Najlepsze kleje 2025 – przewodnik po wyborze

Często stajesz w obliczu wyzwania, gdy uszkodzony przedmiot lub projekt DIY wymagają trwałego połączenia, a półka w sklepie wręcz ugina się od niezliczonych opakowań? Wybór może przyprawić o zawrót głowy, bo co wybrać, aby skleić na lata drewniany stół, metalową rzeźbę, a może pękniętą doniczkę? Prawda jest taka, że uniwersalne panaceum na wszystkie problemy ze spoinami po prostu nie istnieje. Znalezienie odpowiedzi na pytanie, jakie są najlepsze kleje, sprowadza się do jednego kluczowego stwierdzenia: to te, które idealnie pasują do konkretnego materiału i warunków zastosowania, gwarantując trwałe połączenie tam, gdzie jest ono najbardziej potrzebne.

• Najlepsze kleje do drewna, metalu i plastiku
• Kleje do materiałów budowlanych i montażu – które są najskuteczniejsze?
• Kleje do ceramiki, szkła i delikatnych powierzchni

Kiedy przyglądamy się rynkowi spoiw chemicznych, możemy zauważyć pewne dominujące typy, których popularność nie wzięła się znikąd. Analiza informacji z różnych źródeł i dostępnych specyfikacji produktów pokazuje, że wśród często wskazywanych rozwiązań prym wiodą dwie kategorie, cenione za swoje unikalne właściwości, choć o zupełnie różnych zastosowaniach. Taka tendencja rynkowa często odzwierciedla rzeczywiste potrzeby użytkowników i wszechstronność danych formuł w codziennych wyzwaniach. Poniższa prezentacja przybliża te powszechnie spotykane rodzaje, dając ogląd na ich typowe obszary użycia, które są zgodne z najczęściej powtarzanymi zastosowaniami.

Przyglądając się bliżej prezentowanym typom klejów, nietrudno zauważyć, że ich popularność wynika bezpośrednio z komplementarności ich właściwości. Kleje polimerowe jawią się jako prawdziwe "koni robocze" współczesnego budownictwa i montażu, oferując imponującą siłę spajania w ekstremalnie szerokim zakresie temperatur i materiałów. To jakby mieć w arsenale narzędzie, które poradzi sobie niemal ze wszystkim, od metalowej futryny po delikatny styrodur, działając zarówno w prażącym słońcu, jak i siarczystym mrozie, jednocześnie potrafiąc uszczelnić krytyczne połączenia. Z kolei kleje wodne, choć często postrzegane jako mniej "mocne", są niezastąpione w pracach wewnętrznych, gdzie liczy się brak zapachu i łatwość użycia z materiałami porowatymi, takimi jak drewno czy tynk, oraz tam, gdzie wystarczy solidne mocowanie bez ekstremalnych obciążeń czy kontaktu z wilgocią w fazie aplikacji. Ta dwoistość wyboru - między wszechstronnym, wytrzymałym polimerem a przyjaznym dla środowiska, łagodnym w użyciu klejem wodnym - doskonale ilustruje zasadę, że wybór kleju zawsze zależy od specyfiki zadania, a każdy typ ma swoje optymalne środowisko pracy, gdzie osiąga swoją maksymalną skuteczność.

Najlepsze kleje do drewna, metalu i plastiku

Przejście od teorii do praktyki w świecie klejów do drewna, metalu i plastiku przypomina podróż przez dżunglę gatunków i specyfikacji. Każdy z tych materiałów stawia klejowi zupełnie inne wymagania, a ignorowanie tych subtelności jest prostą drogą do niepowodzenia, zwanego pieszczotliwie "spoiną na jeden sezon". Wiedza o tym, kiedy sięgnąć po co, to esencja skuteczności w każdym warsztacie, niezależnie od tego, czy majsterkujesz, remontujesz, czy produkujesz.

Zobacz także: Najlepszy klej do łączenia płytek: Przewodnik po wyborze i zastosowaniu

Zacznijmy od drewna, materiału szlachetnego, ale też kapryśnego, reagującego na wilgoć i temperaturę. Klasyczne kleje do drewna to w większości przypadków dyspersje polioctanu winylu, znane powszechnie jako kleje PVA. Ich siła tkwi w łatwości użycia, wodnej bazie (czyszczenie narzędzi to pikuś) i bezwonności. Kleje te wnikają w porowatą strukturę drewna, tworząc mechaniczne "kotwy" oraz adhezyjne wiązanie, osiągając często wytrzymałość spoiny większą niż samo drewno, rzędu 8-12 MPa przy rozciąganiu.

Kluczowym parametrem dla klejów PVA jest klasa wodoodporności, zgodna z normą PN-EN 204. Klasa D1 nadaje się wyłącznie do wnętrz suchych (np. meble domowe). D2 toleruje sporadyczny kontakt z wilgocią (np. meble łazienkowe bez bezpośredniego kontaktu z wodą). D3 wytrzymuje częsty, krótkotrwały kontakt z wodą lub długotrwałe narażenie na wysoką wilgotność, idealna do okien, drzwi wewnętrznych, mebli łazienkowych czy blatów. D4 to już kleje wodoodporne, wymagające często utwardzacza, stosowane na zewnątrz, gdzie spoina jest wystawiona na działanie pogody (np. meble ogrodowe, konstrukcje drewniane).

Standardowe opakowania klejów PVA do drewna to tuby 100-250g dla drobnych napraw, butelki 500g-1kg dla warsztatów i majsterkowiczów, a nawet pojemniki 5kg-25kg dla zastosowań przemysłowych. Ich ceny wahają się od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych za kilogram, w zależności od klasy i producenta. Czas otwarty to zwykle 10-15 minut, co daje pole do poprawienia ustawienia elementów, a pełną wytrzymałość osiągają po 24 godzinach. Pamiętaj, że kluczowe parametry wyboru obejmują czas otwarty i czas wiązania – zbyt krótki czas otwarty oznacza pośpiech, zbyt długi – długie unieruchamianie klejonych elementów.

Zobacz także: Najlepszy klej do płytek na taras 2025 – poradnik

Metal to zupełnie inna bajka – gładki, nieporowaty, wymagający adhezji chemicznej i często radzenia sobie z dużymi obciążeniami. Tutaj na scenę wkraczają kleje epoksydowe, prawdziwi mocarze w świecie spoiw do metali. Dwuskładnikowe, składają się z żywicy i utwardzacza. Po zmieszaniu tworzą niezwykle mocną i sztywną spoinę, osiągającą wytrzymałość na ścinanie do 30-40 MPa i więcej, odporną na większość chemikaliów, oleje i temperatury do 100-150°C (a specjalne formuły nawet więcej).

Epoksydy są świetne do wypełniania ubytków i nierówności, tworząc swoisty "płynny metal". Idealnie nadają się do naprawy narzędzi, maszyn, elementów karoserii, czy łączenia różnych typów metali ze sobą lub metalu z innymi twardymi materiałami, jak ceramika czy beton. Dostępne są w małych strzykawkach 10-50 ml (często podwójne, dla łatwego dozowania) lub większych zestawach. Ceny wahają się od kilkudziesięciu do nawet kilkuset złotych za opakowanie, w zależności od specjalizacji (np. epoksyd szybkoschnący, do wysokich temperatur). Czas wiązania może wynosić od kilku minut (epoksydy szybkie) do 24 godzin lub dłużej dla pełnego utwardzenia.

Alternatywą dla drobnych metalowych elementów, zwłaszcza w pracach precyzyjnych, są kleje cyjanoakrylowe (kleje cyjanoakrylowe (CA)), potocznie nazywane "super glue". Wiążą w sekundach, tworząc silną, choć kruchą spoinę. Są świetne do małych powierzchni i szybkich napraw. Standardowe opakowania to małe tubki 3-20g w cenie kilkunastu-kilkudziesięciu złotych. Ich główną wadą jest niska odporność na udar i często wrażliwość na wilgoć i temperatury powyżej 80°C. Przy klejeniu metalu cyjanoakrylatami kluczowe jest idealne dopasowanie powierzchni.

Zobacz także: Najlepszy klej do butów sportowych 2025 - Poradnik

Na koniec plastik – materiał tak różnorodny, że wymaga indywidualnego podejścia. Klejenie plastiku to często ruletka, bo nie wszystkie kleje "łapią" każdy typ tworzywa sztucznego. Polipropylen (PP) i polietylen (PE), popularne w pojemnikach, zabawkach czy foliach, są notorycznie trudne do sklejenia bez specjalnych primerów lub bardzo specyficznych klejów. PCV (rury, profile okienne) jest klejone inaczej – często poprzez spajanie rozpuszczalnikowe, które zmiękcza i łączy powierzchnie materiału.

Dla większości typów plastików (ABS, akryl, polistyren, poliwęglan, nylon, PET) często sprawdzą się wspomniane już kleje specjalistyczne: epoksydowe (zwłaszcza elastyczne formuły), cyjanoakrylowe (często z aktywatorem lub primerem do trudniejszych plastików) lub specjalne kleje do plastiku na bazie rozpuszczalników. Epoksydy oferują wytrzymałość i odporność, CA szybkość, a kleje rozpuszczalnikowe estetyczne połączenia bez wyraźnej spoiny na transparentnych plastikach.

Zobacz także: Najlepszy klej do szyb samochodowych w 2025 r.

Przykładowo, do klejenia elementów modelarskich z polistyrenu często używa się klejów na bazie rozpuszczalników, które dosłownie "spawają" plastik, tworząc estetyczne i mocne połączenie. Opakowania są zazwyczaj niewielkie, a cena przystępna. Z kolei do naprawy zderzaków samochodowych z polipropylenu konieczne są specjalne dwuskładnikowe kleje poliuretanowe lub epoksydowe dedykowane PP/PE, często wymagające szlifowania i odtłuszczania powierzchni.

Wybierając klej do plastiku, fundamentalne jest zidentyfikowanie rodzaju plastiku (często jest na nim oznaczenie w trójkącie ze strzałek) i dobranie kleju rekomendowanego przez producenta do danego typu. Ignorowanie tego etapu to jak próba umycia samochodu bez wody – wysiłek będzie, ale efektu brak. Ceny i rozmiary opakowań są równie zróżnicowane jak same plastiki, od kilku złotych za małą tubkę do modelarstwa, po kilkaset złotych za specjalistyczne zestawy naprawcze do przemysłu.

Niezależnie od tego, czy kleisz drewno, metal czy plastik, pamiętaj: przygotowanie powierzchni to połowa sukcesu. Muszą być czyste, suche i wolne od tłuszczu. W przypadku metalu często wymagane jest zmatowienie. Drewno powinno być dopasowane bez szczelin. Dla plastiku kluczowe jest odpowiednie zidentyfikowanie jego typu. Bez tego, nawet najlepsze kleje świata nie zdziałają cudów, a Twoja spoinana zakończy swój żywot szybciej, niż byś się spodziewał. To prosta, ale często lekceważona zasada, która odróżnia trwałą naprawę od tymczasowego rozwiązania.

Zobacz także: Najlepszy klej do tkanin 2025: Wybór i zastosowanie

Kleje do materiałów budowlanych i montażu – które są najskuteczniejsze?

Branża budowlana i remontowa to poligon doświadczalny dla wielu typów klejów, gdzie siła wiązania, elastyczność, odporność na warunki atmosferyczne i szybkość działania mają fundamentalne znaczenie. Tutaj klej nie tylko łączy, ale często również uszczelnia, izoluje, a nawet zastępuje tradycyjne metody mocowania, jak wkręcanie czy kołkowanie. Od mocowania ciężkich płyt elewacyjnych po przyklejanie listew przypodłogowych – każde zadanie wymaga specyficznego podejścia.

Wśród wszechstronnych "koni roboczych" w budownictwie królują kleje polimerowe, zwłaszcza te bazujące na technologii MS Polimer (zmodyfikowanych silanach). To prawdziwi mistrzowie uniwersalności, gotowi do pracy w szerokim zakresie temperatur, zarówno podczas aplikacji (często od +5°C do +40°C), jak i po pełnym utwardzeniu (-40°C do +150°C, a czasem więcej). Ich największa zaleta? Kleją praktycznie wszystko do wszystkiego: beton, cegłę, tynk, ceramikę, kamień naturalny, metale (stal, aluminium), drewno, szkło, lustra (są neutralne, nie uszkadzają powłoki odbijającej), styropian, styrodur, PCV, a nawet niektóre inne tworzywa sztuczne.

Kleje polimerowe tworzą bardzo mocną, ale co ważne, elastyczność spoiny. To kluczowe przy łączeniu materiałów o różnej rozszerzalności termicznej (np. metal i beton), lub tam, gdzie konstrukcja może pracować. Ich elastyczność pozwala na przejmowanie naprężeń, co minimalizuje ryzyko pęknięcia spoiny. Często pełnią funkcję kleju i uszczelniacza jednocześnie (tzw. kleje-uszczelniacze), doskonale radząc sobie z wypełnianiem szczelin i zapewniając wodoszczelność. Mają zazwyczaj doskonałą przyczepność początkową (tzw. chwyt początkowy), co ułatwia montaż cięższych elementów bez ich natychmiastowego podpierania.

Typowe zastosowania klejów polimerowych w budownictwie to mocowanie parapetów wewnętrznych i zewnętrznych, przyklejanie listew przypodłogowych, progów, profili wykończeniowych, paneli ściennych i sufitowych, luster, tablic, numerów domów, a nawet lekkich konstrukcji z drewna czy metalu. Są idealne do uszczelniania połączeń okienno-ściennych, dylatacji, spoin między elementami fasad. Dostępne są w standardowych kartuszach 290-310 ml, aplikowanych pistoletem do mas. Zużycie zależy od grubości i kształtu spoiny (np. wałek o średnicy 6 mm daje ok. 12-15 mb z kartusza). Ceny za kartusz wahają się od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych.

Inną ważną grupą są kleje montażowe, często bazujące na dyspersjach akrylowych lub kauczuku syntetycznym. Kleje akrylowe montażowe (tzw. kleje wodne montażowe, choć nie są w 100% wodoodporne po utwardzeniu) świetnie sprawdzają się do materiałów porowatych i zastosowań wewnętrznych, gdzie liczy się brak zapachu i łatwe czyszczenie narzędzi wodą. Idealne do mocowania lekkich elementów dekoracyjnych ze styropianu, listew sztukateryjnych, paneli ściennych czy sufitowych, rozet, lekkich półek. Ich chwyt początkowy jest dobry, ale pełną siłę uzyskują po odparowaniu wody, co może potrwać kilkanaście godzin, a nawet dobę, zależnie od grubości warstwy kleju i wilgotności powietrza. Pracują w temperaturach aplikacji podobnych do polimerów, ale zakres ich wytrzymałości po utwardzeniu może być węższy.

Kleje montażowe na bazie kauczuku syntetycznego (często rozpuszczalnikowe) oferują bardzo wysoka wytrzymałość mechaniczna i szybkie wstępne wiązanie, często określane jako "natychmiastowy chwyt". Są doskonałe do mocowania cięższych elementów (np. paneli drewnianych, metalowych, cokołów) na różnorodnych podłożach, również tych mniej porowatych. Charakteryzują się dużą odporność na warunki atmosferyczne i wilgoć po utwardzeniu. Wymagają jednak dobrej wentylacji podczas aplikacji ze względu na rozpuszczalniki. Dostępne są również w kartuszach. Ceny i zakresy zastosowań są zróżnicowane, podobnie jak w przypadku klejów polimerowych, choć bywają kleje kauczukowe dedykowane do bardzo specyficznych materiałów.

Ważne jest również rozróżnienie między klejami a pianami montażowymi (poliuretanowymi), które, choć służą do montażu (np. ościeżnic okiennych i drzwiowych), pełnią przede wszystkim funkcję uszczelniającą i wypełniającą. Poszczególne kleje PU w pianie są jednak dedykowane np. do mocowania płyt kartonowo-gipsowych czy płyt izolacyjnych na ścianach, oferując szybki montaż bez wody. Ceny pian montażowych zaczynają się od kilkunastu złotych za puszkę, kleje w pianie są nieco droższe.

Podsumowując, wybierając klej do materiałów budowlanych i montażu, musisz zadać sobie kilka pytań: Jakie materiały łączę? Jakie obciążenie będzie musiała wytrzymać spoina? Czy potrzebuję elastyczności? Czy aplikacja jest wewnątrz czy na zewnątrz? Czy mam do czynienia z wilgocią? Czy szybkość wiązania jest kluczowa? Uniwersalność klejów polimerowych czyni je często pierwszym wyborem, ale w specyficznych sytuacjach (lekki montaż wewnętrzny, mocno porowate materiały, wymóg braku zapachu) kleje akrylowe montażowe mogą być bardziej odpowiednie. Czasem specjalistyczny klej na bazie kauczuku z "natychmiastowym chwytem" uratuje sytuację przy ciężkich elementach. Diabeł tkwi w szczegółach – specyfikacji technicznej produktu i zaleceniach producenta.

Studium przypadku z życia: Mój szwagier, ambitny amator remontów, postanowił przykleić lustro o sporej wadze do ściany w przedpokoju klejem akrylowym montażowym, bo "był pod ręką i pisał, że do betonu i luster". Dzień po montażu lustro zsunęło się z hukiem, rozsypując szkło. Błąd? Akryl, oparty na wodzie, słabo schnie w zamkniętej przestrzeni pod nieporowatym lustrem i betonie, nie tworząc odpowiednio szybko i mocno pełnej spoiny, a co gorsza, niektóre akryle mogą niszczyć delikatną warstwę odbijającą lustra. Klej polimerowy (MS Polymer) byłby w tej sytuacji rozwiązaniem prawidłowym - klei bez wody, jest chemicznie neutralny dla luster i ma dużo lepszy chwyt początkowy i wytrzymałość na ścinanie. To kosztowna lekcja pokazująca, że "najlepszy" klej to zawsze ten właściwie dobrany.

Kleje do ceramiki, szkła i delikatnych powierzchni

Praca z ceramiką, szkłem czy innymi delikatnymi materiałami to często zadanie dla cierpliwych, wymagające precyzji i zastosowania spoiw, które nie tylko trwale połączą pęknięte fragmenty, ale zrobią to w sposób możliwie niewidoczne łączenie i z minimalnym ryzykiem uszkodzenia klejonej powierzchni. To nie jest miejsce na siłowe rozwiązania ani uniwersalne "budowlane" kleje. Liczy się subtelność, estetyka i właściwości dostosowane do specyfiki materiału, jego struktury i zastosowania.

Ceramika, materiał porowaty (nieszkliwiona) lub gładki (szkliwiona), kruchy, wymaga kleju, który wypełni drobne ubytki i stworzy mocną, często wodoodporną spoinę. Szkło natomiast jest nieporowate, gładkie, często przezroczyste, co stawia szczególne wymagania estetyczne – spoina powinna być praktycznie niewidoczna, a sam klej musi dobrze przylegać do idealnie gładkiej powierzchni. Delikatne powierzchnie to pojęcie szerokie – od cienkich tworzyw sztucznych, przez materiały tekstylne, po papier, karton czy pomalowane elementy – wymagają one klejów, które nie uszkodzą materiału (nie rozpuszczą, nie przebarwią) i nie stworzą sztywnej, łatwo łamliwej spoiny tam, gdzie materiał jest elastyczny.

Do klejenia pękniętej ceramiki, np. figurek, doniczek (nieszkliwionych) czy naczyń (poza tymi mającymi kontakt z żywnością i wysoką temperaturą), często stosuje się kleje epoksydowe dwuskładnikowe. Zapewniają bardzo mocne wiązanie, wypełniają szczeliny, a wersje szybkoschnące wiążą w kilka minut. Dostępne są w strzykawkach po 10-30 ml, co jest zazwyczaj wystarczające do kilku napraw. Ceny wynoszą od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych. Wybieraj epoksydy, które po utwardzeniu są transparentne lub w kolorze kości słoniowej, by były jak najmniej widoczne.

Dla szybszych, mniejszych napraw ceramiki, a także łączenia ceramiki z innymi materiałami (np. ucho filiżanki z metalową łyżeczką), mogą sprawdzić się kleje cyjanoakrylowe (CA). Ich zaletą jest błyskawiczny czas wiązania. Trzeba jednak pamiętać, że spoina jest sztywna i krucha, mniej odporna na uderzenia niż epoksyd, i może być wrażliwa na wilgoć i temperaturę. Ceny małych tubek są bardzo przystępne, a ich precyzyjny aplikator pozwala na nałożenie minimalnej ilości kleju. Niestety, na porowatej ceramice CA może być częściowo wchłaniany, a na gładkiej może tworzyć wyraźną, błyszczącą warstwę.

Szkło, ze swoją nieporowatością i wymogiem estetyki, to królestwo specjalistycznych klejów. Do łączenia szkła ze szkłem, lub szkła z metalem czy przezroczystym plastikiem (np. w biżuterii, meblach szklanych, elementach oświetleniowych) idealne są kleje utwardzane światłem UV. Są one płynne, nanosi się je cienką warstwą między idealnie spasowane elementy, a następnie wystawia na działanie światła ultrafioletowego (ze specjalnej lampy lub silnego słońca). Wiązanie następuje błyskawicznie, w ciągu sekund, a spoina jest krystalicznie czysta, praktycznie niewidoczna i bardzo mocna (do 20-25 MPa). Pamiętaj, że co najmniej jeden z łączonych elementów musi przepuszczać promieniowanie UV! Dostępne są w małych buteleczkach 2-10 ml, a ceny są zazwyczaj wyższe niż klejów ogólnego przeznaczenia, często kilkadziesiąt złotych za niewielką ilość.

Do przyklejania elementów szklanych do ścian, luster do podłoży (np. w łazienkach) czy uszczelniania kabin prysznicowych, doskonale nadają się kleje-uszczelniacze na bazie silikonu (neutralnego dla luster!) lub wspomniane wcześniej kleje polimerowe (MS Polimery). Oferują one nie tylko siłę wiązania, ale także elastyczność, co jest ważne przy różnicy rozszerzalności cieplnej szkła i podłoża, oraz pełną wodoodporność. Są idealne do zastosowań, gdzie ważna jest szczelność i odporność na wilgoć, ale sama spoina nie musi być krystalicznie przejrzysta (choć dostępne są wersje transparentne, które jednak często nie są tak idealnie niewidoczne jak kleje UV). Kartusze 50-300 ml, ceny od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych.

Delikatne powierzchnie wymagają ostrożności. Do klejenia tkanin, filcu, papieru, kartonu, lekkiej pianki polistyrenowej czy niektórych malowanych powierzchni najlepiej stosować kleje, które nie wsiąkają, nie marszczą materiału i nie są agresywne chemicznie. Klasyczne kleje introligatorskie na bazie skrobi lub kleje PVA rozcieńczone wodą są dobre do papieru i tektury. Kleje w sprayu (kontaktowe lub reposycjonowalne) sprawdzają się do tkanin, papieru, cienkich materiałów dekoracyjnych na większych powierzchniach. Nakłada się je cienką warstwą na obie powierzchnie, odczekuje chwilę do odparowania rozpuszczalnika, a następnie łączy. Ceny za puszki sprayu 200-400 ml to kilkadziesiąt złotych.

Kleje do delikatnych tworzyw sztucznych (np. cienkie, formowane termicznie elementy, folie) mogą być oparte na specyficznych rozpuszczalnikach, które lekko nadtrawiają plastik, umożliwiając jego stopienie i połączenie. Trzeba je dobierać bardzo precyzyjnie do typu tworzywa. Często dostępne w małych tubkach, np. 5-10 ml. Warto też pamiętać o klejach modelarskich – często są one stworzone do klejenia konkretnych, delikatnych plastików z precyzją.

Niezależnie od materiału delikatnego, absolutnie kluczowe jest precyzyjne, ale jednocześnie bardzo ostrożne czyszczenie powierzchni przed klejeniem. Alkohol izopropylowy świetnie odtłuszcza szkło i gładką ceramikę. Delikatne materiały mogą wymagać jedynie przetarcia suchą, miękką szmatką lub zastosowania minimalnej ilości specjalistycznego preparatu czyszczącego, który nie pozostawi śladów. Pamiętaj, że w przypadku klejenia "na widoku", jak pęknięte szkło czy porcelanowa figurka, najważniejsza jest nie tylko siła spoiny, ale jej dyskretność i precyzyjne spasowanie fragmentów. Czasem lepiej poszukać specjalisty od renowacji niż ryzykować trwałe zepsucie cennego przedmiotu niewłaściwie dobranym lub zastosowanym klejem.

Przy klejeniu szkła czy ceramiki, zwłaszcza przedmiotów użytkowych jak naczynia, warto sprawdzić, czy dany klej jest odporny na temperaturę (np. gorącej herbaty) i czy jest przeznaczony do kontaktu z żywnością, jeśli ma to miejsce. Większość uniwersalnych epoksydów czy CA nie nadaje się do tego celu. Istnieją specjalne kleje epoksydowe przeznaczone do ceramiki, które po pełnym utwardzeniu (czasem do 7 dni) są odporne na mycie w zmywarce i wyższe temperatury, ale nigdy nie powinny mieć bezpośredniego, długotrwałego kontaktu z żywnością.

Wybór kleju do ceramiki, szkła czy delikatnych powierzchni to często detektywistyczna praca – identyfikacja materiału, analiza uszkodzenia, określenie warunków użytkowania po naprawie i dopasowanie kleju o specyficznych właściwościach: transparentności, elastyczności, szybkości wiązania, odporności na temperaturę i wilgoć, a także łagodności dla samej klejonej powierzchni. To inwestycja w wiedzę, która procentuje trwałymi i estetycznymi rezultatami, zamieniając frustrację z uszkodzenia w satysfakcję z udanej naprawy.