KNR Demontaż Paneli Podłogowych: Kosztorysy i Stawki 2025

Zastanawialiście się kiedyś, co dzieje się ze starą podłogą, kiedy marzy się Wam nowa? Ten pozornie prosty proces kryje w sobie szczegółową inżynierię kosztorysowania, zwłaszcza gdy sięgamy po Demontaż paneli podłogowych KNR. To nie jest tylko zrywanie desek, to system oparty na Katalogach Nakładów Rzeczowych, który pozwala precyzyjnie określić nakłady pracy, sprzętu i materiałów niezbędnych do wykonania zadania – a kluczową odpowiedzią na zagadnienie Demontaż paneli podłogowych KNR jest standaryzowane obliczenie kosztów.

• Jednostka Obmiarowa i Pomiar dla KNR
• Elementy Składowe KNR: Robocizna, Sprzęt, Materiały
• Czynniki Wpływające na Koszt Demontażu wg KNR
• Obliczanie Wartości Kosztorysowej Robót KNR

Koszty demontażu to często ten niedoceniany element planowania remontu podłogi. Wiele osób myśli "po prostu się zerwie", tymczasem standardy KNR wprowadzają porządek w tym chaosie, pozwalając przewidzieć, ile czasu i środków pochłonie usunięcie starej nawierzchni. Przyjrzyjmy się bliżej szczegółom, jak KNR podchodzi do tego zagadnienia, dzieląc je na kluczowe obszary analizy.

Jednostka Obmiarowa i Pomiar dla KNR

Fundamentem każdego kosztorysu opartego o Katalogi Nakładów Rzeczowych (KNR) jest precyzyjne określenie jednostki obmiarowej oraz metody pomiaru, która będzie podstawą dla obliczeń. W przypadku demontażu paneli podłogowych KNR przyjmuje jako standardową jednostkę obmiarową metr kwadratowy (m²). To wydaje się oczywiste – przecież mierzymy powierzchnię podłogi – ale diabeł tkwi w szczegółach metodyki pomiaru, która musi być zgodna z zasadami danego katalogu KNR, aby cały kosztorys miał ręce i nogi.

Zgodnie z metodyką KNR, pomiar powierzchni przeznaczonej do demontażu paneli obejmuje rzeczywistą powierzchnię poziomą pomieszczenia, z której panele mają być usunięte. Powierzchnię tę oblicza się mnożąc wymiary pomieszczenia (długość razy szerokość), pomniejszone o powierzchnie zajmowane przez trwałe przeszkody konstrukcyjne lub elementy wyposażenia, których nie demontujemy w ramach tej konkretnej pozycji KNR. Klasyczne przeszkody to filary, słupy, trwałe obudowy (np. zabudowa GK w ścianie), a także wbudowane meble czy kominki, których podstawy zajmują powierzchnię podłogi.

Zobacz także: Demontaż paneli podłogowych – cena 2025

Wartość powierzchni netto, czyli ta faktycznie obmiarowana w m², jest punktem wyjścia dla dalszych obliczeń kosztorysowych. To od tej liczby zależeć będzie ostateczna wartość robót demontażowych, bo mnoży się ją przez stawkę jednostkową wyliczoną na podstawie norm KNR dla jednego metra kwadratowego. Zasada jest prosta: im większa powierzchnia do usunięcia, tym wyższy całkowity koszt, przy założeniu stałej stawki jednostkowej.

KNR nie pozostawia tu miejsca na domysły – dokładność pomiaru jest kluczowa. Nie wolno zawyżać ani zaniżać obmiaru, ponieważ bezpośrednio wpływa to na budżet inwestycji. Pamiętajmy, że norma nakładu pracy czy sprzętu w KNR jest podana *na jeden* metr kwadratowy. Jeśli zmierzymy 50 m², a faktyczna powierzchnia wynosi 45 m², kosztorys będzie zawyżony. Analogicznie, zaniżając pomiar, ryzykujemy, że budżet okaże się niewystarczający na pokrycie rzeczywistych kosztów pracy ekipy czy wynajmu potrzebnego sprzętu.

Zdarza się, że w ramach jednego pomieszczenia występują różne rodzaje paneli lub różne metody ich montażu (np. część pomieszczenia z panelami klejonymi, a część z pływającymi). W takim przypadku, aby zachować zgodność z metodyką KNR i zapewnić rzetelność kosztorysu, konieczne jest dokonanie osobnych obmiarów dla każdego fragmentu podłogi o różnej charakterystyce demontażu. Każda z tych powierzchni zostanie przypisana do odpowiedniej pozycji w KNR (np. KNR 2-0105 poz. 02 "Demontaż podłóg z paneli laminowanych i drewnianych na podkładzie pływającym" oraz KNR 2-0106 poz. 01 "Demontaż podłóg z płytek winylowych klejonych do podłoża"). Suma obmiarów dla poszczególnych pozycji da łączną powierzchnię demontażu, a suma iloczynów tych powierzchni i odpowiednich stawek jednostkowych da łączny koszt.

Zobacz także: Demontaż Paneli Podłogowych Cena 2024? Sprawdź Koszty i Czynniki Wpływające!

Warto również wspomnieć o kwestii listew przypodłogowych czy progowych. Chociaż są one integralnym elementem podłogi, ich demontaż bywa często wyodrębniony jako osobna pozycja w KNR, z własną jednostką obmiarową (zazwyczaj metr bieżący – mb) i normami nakładów. Dlatego precyzyjny pomiar demontowanej powierzchni podłogi z paneli koncentruje się wyłącznie na tej płaszczyźnie, nie włączając w to obmiaru obrzeży czy przejść, które są zazwyczaj traktowane jako odrębne zadania do skalkulowania.

Pomiary do KNR powinny być dokonywane z dokładnością wymagającą w dokumentacji kosztorysowej, zazwyczaj do dwóch miejsc po przecinku. Odpowiednie przygotowanie – plan pomieszczenia, miara zwijana lub laserowa – to podstawa. Ignorowanie tej fazy lub jej pobieżne traktowanie to prosta droga do błędów, które rzutują na cały proces realizacji remontu. W końcu to ten zmierzony metr kwadratowy jest walutą w języku KNR.

Zasady obmiaru i pomiaru dla potrzeb KNR są tak skonstruowane, aby zapewnić maksymalną transparentność i porównywalność kosztorysów. Każdy, kto posługuje się danym katalogiem, rozumie, że 1 m² demontowanych paneli został zmierzony w ten sam sposób. Eliminacja niejednoznaczności na tym etapie to oszczędność czasu i potencjalnych sporów w późniejszej fazie realizacji prac. Profesjonalny kosztorysant poświęci należytą uwagę dokładnemu obmierzeniu pomieszczenia, uwzględniając wszystkie wyjątki i specyfikę, co pozwoli mu wybrać odpowiednią pozycję KNR i podać właściwą ilość do kosztorysu.

Co ciekawe, niektóre katalogi KNR mogą zawierać dodatkowe obostrzenia czy wskazówki dotyczące obmiaru w specyficznych sytuacjach, np. w pomieszczeniach o bardzo nieregularnym kształcie, na klatkach schodowych czy poddaszach ze skosami. Zazwyczaj jednak podstawowa zasada pozostaje ta sama – obmiar dotyczy powierzchni rzutu poziomego podłogi, pomniejszonego o stałe przeszkody. Precyzyjne stosowanie się do tych reguł jest nie tylko kwestią formalną, ale przede wszystkim praktyczną, gwarantując, że wszystkie niezbędne prace związane z demontażem paneli podłogowych KNR zostaną ujęte w kosztorysie w odpowiedniej ilości, a nakłady rzeczone przypisane do właściwej powierzchni.

Elementy Składowe KNR: Robocizna, Sprzęt, Materiały

Katalogi Nakładów Rzeczowych (KNR) charakteryzują się tym, że rozbijają każdą operację budowlaną czy remontową na jej fundamentalne składowe: Robociznę (R), Sprzęt (S) i Materiały (M). To właśnie te trzy filary tworzą "nakłady rzeczowe" – fizyczne zasoby niezbędne do wykonania danego zadania. Zrozumienie, co dokładnie kryje się pod każdym z tych pojęć w kontekście demontażu paneli podłogowych KNR, jest kluczowe do interpretacji norm i przeliczenia ich na wartość pieniężną.

Na pierwszy ogień idzie Robocizna. To bodaj najważniejszy element w przypadku prac demontażowych, które siłą rzeczy wymagają ludzkiej pracy manualnej. KNR podaje nakład robocizny w roboczogodzinach na jednostkę obmiarową (rbg/m²). Ta norma uwzględnia czas pracy niezbędny wykwalifikowanego lub przyuczonego pracownika do wykonania wszystkich czynności związanych z demontażem paneli: od usunięcia listew (o ile są częścią tej pozycji KNR lub jej pozycji towarzyszącej), poprzez właściwe odłączenie paneli (odpinanie zamków "klik", oderwanie od podłoża w przypadku klejonych), po wstępne oczyszczenie usuniętych elementów (np. z resztek kleju, o ile norma to przewiduje) i ich ułożenie w pryzmy lub spakowanie w worki w obrębie miejsca pracy. Norma rbg/m² jest uśrednieniem opartym na statystycznej analizie typowej wydajności pracy w standardowych warunkach.

Przykładowo, norma KNR dla demontażu paneli pływających może wynosić 0.12 rbg/m². Oznacza to, że na usunięcie jednego metra kwadratowego podłogi potrzebne jest 0.12 roboczogodziny pracy jednego robotnika. Jeśli ekipa składa się z dwóch osób i demontuje 50 m², łączna wymagana robocizna wynosi 50 m² * 0.12 rbg/m² = 6 roboczogodzin. Te 6 rbg mogą być wykonane przez jednego pracownika w 6 godzin lub przez dwóch w 3 godziny. To pozwala kosztorysantowi na przypisanie stawki godzinowej robocizny (uwzględniającej płacę, narzuty, zysk wykonawcy) do wyliczonej liczby roboczogodzin, otrzymując całkowity koszt robocizny dla zadania.

Drugim elementem są Nakłady Sprzętu. KNR wyszczególnia sprzęt potrzebny do wykonania danej czynności i podaje normę jego użytkowania w godzinach pracy sprzętu na jednostkę obmiarową (gdz/m²). W przypadku demontażu paneli, szczególnie tych układanych na klik lub klejonych w zamkach, sprzęt jest zazwyczaj minimalny. Mogą to być podstawowe narzędzia ręczne: łom do podważania listew, gumowy młotek, korytko do podważania paneli, asekuracyjne kliny. W przypadku paneli klejonych do podłoża, nakłady sprzętu mogą obejmować bardziej zaawansowane narzędzia, takie jak ręczne lub mechaniczne skrobaki, szpachelki, ewentualnie specjalistyczne maszyny do zdzierania klejonych wykładzin czy płytek – choć dla paneli laminowanych/drewnianych klejenie na całej powierzchni jest rzadsze. Norma gdz/m² dla tych narzędzi będzie odpowiednio wyższa. Narzędzia te często zalicza się do kategorii "narzędzia ogólnobudowlane o niskiej wartości" lub są one rozliczane w ramach narzutów (kosztów pośrednich), ale KNR wyraźnie przypisuje im pewien "nakład" czasowy, który można przeliczyć na koszt.

Norma dla sprzętu ręcznego może wynosić symboliczne 0.01 gdz/m². Dla bardziej specjalistycznego sprzętu, np. mechanicznego skrobaka, może to być 0.05 gdz/m² lub więcej, w zależności od stopnia trudności usuwania kleju. Podobnie jak przy robociźnie, ilość godzin pracy sprzętu mnożymy przez jego stawkę godzinową (uwzględniającą koszt zakupu/wynajmu, amortyzację, zużycie energii/paliwa), aby uzyskać całkowity koszt sprzętu dla danej powierzchni.

Wreszcie, mamy Materiały. W przypadku demontażu paneli podłogowych KNR jest to zazwyczaj najmniej znaczący element kosztorysu. Norma materiałowa podawana jest zazwyczaj w jednostkach wagi (kg/m²) lub procentowo w stosunku do innych nakładów. Obejmuje ona zużywalne elementy pomocnicze, takie jak worki na usunięte panele (o ile są one od razu pakowane do transportu), taśma pakowa, ewentualnie drobne materiały eksploatacyjne dla narzędzi. W przypadku paneli klejonych do podłoża, nakłady materiałowe mogą być wyższe i obejmować środki czyszczące do usunięcia resztek kleju z podłoża, chociaż prace te i materiały mogą być też wyodrębnione w osobnej pozycji KNR "oczyszczanie podłoża z resztek kleju".

Norma materiałowa może wynosić np. 0.05 kg/m² na worki i taśmę. Tę ilość materiału mnożymy przez jego cenę jednostkową, aby uzyskać koszt materiałów zużywalnych na jednostkę obmiarową, a następnie mnożymy przez całkowitą powierzchnię demontażu, uzyskując łączny koszt materiałów. Generalnie, udział materiałów w całkowitym koszcie demontażu paneli jest marginalny w porównaniu do robocizny.

Podsumowując, demontaż paneli podłogowych KNR analizuje poprzez pryzmat tych trzech składowych – Robocizny, Sprzętu i Materiałów. Każda pozycja w katalogu zawiera precyzyjnie określone normy dla każdego z tych elementów na jeden metr kwadratowy demontowanej powierzchni. Suma kosztów jednostkowych R, S i M (wyliczonych na podstawie norm KNR i aktualnych stawek rynkowych) daje stawkę jednostkową za 1 m² demontażu, która następnie jest mnożona przez obmiar, dając łączną wartość kosztorysową robót. To transparentny i powtarzalny system, który pozwala na dokładne określenie rzeczowych nakładów pracy i zasobów koniecznych do wykonania zadania, niezależnie od tego, kto wykonuje kosztorys czy samą pracę.

Rozbicie na R, S i M pozwala również lepiej zrozumieć, co faktycznie generuje koszty. W demontażu paneli to zdecydowanie czas pracy ludzi, a nie specjalistyczny sprzęt czy materiały, jest głównym motorem kosztu. Ta wiedza jest cenna zarówno dla kosztorysanta, jak i inwestora, pozwalając realnie ocenić, ile powinien kosztować demontaż paneli podłogowych wg KNR, bez nadmiernego skupiania się na cenie worków czy minimalnego zużycia narzędzi.

Czynniki Wpływające na Koszt Demontażu wg KNR

Choć Katalogi Nakładów Rzeczowych (KNR) dostarczają standardowych norm dla typowych operacji, rzeczywiste warunki na placu budowy czy remontu potrafią być dalekie od "standardu". W kontekście demontażu paneli podłogowych KNR przewiduje możliwość wystąpienia czynników wpływających na rzeczywisty czas i nakłady pracy, co jest uwzględniane poprzez stosowanie odpowiednich pozycji szczegółowych, współczynników korekcyjnych lub w drodze wyboru innej pozycji KNR lepiej oddającej specyfikę prac. Pominięcie tych czynników to najprostszy sposób na to, by kosztorys "rozjechał się" z rzeczywistymi kosztami wykonania robót.

Pierwszym i fundamentalnym czynnikiem jest Metoda Instalacji Paneli. Jak już wspomniano, panele pływające "na klik" demontuje się znacznie szybciej i łatwiej niż panele klejone do podłoża. KNR zazwyczaj ma osobne pozycje dla demontażu paneli pływających i paneli klejonych. Norma robocizny dla paneli klejonych może być dwu-, trzykrotnie, a nawet czterokrotnie wyższa niż dla paneli na klik, ze względu na konieczność fizycznego odrywania paneli i usuwania resztek kleju, co jest praco- i czasochłonne. To kluczowy parametr, który musi być poprawnie zidentyfikowany przed przystąpieniem do kosztorysowania.

Kolejny istotny czynnik to Stan Techniczny Demontowanej Podłogi i Podłoża. Panele mocno uszkodzone, spuchnięte od wilgoci lub zdeformowane mogą być trudniejsze do demontażu niż panele w dobrym stanie, które można łatwo "odklikać". Szczególnie problematyczne może być usuwanie paneli z podłoża, do którego zostały one bardzo trwale przyklejone lub gdzie sam podkład jest nierówny lub uszkodzony pod klejoną warstwą. W takich przypadkach, gdzie wymagany jest większy wysiłek, użycie siły, a nawet narzędzi tnących lub skrobaków mechanicznych do oczyszczenia podłoża, normy KNR powinny zostać skorygowane w górę, najczęściej poprzez zastosowanie odpowiedniego współczynnika korekcyjnego podnoszącego bazowe nakłady.

Geometria Pomieszczenia i Wielkość Obmiaru również ma znaczenie. Demontaż 100 m² paneli w dużym, otwartym salonie będzie szybszy i bardziej efektywny w przeliczeniu na metr kwadratowy niż demontaż tej samej powierzchni podzielonej na wiele małych pomieszczeń, korytarzy z załomami czy skomplikowanymi kształtami. W małych lub skomplikowanych pomieszczeniach wzrasta udział prac pobocznych, takich jak docinanie paneli przy ścianach, praca w ciasnych przestrzeniach czy manewrowanie narzędziami. Niektóre KNR przewidują zastosowanie współczynników zwiększających nakłady (np. o 10-20%) dla robót wykonywanych w pomieszczeniach o powierzchni mniejszej niż określony próg (np. 10-15 m²), uznając je za bardziej pracochłonne.

Obecność Trwałych Elementów Wyposażenia lub Przeszkód Niewykazywanych w Obmiarze Netto może wpłynąć na efektywność pracy. Nawet jeśli powierzchnia pod stałymi zabudowami jest odjęta od obmiaru (co jest standardem), praca *wokół* tych przeszkód może wymagać większej staranności i zwalniać tempo demontażu paneli na pozostałej powierzchni. Panele muszą być często docinane wokół nóg mebli, filarów czy rur instalacyjnych, co wymaga więcej czasu niż demontaż w otwartej przestrzeni. KNR może przewidzieć dodatkowe nakłady (współczynniki lub odrębne pozycje) na tego typu utrudnienia.

Na koszt wpływa także Konieczność Szczególnej Ostrożności lub Pracy w Trudnych Warunkach. Jeśli demontaż odbywa się w zamieszkałym budynku, gdzie nie można zapylić ani zniszczyć elementów pozostawianych (np. tynków, drzwi, mebli), praca musi być wykonywana wolniej, z większą dbałością o detale i stosowaniem dodatkowych zabezpieczeń (folie, odkurzacze przemysłowe). Podobnie, praca na wysokości (np. antresola bez pełnej barierki), w słabym oświetleniu czy ciasnocie może uzasadniać zastosowanie współczynników zwiększających nakłady rbg/m². KNR często posiada ogólne wytyczne dotyczące stosowania takich współczynników w przypadku robót w warunkach utrudnionych.

Również Potrzeba Zachowania Elementów do Ponownego Wykorzystania radykalnie zmienia dynamikę pracy. Zazwyczaj demontaż paneli według KNR zakłada, że panele są usuwane bez dbałości o ich ponowny montaż – celem jest ich usunięcie. Jeśli jednak inwestor wymaga demontażu w taki sposób, aby panele nadawały się do ponownego użycia w innym miejscu (co jest trudne, szczególnie przy systemach "klik", które łatwo uszkodzić przy demontażu), wymaga to znacznie większej precyzji, ostrożności, a co za tym idzie – więcej czasu i większych nakładów robocizny. W takim przypadku, normy KNR z podstawowych pozycji "demontaż" mogą być niewystarczające i należy zastosować odpowiednio wyższy współczynnik lub inną, dedykowaną pozycję KNR (o ile taka istnieje) lub skalkulować to indywidualnie.

Wszystkie te czynniki: metoda montażu, stan podłogi, geometria, przeszkody i warunki pracy, mogą znacząco odbiegać od "standardowych" założeń pozycji KNR i muszą być analizowane indywidualnie dla każdego projektu. Precyzyjne zidentyfikowanie tych utrudnień i poprawne zastosowanie odpowiednich pozycji KNR, współczynników korekcyjnych czy indywidualnej kalkulacji to fundament dokładnego kosztorysu demontażu paneli podłogowych KNR. Ignorowanie ich prowadzi do niedoszacowania kosztów i może generować problemy podczas realizacji prac.

Obliczanie Wartości Kosztorysowej Robót KNR

Przeliczenie nakładów rzeczowych z Katalogu Nakładów Rzeczowych (KNR) na konkretną wartość kosztorysową robót KNR to ostatni, kluczowy etap procesu kosztorysowania demontażu paneli podłogowych KNR. To moment, w którym abstrakcyjne normy roboczogodzin, godzin pracy sprzętu i kilogramów materiałów zamieniają się w realną kwotę pieniędzy, którą trzeba wydać na wykonanie zadania. Cały proces opiera się na prostym, ale precyzyjnym wzorze i aktualnych stawkach rynkowych.

Podstawowa zasada obliczeń w KNR sprowadza się do iloczynu obmiaru danej roboty i jej stawki jednostkowej netto. Czyli, dla naszego zadania: Wartość Robót = Obmiar (m²) * Stawka Jednostkowa (PLN/m²). Stawka Jednostkowa jest sumą kosztów poszczególnych nakładów rzeczowych (R, S, M) potrzebnych na wykonanie jednej jednostki obmiarowej, czyli 1 m² demontażu paneli. To serce obliczeń kosztorysowych.

Jak wylicza się tę Stawkę Jednostkową? Zsumowując koszty Robocizny, Sprzętu i Materiałów *na jednostkę obmiarową*, bazując na normach z wybranej pozycji KNR i aktualnych cenach/stawkach. Formalnie wygląda to tak: Stawka Jednostkowa = Koszt Robocizny na m² + Koszt Sprzętu na m² + Koszt Materiałów na m². A każdy z tych składników wylicza się w oparciu o normy KNR i cenniki.

Koszt Robocizny na m² to iloczyn normy nakładu robocizny z KNR (rbg/m²) i aktualnej stawki kosztu jednej roboczogodziny (PLN/rbg). Stawka ta uwzględnia nie tylko bezpośrednią płacę pracownika, ale także wszelkie narzuty, koszty pośrednie i zysk firmy wykonawczej. Jeśli norma dla demontażu paneli pływających wynosi 0.12 rbg/m², a aktualna stawka kosztu roboczogodziny w danym regionie/firmie to np. 80 PLN/rbg, to koszt robocizny na 1 m² wyniesie 0.12 * 80 PLN = 9.60 PLN/m². To realny koszt czasu pracy ludzi poświęconego na usunięcie każdego metra kwadratowego podłogi.

Analogicznie, Koszt Sprzętu na m² to iloczyn normy nakładu sprzętu z KNR (gdz/m²) i aktualnej stawki kosztu jednej godziny pracy sprzętu (PLN/gdz). Stawka ta obejmuje koszty zakupu/amortyzacji sprzętu, koszty paliwa, energii, serwisu. Jeśli norma dla ręcznych narzędzi do demontażu to 0.02 gdz/m², a uśredniony koszt ich użytkowania to 15 PLN/gdz, to koszt sprzętu na 1 m² wyniesie 0.02 * 15 PLN = 0.30 PLN/m². Jak widać na tym przykładzie, w przypadku demontażu paneli pływających, koszt sprzętu jest marginalny w porównaniu do robocizny.

Wreszcie, Koszt Materiałów na m² to iloczyn normy nakładu materiałów z KNR (np. kg/m² lub szt/m²) i ceny jednostkowej materiału (PLN/kg lub PLN/szt). Jeśli norma wynosi 0.05 kg/m² na worki i taśmę, a uśredniona cena tych materiałów to 5 PLN/kg, koszt materiałów na 1 m² wyniesie 0.05 * 5 PLN = 0.25 PLN/m². Ponownie, widzimy, że dla demontażu ten składnik jest zazwyczaj niewielki.

Sumując te wartości, otrzymujemy Stawkę Jednostkową dla demontażu paneli pływających: 9.60 PLN/m² (Robocizna) + 0.30 PLN/m² (Sprzęt) + 0.25 PLN/m² (Materiały) = 10.15 PLN/m². Ta kwota to kosztorysowa wartość jednostkowa netto demontażu jednego metra kwadratowego paneli według tej konkretnej pozycji KNR i przyjętych stawek rynkowych. Dopiero do tej wartości dolicza się podatek VAT (zazwyczaj 8% lub 23% w zależności od rodzaju obiektu i usługi) oraz ewentualne koszty pośrednie, ryzyko i zysk wykonawcy, jeśli nie zostały ujęte w stawce kosztu rbg/gdz.

Całkowita wartość kosztorysowa robót KNR dla demontażu np. 50 m² takiej podłogi wyniesie zatem 50 m² * 10.15 PLN/m² = 507.50 PLN netto (bez VAT i ewentualnych pozostałych narzutów doliczanych na końcu kosztorysu). Ważne jest, aby stawki kosztów jednostkowych (PLN/rbg, PLN/gdz, PLN/jednostka materiału) były aktualne i odzwierciedlały realia rynkowe. Kosztorys KNR jest "martwy" bez zasilenia go aktualnymi danymi cenowymi. Ceny te zmieniają się w czasie, dlatego kosztorys sprzed roku czy dwóch lat może znacząco odbiegać od aktualnej wartości.

KNR pozwala również na zastosowanie współczynników korekcyjnych do norm nakładów (najczęściej robocizny) w przypadku wystąpienia wspomnianych wcześniej czynników utrudniających (małe pomieszczenia, praca w trudnych warunkach itp.). Na przykład, jeśli demontaż 50 m² odbywa się w 5 małych pomieszczeniach po 10 m² każde, kosztorysant może zastosować współczynnik k = 1.15 do normy robocizny. Wtedy nowa norma robocizny wyniesie 0.12 * 1.15 = 0.138 rbg/m². Koszt robocizny na m² wzrośnie do 0.138 * 80 PLN = 11.04 PLN/m², a co za tym idzie, wzrośnie też Stawka Jednostkowa i łączna Wartość Robót. To mechanizm elastyczności KNR, pozwalający dopasować standardowe normy do specyficznych warunków projektowych.

Ostateczny kosztorys sporządzony według KNR to dokument, który w transparentny sposób prezentuje, ile zasobów rzeczowych i pieniędzy potrzeba na wykonanie określonego zadania. Dla demontażu paneli podłogowych KNR, prawidłowo wykonane obliczenia wartości kosztorysowej dają inwestorowi jasny obraz przewidywanego kosztu, a wykonawcy precyzyjne wytyczne dotyczące ilości pracy, sprzętu i materiałów, które musi uwzględnić w swoim planowaniu i wycenie.