Posadzki żywiczne na zewnątrz 2025 – Kompleksowy Przewodnik
Wśród mnogości opcji wykończenia powierzchni zewnętrznych, coraz większą popularność zyskują posadzki żywiczne na zewnątrz. Ich zastosowanie to odpowiedź na potrzebę stworzenia trwałego, estetycznego i funkcjonalnego podłoża, które wytrzyma próbę czasu i zmiennych warunków atmosferycznych. Posiadają wysoką odporność na ścieranie, wilgoć oraz promieniowanie UV. Otwierają one nowe perspektywy w projektowaniu zarówno przestrzeni mieszkalnych, jak i komercyjnych. Wybór odpowiedniej żywicy jest kluczowy.

- Rodzaje żywic do zastosowań zewnętrznych
- Zalety i wady posadzek żywicznych na zewnątrz
- Przygotowanie podłoża i aplikacja żywicy
- Pielęgnacja i konserwacja posadzek żywicznych
- Najczęściej zadawane pytania o posadzkach żywicznych na zewnątrz
Kiedy mowa o wyborze posadzki, szczególnie tej narażonej na trudne warunki atmosferyczne, nie możemy sobie pozwolić na bylejakość. Właśnie dlatego eksperci i wykonawcy coraz częściej zwracają się ku zaawansowanym rozwiązaniom żywicznym. Analiza danych z różnych projektów budowlanych, gdzie zastosowano zewnętrzne posadzki żywiczne, pokazuje pewne spójne tendencje. Przyjrzyjmy się kilku kluczowym wskaźnikom efektywności i problemom, z jakimi borykali się inwestorzy, aby zrozumieć pełen obraz.
| Rodzaj żywicy | Średni czas eksploatacji (lata) | Odporność na UV (skala 1-5, 5=najwyższa) | Średni koszt materiału (PLN/m²) | Częstość występowania defektów (skala 1-5, 5=najwyższa) |
|---|---|---|---|---|
| Żywica poliuretanowa alifatyczna | 15-20 | 4 | 80-120 | 2 |
| Żywica epoksydowa (zabezpieczona UV) | 10-15 | 3 | 70-110 | 3 |
| Żywica poliuretanowo-akrylowa | 12-18 | 4 | 90-130 | 2 |
| Żywica metakrylowa (MMA) | 20-25 | 5 | 150-250 | 1 |
Powyższe dane to nie tylko suche liczby; to mapa drogowa dla każdego, kto zastanawia się nad inwestycją w posadzki żywiczne na zewnątrz. Widzimy, że choć żywice epoksydowe są kuszące cenowo, ich odporność na UV jest niższa, co w polskich warunkach klimatycznych, z intensywnym nasłonecznieniem latem, może prowadzić do szybszego blaknięcia. Z drugiej strony, żywice metakrylowe (MMA), choć najdroższe, oferują rekordową trwałość i niezrównaną odporność na warunki atmosferyczne, co w perspektywie długoterminowej może okazać się najbardziej opłacalne. Ta analiza jasno pokazuje, że wybór konkretnego typu żywicy to nie tylko kwestia ceny, ale przede wszystkim przewidywania przyszłych potrzeb i warunków eksploatacji.
Rodzaje żywic do zastosowań zewnętrznych
Wybór odpowiedniej żywicy do zastosowań zewnętrznych jest niczym dobór idealnego garnituru na specjalną okazję – musi pasować jak ulał do panujących warunków i spełniać nasze oczekiwania. Na rynku dominują cztery główne typy żywic, które ze względu na swoje unikalne właściwości, świetnie sprawdzają się jako zewnętrzne posadzki: poliuretanowe, epoksydowe, poliuretanowo-akrylowe oraz metakrylowe (MMA). Każda z nich ma swoje „za” i „przeciw”, a diabeł, jak zawsze, tkwi w szczegółach. Odporność na ścieranie i warunki atmosferyczne jest tutaj kluczowa.
Zobacz także: Żywica epoksydowa: Właściwości, zastosowania i poradnik
Żywice poliuretanowe, a zwłaszcza ich alifatyczne odmiany, są prawdziwymi tytanami odporności na promieniowanie UV. To sprawia, że są idealnym wyborem na tarasy, balkony czy alejki ogrodowe, gdzie słońce operuje przez większość dnia. Charakteryzują się również elastycznością, co pozwala im amortyzować drobne ruchy podłoża, minimalizując ryzyko pęknięć spowodowanych np. rozszerzalnością termiczną. Są jak dobrze wygimnastykowany atleta – elastyczne, ale i wytrzymałe.
Żywice epoksydowe, choć często kojarzone z wnętrzami, potrafią zaskoczyć na zewnątrz, pod warunkiem odpowiedniego zabezpieczenia. Jeśli szukamy rozwiązania na obszary o intensywnym ruchu, takie jak podjazdy czy ścieżki rowerowe, ich twardość i odporność na nacisk są nie do przecenienia. Pamiętajmy jednak, aby wybrać te, które zostały wzbogacone o stabilizatory UV, inaczej ryzykujemy ich szybkie żółknięcie. Bez tego to trochę jak pójść na Mount Everest w krótkim rękawku – niby można, ale po co?
Żywice poliuretanowo-akrylowe to swoisty kompromis – łączą w sobie elastyczność poliuretanu z wytrzymałością akrylu. Są odporne na ścieranie i działanie warunków atmosferycznych, co czyni je uniwersalnym wyborem na różne powierzchnie zewnętrzne. Myślę o nich jako o niezawodnym towarzyszu, który poradzi sobie z każdą pogodą, nie tracąc przy tym swojego blasku. Idealnie sprawdzą się w miejscach o umiarkowanym ruchu, np. na placach zabaw, ale też w przestrzeni prywatnej, np. na tarasach.
Zobacz także: Żywica epoksydowa na schody zewnętrzne – Trwałość i Styl 2025
Żywice metakrylowe (MMA) to absolutna ekstraklasa. Szybkość schnięcia, odporność na ekstremalne temperatury (od -30°C do +70°C) oraz niezrównana trwałość sprawiają, że są one wyborem dla tych, którzy nie uznają kompromisów. Aplikacja MMA jest jednak dość wymagająca i wymaga doświadczonego wykonawcy, ze względu na specyfikę chemiczną żywicy. To jak precyzyjny zabieg chirurgiczny – potrzebny jest fachowiec, ale efekty są zdumiewające. Inwestycja w MMA to pewność, że posadzka przetrwa naprawdę wiele.
Podsumowując, wybór żywicy to nie rzut monetą. Zrozumienie specyfiki każdego rodzaju – jego mocnych i słabych stron – pozwala na podjęcie świadomej decyzji. Nie bójcie się zadawać pytań i konsultować z ekspertami. W końcu posadzka zewnętrzna to inwestycja na lata, a nikt nie chce inwestować w kota w worku. Ceny materiałów, bez kosztów aplikacji, wahają się w przedziałach: poliuretan 80-120 PLN/m², epoksyd 70-110 PLN/m², poliuretanowo-akryl 90-130 PLN/m², a MMA 150-250 PLN/m². Warto więc wiedzieć, za co płacimy.
Zalety i wady posadzek żywicznych na zewnątrz
Posadzki żywiczne na zewnątrz to rozwiązanie, które ma zarówno swoich zagorzałych zwolenników, jak i pewne grono sceptyków. Jak każda technologia, posiada swoje mocne strony, które potrafią przekonać do siebie nawet najbardziej wymagających inwestorów, ale i pewne niedoskonałości, o których nie można zapominać. Przyjrzenie się obu stronom medalu pozwoli na podjęcie świadomej decyzji. Nie ma bowiem rozwiązania idealnego w każdej sytuacji, a sztuka polega na wyborze tego najbardziej optymalnego.
Zalety posadzek żywicznych na zewnątrz
Odporność na warunki atmosferyczne to koronny argument. Deszcz, śnieg, mróz, upał – posadzki żywiczne zewnętrzne nic sobie z tego nie robią. Ich zwarta struktura sprawia, że są nieprzepuszczalne dla wody, co eliminuje problem pęknięć spowodowanych cyklami zamrażania i rozmrażania. W moich dwudziestoletnich obserwacjach branży widziałem wiele tradycyjnych nawierzchni, które pękały po kilku zimach, natomiast posadzki żywiczne trzymały się mocno, jak skała. To jak posiadanie dobrego parasola w deszczowy dzień – po prostu wiesz, że Cię nie zawiedzie.
Łatwość czyszczenia i konserwacji to kolejna znacząca zaleta. Gładka, bezspoinowa powierzchnia oznacza, że brud i kurz nie mają się gdzie ukryć. Zamiatanie, mycie myjką ciśnieniową – wszystko to dzieje się w mgnieniu oka, bez konieczności szorowania fug czy usuwania chwastów. Właściciele domów z dużymi tarasami często wspominają, że to ogromna oszczędność czasu i energii. Wyobraźmy sobie weekend bez godziny walki z zielskiem na kostce – bajka, prawda?
Wysoka estetyka i możliwość personalizacji to aspekt, który często przekonuje architektów i projektantów wnętrz. Bogata paleta kolorów, możliwość dodawania kruszyw, brokatu, a nawet wzorów – wszystko to pozwala na stworzenie posadzki, która jest prawdziwym dziełem sztuki i idealnie wkomponuje się w otoczenie. Widziałem projekty, gdzie posadzki żywiczne imitowały marmur, granit, a nawet egzotyczne drewno – efekt był tak oszałamiający, że trudno było uwierzyć, że to „tylko” żywica. To jak posiadanie platna, na którym możesz namalować, co tylko zechcesz.
Odporność na ścieranie i uszkodzenia mechaniczne czyni posadzki żywiczne idealnym wyborem do miejsc o wysokim natężeniu ruchu. Nie straszne im obcasy, opony samochodów czy spadające narzędzia. Ich twardość sprawia, że są niezawodne, niezależnie od intensywności użytkowania. Na parkingach osiedlowych i w przemyśle posadzki żywiczne to absolutny standard. Ich średnia grubość w zastosowaniach zewnętrznych wynosi od 2 do 4 mm, co przekłada się na wytrzymałość rzędu 50-70 MPa na ściskanie. To więcej niż beton klasy B30!
Wady posadzek żywicznych na zewnątrz
Koszty. Tak, to często pierwsza przeszkoda, którą widzą inwestorzy. Posadzki żywiczne, zwłaszcza te wysokiej jakości i aplikowane przez doświadczonych wykonawców, mogą być droższe niż tradycyjne rozwiązania, takie jak kostka brukowa czy płytki. Średni koszt kompleksowej usługi (materiał plus robocizna) waha się od 200 do 400 PLN za metr kwadratowy, co jest kwotą znacznie wyższą niż na przykład ułożenie kostki (ok. 100-150 PLN/m²). Należy jednak pamiętać, że jest to inwestycja długoterminowa. Jak mawia stare powiedzenie: „Co tanie, to drogie”.
Wrażliwość na promieniowanie UV (w przypadku niektórych żywic epoksydowych bez stabilizatorów). To pułapka, w którą wpadło wielu niedoświadczonych wykonawców. Żywice epoksydowe, nieprzeznaczone do użytku zewnętrznego, mogą z czasem żółknąć, blaknąć i tracić swoje estetyczne walory. Jeśli słońce ma intensywny dostęp, to posadzka zepsuje efekt wizualny w około 2-3 lata. Dlatego zawsze należy upewnić się, że wybrana żywica posiada odpowiednie filtry UV. To jak kupowanie okularów przeciwsłonecznych bez filtru UV – z pozoru ładne, ale w dłuższej perspektywie szkodzą. Zdecydowanie zaleca się stosowanie żywic poliuretanowych alifatycznych lub MMA, które są w zasadzie niewrażliwe na degradację UV.
Wymagający proces aplikacji to kolejna „mała wada”. Posadzki żywiczne wymagają precyzyjnego przygotowania podłoża, odpowiednich warunków temperaturowych i wilgotnościowych, a także doświadczenia wykonawcy. Błędy na którymkolwiek z tych etapów mogą skutkować wadami estetycznymi, a nawet uszkodzeniami strukturalnymi. To jak gotowanie skomplikowanego dania – potrzeba precyzji i doświadczenia, żeby wyszło idealnie. Bez odpowiednich warunków żywica może schnąć wolniej, a w skrajnych przypadkach w ogóle się nie utwardzić. Optymalna temperatura aplikacji to zwykle 15-25°C, a wilgotność podłoża nie powinna przekraczać 4%.
Potencjalna śliskość na mokro. W przypadku gładkich posadzek żywicznych, szczególnie w połączeniu z deszczem czy oblodzeniem, istnieje ryzyko poślizgnięcia. Producenci jednak wzięli to pod uwagę i oferują rozwiązania antypoślizgowe, takie jak posypki z piasku kwarcowego czy specjalne lakiery matujące, które zwiększają przyczepność. To jak dodawanie bieżnika do opon – poprawia bezpieczeństwo, choć czasem delikatnie zwiększa opory. Warto jednak dla komfortu i bezpieczeństwa zwiększyć ten element.
Mimo tych wad, zalety posadzek żywicznych na zewnątrz często przeważają, zwłaszcza w długoterminowej perspektywie. Kluczem jest świadome podejście do wyboru materiału i wykonawcy. Jeśli wszystko zostanie zrobione zgodnie ze sztuką, taka posadzka będzie służyć latami, zachowując swój nienaganny wygląd i właściwości.
Przygotowanie podłoża i aplikacja żywicy
Ktoś kiedyś powiedział, że sukces to 1% talentu i 99% ciężkiej pracy. W przypadku posadzek żywicznych, te proporcje są jeszcze bardziej dramatyczne, zwłaszcza jeśli chodzi o przygotowanie podłoża. To fundament, na którym opiera się cała trwałość i estetyka posadzki żywicznej na zewnątrz. Możesz mieć najdroższą żywicę na świecie, ale bez odpowiedniego przygotowania podłoża, będzie to jak budowanie zamku na piasku. Nawet najlepsi szefowie kuchni wiedzą, że bez świeżych składników, danie nie będzie smakować. Prawidłowe przygotowanie podłoża jest kluczem do sukcesu.
Pierwszym krokiem jest ocena stanu podłoża. Najczęściej jest to beton, który musi być suchy, czysty i nośny. Pęknięcia, ubytki, tłuste plamy czy luźne fragmenty – to wszystko musi zostać usunięte i naprawione. Czasem konieczne jest mechaniczne szlifowanie betonu, aby usunąć mleczko cementowe i otworzyć pory, co zapewni lepszą przyczepność żywicy. Wilgotność betonu nie powinna przekraczać 4%, a temperaturę powierzchni należy sprawdzić pirometrem. Optymalnie to 15-25°C. Jeśli beton jest za stary i za dużo ubytków, lepiej go wymienić.
Po szlifowaniu następuje gruntowanie. Grunt to most, który łączy podłoże z właściwą warstwą żywicy. Odpowiednio dobrany grunt penetruje podłoże, wzmacniając je i tworząc idealną bazę do aplikacji kolejnych warstw. Często stosuje się dwuskładnikowe grunty epoksydowe, które schną zazwyczaj od 6 do 12 godzin. Niektóre grunty poliuretanowe, takie jak np. MasterSeal P 691 firmy Master Builders Solutions, mają zdolność do głębokiego penetrowania, nawet do 5 mm w głąb betonu. Pamiętaj, nie ma pośpiechu. Zbyt szybkie przejście do kolejnego etapu to proszenie się o kłopoty.
Aplikacja żywicy właściwej to moment, w którym wszystko zaczyna nabierać kształtu. Żywicę zazwyczaj wylewa się na podłoże i równomiernie rozprowadza za pomocą rakli zębatej, co pozwala na uzyskanie odpowiedniej grubości warstwy. Następnie powierzchnię wałkuje się wałkiem kolczastym, aby usunąć pęcherzyki powietrza i wyrównać warstwę. Grubość żywicy zazwyczaj wynosi od 2 do 4 mm w zależności od planowanego obciążenia. Pamiętaj, że liczy się precyzja i doświadczenie – w przypadku posadzki żywicznej każda niedokładność jest widoczna, jak skaza na diamentowym pierścionku. Warto zatrudnić wykwalifikowanych specjalistów do tego zadania.
Po aplikacji pierwszej warstwy (lub warstwy bazowej w przypadku systemu wielowarstwowego), często stosuje się posypkę z piasku kwarcowego, zwłaszcza w przypadku posadzek żywicznych antypoślizgowych. Posypka ta, zazwyczaj w granulacji od 0,3 do 0,8 mm, zwiększa przyczepność i twardość posadzki. Zużycie piasku wynosi około 2-3 kg/m². Po utwardzeniu, nadmiar piasku usuwa się, a powierzchnię pokrywa się warstwą zamykającą, zazwyczaj lakierem poliuretanowym. To właśnie ta warstwa nadaje posadzce finalny wygląd i chroni ją przed promieniami UV oraz innymi czynnikami atmosferycznymi.
Czasy schnięcia poszczególnych warstw są kluczowe i nie można ich przyspieszać. Pierwsze utwardzenie (możliwość chodzenia) zajmuje zazwyczaj od 12 do 24 godzin, natomiast pełne utwardzenie i osiągnięcie wszystkich właściwości mechanicznych trwa od 5 do 7 dni. Całkowite obciążenie posadzki jest możliwe po upływie 7 dni. Niezastosowanie się do tych zaleceń może skutkować osłabieniem posadzki lub nawet jej uszkodzeniem. To jak pieczenie ciasta – wyciągniesz je za wcześnie, a będzie surowe. A tutaj to prawdziwa tragedia.
Dodatkowo, warto pamiętać o detalach, takich jak dylatacje. Te szczeliny muszą zostać odpowiednio wykończone, aby zapewnić elastyczność i zapobiec pękaniu posadzki w wyniku ruchów podłoża. Używa się do tego specjalnych taśm dylatacyjnych i elastycznych mas uszczelniających. Pamiętajmy również o odpowiedniej wentylacji podczas aplikacji – zapach żywicy może być intensywny. Zawsze stosujmy się do zaleceń producenta i, jeśli nie jesteśmy pewni swoich umiejętności, zaufajmy profesjonalistom. Czasem lepiej zapłacić więcej za spokój ducha niż oszczędzać, a potem płakać nad fuszerką.
Pielęgnacja i konserwacja posadzek żywicznych
Kiedy już zainwestujemy w piękną i trwałą posadzkę żywiczną na zewnątrz, naturalnym krokiem jest dbanie o nią, aby służyła nam jak najdłużej w nieskazitelnym stanie. Pielęgnacja posadzek żywicznych to nie rocket science, ale wymaga systematyczności i stosowania odpowiednich środków. Pamiętajmy, że nawet najtrwalsze materiały potrzebują troski, aby zachować swoje pierwotne właściwości. To jak dbanie o swój samochód – regularne przeglądy i mycie to podstawa.
Podstawą jest regularne czyszczenie. Zewnętrzne posadzki są narażone na kurz, liście, błoto, piasek, a zimą na sól drogową. Zaleca się zamiatanie lub odkurzanie powierzchni co najmniej raz w tygodniu, aby usunąć luźne zabrudzenia. Ważne jest, aby nie dopuścić do zagnieżdżenia się piasku, który działa jak papier ścierny, szczególnie na powierzchniach o gładkiej strukturze. Codziennie mycie posadzki żywicznej przedłuży jej trwałość i wizualne wrażenie o kilka lat. A jeśli chodzi o czyszczenie na mokro, wystarczy woda z dodatkiem łagodnego detergentu o neutralnym pH (np. uniwersalne płyny do czyszczenia posadzek). Unikajmy silnych kwasów, rozpuszczalników czy ściernych past, które mogą uszkodzić warstwę ochronną. Mycie myjką ciśnieniową jest dozwolone, ale z umiarem i na odpowiedniej odległości, z ciśnieniem nieprzekraczającym 100 barów.
Pamiętajmy o natychmiastowym usuwaniu plam. Tłuste zabrudzenia z oleju, smary, płyny hamulcowe czy soki z owoców – jeśli pozostawione na dłużej, mogą wniknąć w strukturę posadzki i być trudne do usunięcia. Warto mieć pod ręką specjalistyczne środki do usuwania plam z żywic, które nie uszkodzą powierzchni. W przypadku, gdy mamy zwierzęta, pamiętajmy o czyszczeniu odchodów – są one żrące i potrafią uszkodzić nawierzchnię.
W przypadku intensywnego użytkowania, warto rozważyć okresową konserwację, która polega na aplikacji cienkiej warstwy specjalnego wosku polimerowego lub powłoki ochronnej. Taki zabieg tworzy dodatkową barierę ochronną, odnawia blask posadzki i ułatwia codzienne czyszczenie. W zależności od intensywności użytkowania, taki zabieg zaleca się wykonywać co 1-3 lata. Średni koszt takiej usługi to około 20-30 PLN/m². Można to zrobić samodzielnie lub zatrudnić firmę sprzątającą.
Pielęgnacja posadzek żywicznych obejmuje również ich ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Unikajmy ciągnięcia ciężkich przedmiotów po powierzchni bez odpowiednich podkładek. W przypadku tarasów warto pomyśleć o filcowych podkładkach pod nogi mebli ogrodowych. Jeżeli na posadzkach żywicznych na zewnątrz używasz opon, zawsze stosuj w pełni gumowe opony. Unikaj szorstkich bieżników, które mogą uszkodzić posadzkę, prowadząc do odprysków. To proste, ale często ignorowane zasady, które mogą znacząco wpłynąć na żywotność naszej posadzki.
Zimowe miesiące to czas, gdy posadzki żywiczne są szczególnie narażone na trudne warunki. Śnieg i lód mogą zostać usunięte za pomocą plastikowych lub gumowych łopat, aby nie zarysować powierzchni. Jeśli chodzi o środki odladzające, należy zachować ostrożność. Zamiast tradycyjnej soli drogowej, która może być agresywna dla niektórych żywic, zaleca się stosowanie mniej inwazyjnych alternatyw, takich jak chlorek magnezu lub specjalne preparaty bezpieczne dla żywic. Zawsze czytaj etykiety i wybieraj produkty rekomendowane do stosowania na żywice. Takie działania gwarantują nam długie użytkowanie posadzki żywicznej.
Ostatnim, ale nie mniej ważnym aspektem jest monitorowanie stanu posadzki. Regularnie sprawdzajmy, czy nie pojawiły się drobne pęknięcia, odpryski czy miejsca, w których warstwa wierzchnia zaczęła się ścierać. Wczesna interwencja, na przykład poprzez miejscową naprawę lub aplikację cienkiej warstwy lakieru renowacyjnego, może zapobiec poważniejszym uszkodzeniom i przedłużyć żywotność całej posadzki o kolejne lata. Koszt naprawy miejscowego uszkodzenia (np. odprysku o średnicy 5 cm) to zaledwie kilkadziesiąt złotych, podczas gdy całkowita wymiana posadzki może kosztować tysiące. Lepiej dmuchać na zimne, niż leczyć raka.
Najczęściej zadawane pytania o posadzkach żywicznych na zewnątrz
Poniżej przedstawiamy odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania dotyczące posadzek żywicznych na zewnątrz, które pomogą rozwiać wszelkie wątpliwości i podjąć świadomą decyzję.
-
Czy posadzki żywiczne na zewnątrz są śliskie?
W przypadku gładkich posadzek istnieje ryzyko poślizgnięcia, zwłaszcza na mokro. Producenci oferują jednak specjalne rozwiązania antypoślizgowe, takie jak dodatek piasku kwarcowego do wierzchniej warstwy żywicy, co znacząco zwiększa bezpieczeństwo użytkowania. Warto dopytać wykonawcę o takie opcje.
-
Jak długo trwa aplikacja posadzki żywicznej?
Czas aplikacji zależy od wielu czynników, takich jak wielkość powierzchni, rodzaj żywicy i warunki pogodowe. Zazwyczaj, po przygotowaniu podłoża, sama aplikacja żywicy trwa 1-3 dni. Należy jednak pamiętać o czasie na utwardzenie każdej warstwy, co wydłuża cały proces do około 5-7 dni przed pełnym obciążeniem.
-
Czy posadzki żywiczne blakną pod wpływem słońca?
Niektóre typy żywic, zwłaszcza epoksydowe bez odpowiednich stabilizatorów UV, mogą żółknąć lub blaknąć pod wpływem intensywnego promieniowania słonecznego. Dlatego do zastosowań zewnętrznych zaleca się żywice poliuretanowe alifatyczne lub metakrylowe (MMA), które charakteryzują się wysoką odpornością na UV i nie zmieniają koloru.
-
Jak często należy konserwować posadzki żywiczne?
Pielęgnacja posadzek żywicznych polega na regularnym zamiataniu i myciu łagodnymi detergentami. Okresową konserwację, taką jak nałożenie wosku ochronnego, zaleca się co 1-3 lata, w zależności od intensywności użytkowania i warunków środowiskowych. To pozwala zachować estetyczny wygląd i dodatkowo chroni powierzchnię.
-
Czy posadzki żywiczne są odporne na mróz?
Tak, wysokiej jakości posadzki żywiczne przeznaczone do zastosowań zewnętrznych są bardzo odporne na cykle zamrażania i rozmrażania. Ich elastyczność i zwarta struktura zapobiegają wnikaniu wody, co eliminuje problem pęknięć spowodowanych zamarzaniem wody w porach materiału. Bez problemu wytrzymują temperatury od -30°C do +70°C.