Terakotowa Armia z Pekinu – jak dojechać i zwiedzać

Jeśli kiedykolwiek widziałeś zdjęcia setek glinianych żołnierzy ustawionych w idealnych szeregach, wiesz, że to jedno z tych miejsc, które potrafi zawrócić w głowie nawet najbardziej wytrawnym podróżnikom. Terakotowa armia z Pekinu to nie tylko atrakcja turystyczna to trzy tysiące lat historii zamknięte w wypalanej glinie, której skala i precyzja wykonania wciąż zadziwiają archeologów na całym świecie. Wielu z was szuka konkretnych informacji: jak pokonać ponad tysiąc kilometrów, co zobaczyć w samym kompleksie i czy da się to wszystko zaplanować bez zawracania sobie głowy organizacją wycieczki na własną rękę.

• Jak dojechać z Pekinu do Terakotowej Armii?
• Krótka historia Terakotowej Armii
• Co zobaczyć w pobliżu Terakotowej Armii?
• Terakotowa Armia z Pekinu Pytania i odpowiedzi

Jak dojechać z Pekinu do Terakotowej Armii?

Przebycie trasy wynoszącej ponad tysiąc kilometrów może na pierwszy rzut oka wyglądać na logistyczne wyzwanie, ale Chińska Sieć Kolej Dużych Prędkości rozwiązuje ten problem w sposób wręcz nieprawdopodobny. Pociągi kursujące na trasie Pekin Xi'an pokonują ten dystans w około pięciu godzin, co oznacza, że poranne wsiadanie do wagonu w stolicy daje szansę na spacer wśród figurek jeszcze przed zmrokiem. Warto wiedzieć, że dworce w Pekinie obsługujące połączenia wysokich prędkości to przede wszystkim Beijingxi ( ) oraz Beijing Fengtai oba terminale są świetnie skomunikowane z metrem i centralnymi dzielnicami miasta, więc dojazd na miejsce nie wymaga żadnych dodatkowych przesiadek ani targowania się z taksówkarzami.

Ekspresowe składy typu G i D zatrzymują się w Xi'an North Station ( ), skąd pasażerowie mogą przesiąść się do linii metra numer 2 i w kilka minut dotransować do centralnych punktów miasta. Jeśli planujesz nocleg w samym Xi'an, komunikacja miejska działa sprawnie również późnym wieczorem, co jest istotne dla osób, które wylądowały po bardzo długim dniu podróży. Część turystów decyduje się jednak na bezpośredni przejazd autobusem turystycznym ze stacji metra Xiaozhai te pojazdy kursują co godzinę i dowiozą cię niemal pod bramę główną wykopalisk.

Koszty przejazdu koleją w obie strony oscylują w granicach od 550 do 900 juanów, w zależności od klasy wagonu i tego, z jakim wyprzedzeniem zarezerwujesz bilet. Z doświadczenia wiem, że różnica między miejscami w drugiej a pierwszej klasie jest znacząca, jeśli planujesz podróż w weekend wtedy nawet siedzenie przy oknie potrafi być na wagę złota, bo krajobrazy prowincji Shaanxi zmieniają się w szaleńczym tempie. Dla porównania: lot samolotem trwa około dwóch godzin, ale dojazd na lotnisko, odprawy i oczekiwanie na bagaże potrafią zjeść całą oszczędność czasową, przez co wielu podróżników rezygnuje z latania na rzecz kolei.

Podobny artykuł co to jest terakota

Alternatywą dla osób preferujących maksymalną elastyczność jest wynajem samochodu z kierowcą na cały dzień w Xi'an działa sporo lokalnych firm oferujących takie usługi, a koszt oscyluje wokół 350-500 juanów za osiem godzin. Ta opcja sprawdza się zwłaszcza wtedy, gdy chcesz połączyć wizytę w mauzoleum z innymi punktami w regionie, bo terakotowa armia to dopiero początek tego, co prowincja Shaanxi ma do zaoferowania. Kierowcy znający okolice omijają korki i wiedzą, gdzie zatrzymać się na prawdziwy lunch z dala od turystycznych restauracji serwujących mdłe zestawy dla grup.

Przy planowaniu wyjazdu warto wziąć pod uwagę sezonowość w szczycie letnim i podczas chińskich świąt państwowych dworce i pociągi pękają w szwach, a terminy na specjalistyczne wycieczki z przewodnikiem kończą się na dwa tygodnie do przodu. Jesień, od końca września do połowy listopada, uważana jest za optimum: pogoda sprzyja zwiedzaniu, liczba turystów jest umiarkowana, a ceny noclegów w Xi'an spadają o jakieś dwadzieścia procent w porównaniu z wakacyjnymi szczytami. Zimą temperatura w regionie spada do kilku stopni powyżej zera, ale za to kolejki do głównych wykopalisk są minimalne warto rozważyć ten wariant, jeśli nie przeszkadza ci chłód i chcesz zobaczyć figury w niemal prywatnej atmosferze.

Krótka historia Terakotowej Armii

Pierwszy cesarz Chin, Qin Shi Huang, zjednoczył siedem walczących państwowych królestw w 221 roku przed naszą erą i natychmiast przystąpił do budowania imperium, które miało przetrwać wieczność dosłownie. Rozkazał wznieść mauzoleum o powierzchni przekraczającej sto kilometrów kwadratowych, a w jego podziemnych komorach umieścić armię z wypalanej gliny, która miała strzec go w życiu pozagrobowym. Budowa kompleksu trwała ponad trzydzieści lat i angażowała setki tysięcy robotników, rzeźbiarzy oraz specjalistów od metalurgii choć historyczne źródła podają liczby trudne do zweryfikowania, skala przedsięwzięcia i tak poraża wyobraźnię.

Sprawdź Terakota cena za m2

Same figury powstawały w wyspecjalizowanych warsztatach, gdzie każdy żołnierz miał indywidualne rysy twarzy, unikalny styl fryzury oraz precyzyjnie odwzorowane elementy uzbrojenia. Archeologowie odkryli, że niektóre postacie ważą od osiemdziesięciu do stu dwudziestu kilogramów, co oznacza, że ich transport i ustawienie w szyku wymagały niewiarygodnej koordynacji logistycznej. W wykopie głównym, mającym dwieście dziesięć metrów długości i sześćdziesiąt metrów szerokości, żołnierze stoją w idealnych rzędach zwróceni twarzzą na wschód dokładnie w tę stronę, skąd mogli nadejść wrogowie cesarza.

Odkrycie kompleksu w 1974 roku przez grupę rolników kopiących studnię było dziełem przypadku, ale natychmiast zmieniło trajectoryę chińskiej archeologii. Dotychczas odkopano i zrekonstruowano około dwóch tysięcy figurek, ale szacunki wskazują, że w trzech głównych wykopach wciąż spoczywa ponad sześć tysięcy kolejnych ich wydobycie wymaga niezwykłej cierpliwości, bo gliniane postacie często rozpadają się pod wpływem kontaktu z powietrzem po tysiącleciach leżenia w wilgotnej ziemi. Specjaliści pracujący na miejscu stosują zaawansowane techniki konserwatorskie, które powoli odsłaniają kolejne fragmenty bez ryzyka nieodwracalnych zniszczeń.

Mechanizm działania systemu ochrony w grobowcu cesarza był genialny w swojej prostocie: gliniane figurki ustawiono w strategicznych punktach wokół komory grobowej, oddalonej o około półtora kilometra na wschód od miejsca, gdzie spoczywał sarkofag. Każdy żołnierz trzymał broń łuki, włócznie, miecze które dzięki obróbce chromową uchroniły się przed korozją przez ponad dwa tysiące lat. To właśnie ta niesamowita trwałość materiałów pozwoliła badaczom odtworzyć wygląd ówczesnego uzbrojenia z niezwykłą dokładnością, co byłoby niemożliwe, gdyby broń wykonano z samego żelaza.

Powiązany temat Terakota COTTO

Co ciekawe, mauzoleum Qin Shi Huang do dziś pozostaje niezbadane w swojej centralnej części gigantyczna kopuła grobowa skrywa komorę grobową, której wejście jest zablokowane rtęciowymi barierami, o których wspominały już starożytne kroniki. Według zapisków historyka Sima Qiana cesarz rozkazał wypełnić wnętrze rtęcią w takich ilościach, by symulowała rzeki i oceany, a mechanizmy wewnątrz miały poruszać się samoczynnie. Nowoczesne pomiary geochemiczne faktycznie wykazały podwyższone stężenia rtęci w glebie nad centralną komorą, co tylko podsyca legendy o skarbach i pułapkach czekających na nieostrożnego intruza.

Oficerowie i konie stanowią odrębną kategorię w zbiorze ich proporcje są inne niż w przypadku zwykłych żołnierzy piechoty, co wskazuje na istnienie ścisłej hierarchii militarnej odwzorowanej w glinianych formach. Wozy bojowe, zaprzęgi oraz jeźdźcy zajmują osobne sekcje wykopu, a ich detale od ozdób na uprzężach po kształt kół odzwierciedlają ówczesną technologię z niesamowitą wiernością. Dla kogoś, kto interesuje się militarystyką starożytną, to miejsce jest niczym sklep z oryginalnymi częściami zamiennymi do machiny wojennej sprzed dwóch tysiącleci.

Co zobaczyć w pobliżu Terakotowej Armii?

Sama armia glinianych żołnierzy to tylko fragment tego, co kompleks mauzoleum ma do zaoferowania wokół głównego wykopu rozciąga się rozległy teren z muzeum, centrum informacyjnym oraz terenami, które wciąż czekają na systematyczne badania. Po zwiedzeniu głównej atrakcji warto przejść się alejkami między hangaram ekspozycyjnym a miejscami, gdzie ustawiono repliki w naturalnej wielkości, żeby zobaczyć, jak wyglądał pełen szyk bojowy cesarza przed rozpadem figurek na fragmenty.

Muzeum Historyczne Prowincji Shaanxi, mieszczące się zaledwie kilkanaście kilometrów od wykopalisk, kryje w swoich zbiorach artefakty z epoki dynastii Qin, które poszerzają kontekst całej opowieści o cesarskim grobowcu. Znajdziesz tam między innymi broń, ceramikę użytkową oraz fragmenty tekstyliów, które rzucają światło na codzienne życie ludzi pracujących przy budowie mauzoleum ich narzędzia, posiłki i sposoby komunikacji z miejscowymi społecznościami. Eksponaty są opatrzone opisami w języku angielskim i chińskim, więc nawet bez znajomości mandaryńskiego da się wyłuskać najważniejsze fakty.

Jeśli masz jeszcze trochę czasu i energii, warto wyskoczyć do Xi'an na zwiedzanie Starego Miasta Murów one również są dziełem epoki Qin, choć wielokrotnie przebudowywane przez kolejne dynastie. Spacer po parapecie murów zajmuje mniej więcej dwie godziny i oferuje zupełnie inne spojrzenie na średniowieczną architekturę obronną niż filmy kostiumowe, które większość z nas oglądała w dzieciństwie. Mury warto pokonać pieszo lub rowerem, bo wtedy można zatrzymywać się w dowolnym miejscu i robić zdjęcia bez pośpiechu.

Dla entuzjastów buddyzmu i sztuki sakralnej filiżanki herbaty po spacerze nie wystarczą buddyjska świątynia Famen Si, położona około stu dwudziestu kilometrów na zachód od Xi'an, kryje relikwię przypisywaną Buddzie i przyciąga pielgrzymów z całych Chin. Jeśli planujesz podróż samochodem lub wynajętym busem, Famen Si to świetny pretekst, żeby przedłużyć wycieczkę o jeden dzień i zobaczyć, jak starożytne tradycje religijne przenikają się z imperatorskimi ambicjami pierwszego cesarza. Sama świątynia została zbudowana i zniszczona kilka razy w ciągu wieków, a obecna wersja pochodzi z dynastii Ming, która odbudowała ją po trzęsieniu ziemi.

Wieczorny targ Night Market w dzielnicy Dongmutang luźno nawiązuje do kultury jedzenia ulicznego, którą Xi'an jest słynny od bao buns po grillowane przekąski z przyprawami korzennymi, które rozgrzewają w chłodne wieczory. To dobre miejsce na zakończenie intensywnego dnia zwiedzania, zwłaszcza jeśli zamiast standardowych dań turystycznych szukasz autentycznych smaków regionu Shaanxi. Ceny są bardziej przystępne niż w restauracjach koncentrujących się na gościach z zagranicy, a atmosfera robi wrażenie prawdziwego, żywego targowiska, nie atrapy dla fotografów.

Z perspektywy kogoś, kto spędzaurlop na zwiedzaniu, najlepsza strategia wygląda tak: wczesny poranek w pociągu z Pekinu, dotarcie do Xi'an przed południem, szybki obiad, kilka godzin wśród figurek, a potem powrót do miasta na kolację i nocleg. Następnego dnia rano można wrócić koleją lub zostać i przeznaczyć cały dzień na muzeum oraz mury miejskie. Ta koncepcja pozwala zobaczyć najważniejsze elementy bez wrażenia pośpiechu i pustki w portfelu.

Terakotowa Armia z Pekinu Pytania i odpowiedzi