracy budynku.

Na ścianie sytuacja wygląda nieco inaczej. Ściany zazwyczaj są stabilniejsze, mniej narażone na obciążenia dynamiczne (nikt po nich nie chodzi) i rzadziej bywają elementem systemu grzewczego (choć ogrzewanie ścienne istnieje, jest znacznie rzadsze).

Dzięki temu, na ścianie, możemy teoretycznie pozwolić sobie na zastosowanie węższej spoiny do gresu 60x120.

Jeśli podłoże (np. ściana murowana wyrównana idealnie tynkiem gipsowym lub cementowo-wapiennym, lub płyta kartonowo-gipsowa na stabilnym stelażu) jest równe jak stół i przygotowane zgodnie ze sztuką, minimalna szerokość fugi 1.5 mm dla płytek rektyfikowanych 60x120 cm jest technicznie bardziej wykonalna niż na podłodze.

Estetyka często gra tu pierwsze skrzypce – efekt gładkiej, jednolitej tafli na dużej powierzchni ściany, z minimalnie widocznymi liniami podziału, jest pożądany w nowoczesnych aranżacjach, a ściana rzadziej "wymusza" na nas techniczne ustępstwa w postaci szerszej fugi.

Oczywiście, nawet na ścianie nie można zrezygnować z fugi całkowicie ze względu na tolerancję wymiarową płytki i konieczność pełnego wypełnienia przestrzeni materiałem, który ochroni krawędzie przed ukruszeniem i uszczelni powierzchnię.

Jednak 1.5 mm na ścianie to często granica zdrowego rozsądku i możliwości wykonawcy; wymaga niemal laboratoryjnych warunków montażu.

Dlatego często kompromis między 1.5 mm a 2 mm na ścianie z dobrze przygotowanym podłożem i płytką rektyfikowaną jest najbardziej racjonalnym wyborem, pozwalającym osiągnąć pożądany efekt wizualny bez ryzyka przyszłych problemów technicznych.

Podsumowując, lokalizacja – podłoga czy ściana – ma kluczowe znaczenie przy wyborze zalecana szerokość fugi dla gresu 60x120 cm; podłoga, zwłaszcza z ogrzewaniem, wymaga z reguły szerszej spoiny ze względów technicznych i eksploatacyjnych, podczas gdy na ścianie, przy idealnym podłożu, możemy dążyć do węższej fugi, kierując się w dużej mierze względami estetycznymi, ale w granicach rozsądku technicznego (min. 1.5 mm).

Jest to klasyczny przykład, gdzie warunki użytkowania powierzchni dyktują rozwiązania techniczne, pokazując, że "ładnie" musi iść w parze z "poprawnie", a margines błędu i ryzyka na podłodze jest zdecydowanie większy.

Estetyka fugi a efekt końcowy - wąska czy szersza?

Oprócz wszystkich technicznych dyktatów i zaleceń, na koniec dnia decyzja o ostatecznej szerokości fugi dla gresu 60x120 cm często sprowadza się do subiektywnych preferencji i pożądanego efektu wizualnego.

To właśnie estetyka fugi – jej szerokość, a także kolor – w dużej mierze decyktuje o tym, jak finalnie odbierana będzie cała okładzina na dużej powierzchni.

Trend minimalistyczny, który króluje w nowoczesnych wnętrzach, nieustannie pcha nas w stronę maksymalnie wąska spoina, często wręcz próbując ją optycznie "wymazać" z powierzchni.

Fuga o szerokości 1.5 mm czy 2 mm, zwłaszcza gdy dobrana kolorystycznie tak, aby stapiać się z barwą płytki (ton w ton), tworzy iluzję gładkiej, monolitycznej tafli, która podkreśla format płytki i nadaje wnętrzu czysty, nowoczesny charakter.

Taki efekt jest pożądany zwłaszcza przy płytkach imitujących naturalne materiały o wyraźnym wzorze (np. marmur, beton, drewno), gdzie nie chcemy, by siatka fug odwracała uwagę od piękna samego materiału.

Jednak dążenie do ekstremalnie wąskiej fugi (poniżej technicznie bezpiecznych 1.5-2 mm) może przynieść rozczarowanie, a nawet zniweczyć estetyczny efekt.

Jak już wspomniano, mikroskopijne różnice w wysokości czy płaskości między płytkami, które przy szerszej fudze są niewidoczne, przy fugi 1 mm mogą stać się rażącymi "schodkami", psującymi iluzję gładkości i podkreślającymi każdą, nawet najmniejszą niedoskonałość montażu.

Co więcej, zbyt wąska fuga może być trudniejsza do prawidłowego wypełnienia materiałem spoinującym, co może prowadzić do powstawania pustek i późniejszego kruszenia się spoiny, która nie tylko przestaje być estetyczna, ale traci też swoje właściwości ochronne.

Z drugiej strony spektrum mamy fugę szerszą, np. 3 mm, 4 mm, a nawet więcej w specyficznych, stylizowanych aranżacjach.

Szersza fuga (powyżej 2.5-3 mm), zwłaszcza w kontrastującym kolorze, tworzy wyraźną siatkę, która może stanowić element dekoracyjny sama w sobie.

Taki wybór fugowanie gresu 60x120 może być celowy w aranżacjach loftowych, industrialnych, czy tych nawiązujących do tradycyjnego budownictwa (np. w stylizowanych kuchniach wiejskich, gdzie imitacja starej cegły czy ręcznie formowanych płytek jest wzmocniona przez wyraziste, czasem nierówne spoiny).

Szersza fuga jest bardziej wyrozumiała dla niedoskonałości podłoża i płytek, łatwiejsza do prawidłowego wypełnienia, a co za tym idzie – zazwyczaj bardziej trwała w eksploatacji.

Decydując o szerokości i kolorze fugi, warto rozważyć efekt psychologiczny.

Jasna, wąska fuga w połączeniu z jasnym gresem powiększa optycznie przestrzeń i daje poczucie lekkości.

Ciemna, kontrastująca fuga na jasnym gresie podkreśla geometryczność ułożenia i może nadać powierzchni bardziej graficzny, dynamiczny charakter.

Ciemna fuga na ciemnym gresie może z kolei dodać wnętrzu intymności i głębi, jednocześnie będąc bardziej praktyczną w utrzymaniu czystości (mniej widać na niej zabrudzenia niż na jasnych spoinach).

Aspekt praktyczny to kolejna, często niedoceniana kwestia estetyczna.

Szerokość fugi wpływa na łatwość jej czyszczenia.

Szersze fugi (powyżej 2 mm) są generalnie łatwiejsze do umycia, ponieważ szczotka czy gąbka ma do nich łatwiejszy dostęp.

Fugi bardzo wąskie (poniżej 1.5 mm), nawet te wykonane z trwałych materiałów epoksydowych, mogą stanowić wyzwanie w codziennej pielęgnacji, szczególnie w miejscach narażonych na zabrudzenia (np. podłoga w kuchni czy przedpokoju).

Wybierając dobór fugi dla gresu 60x120 cm, musimy zatem zważyć na szali pożądany efekt wizualny, realia techniczne (stan podłoża, miejsce montażu) i przyszłą łatwość użytkowania.

Fuga jest jak ramka dla obrazu – może dyskretnie podkreślać piękno samej płytki lub stać się integralną częścią kompozycji, wpływając na ostateczny charakter całego wnętrza, co jest sztuką samą w sobie i wymaga świadomego wyboru, nie tylko podążania za ślepymi trendami.

Warto pamiętać, że dla gresu 60x120, który sam w sobie jest już elementem o mocnym charakterze i dużym formacie, fugą możemy albo "stonować" jego obecność (wąska, zlewająca się) albo ją "podbić" i zaznaczyć (szersza, kontrastowa).

Decyzja ta, będąca syntezą wymogów technicznych i estetycznej wizji, jest jednym z ostatnich, ale kluczowych wyborów podczas wykończenia przestrzeni z tym popularnym formatem gresu.

Aby zobrazować wpływ wyboru szerokości fugi na zużycie materiału spoinującego (a co za tym idzie, na koszty), poniżej przedstawiamy przybliżone dane dla okładziny o powierzchni 10m² wykonanej z gresu 60x120 cm:

• Fuga 1.5 mm: Zużycie fugi ok. 0.6 - 0.8 kg/m²
• Fuga 2.0 mm: Zużycie fugi ok. 0.8 - 1.0 kg/m²
• Fuga 3.0 mm: Zużycie fugi ok. 1.2 - 1.5 kg/m²
• Fuga 5.0 mm: Zużycie fugi ok. 2.0 - 2.5 kg/m²

Należy pamiętać, że rzeczywiste zużycie zależy od głębokości spoiny i konsystencji zaprawy, ale trend jest jasny: szersza fuga to większe zużycie materiału, co jest kolejnym, bardzo konkretnym elementem wpływu decyzji o szerokości spoiny.

Poniżej przedstawiamy poglądowy wykres ilustrujący jak orientacyjne koszty zakupu samej fugi cementowej (bez epoksydowych, które są droższe) mogą wzrastać wraz ze zwiększaniem szerokości spoiny dla okładziny z gresu 60x120 na powierzchni 10m².