Jak szybko i prosto usunąć stare płytki z podłogi (Poradnik 2025)

Planujesz gruntowny remont łazienki? Jednym z największych wyzwań, jakie staje przed Tobą, jest jak usunąć stare płytki z podłogi. Czy koniecznie musisz zatrudniać do tego ekipę fachowców? Absolutnie nie! Usunięcie starych płytek jest zadaniem, z którym bez trudu poradzisz sobie samodzielnie, oszczędzając sporą kwotę i zyskując satysfakcję z wykonanej pracy, choć wymaga to odpowiedniego przygotowania i odrobiny cierpliwości.

• Przygotowanie do pracy i zabezpieczenie pomieszczenia
• Wybór odpowiednich narzędzi do usuwania płytek podłogowych
• Praktyczne kroki usuwania starych płytek z podłogi
• Pozbywanie się resztek kleju po usunięciu płytek

Zanim jednak zanurzysz się w świat pyłu i gruzu, kluczowe jest strategiczne podejście do całego przedsięwzięcia. Jak w każdej poważnej operacji, planowanie to podstawa sukcesu i minimalizacji potencjalnego chaosu. Nie chodzi tylko o to, by mieć młotek czy dłuto w pogotowiu, ale przede wszystkim o stworzenie bezpiecznej i możliwej do opanowania strefy działania. Ignorując ten etap, ryzykujemy nie tylko rozprzestrzenienie drobinek po całym mieszkaniu, które niczym cichociemni osiadają na każdej powierzchni, ale też narażamy na zniszczenie inne elementy wyposażenia, o zdrowiu nie wspominając. Remont to przecież nie kataklizm, choć czasem może tak wyglądać, ale przemyślany proces. Warto więc potraktować go z należytą powagą już od pierwszych kroków.

Przygotowanie do pracy i zabezpieczenie pomieszczenia

Krok pierwszy w usuwaniu starych płytek podłogowych to solidne przygotowanie pola bitwy – czyli samego pomieszczenia oraz jego otoczenia. Wyobraź sobie niewidzialnego wroga, którym jest wszechobecny pył i drobny gruz, mający zdolność penetracji każdej szczeliny. Twoim celem jest stworzenie skutecznej bariery ochronnej. Niedoścignionym sprzymierzeńcem w tej misji jest folia malarska – najlepiej ta gruba, budowlana, o grubości minimum 0,1 mm, często dostępna w rolkach o szerokości 2-4 metrów, kosztująca kilkanaście do kilkudziesięciu złotych za rolkę.

Zacznij od całkowitego opróżnienia łazienki. Wszelkie meble, kosze na bieliznę, a nawet rośliny (o ile je tam trzymasz) powinny zniknąć z pola widzenia. Jeśli czegoś nie da się wynieść (np. dużej szafki na stałe przytwierdzonej do ściany), musisz je dokładnie otulić folią i zakleić taśmą. Nawet szczotka toaletowa i papier powinny zostać tymczasowo przeniesione – drobny pył w mig pokryje wszystko. Poświęcenie 15-20 minut na to pozornie błahe zabezpieczenie oszczędzi Ci później godzin sprzątania.

Zobacz także: Jak usunąć starą fugę z płytek 2025 – poradnik

Ściany, nawet te, na których nie będziesz skuwał płytek, zasługują na solidną warstwę folii. Rozwiń folię od sufitu do podłogi i przyklej ją do ściany taśmą malarską. Ważne jest, aby taśma dobrze przylegała i folia się nie odklejała pod wpływem drgań i przeciągów. Szczególną uwagę zwróć na gniazdka elektryczne i włączniki światła – najlepiej je tymczasowo zdemontować (po wcześniejszym odłączeniu prądu!) i zabezpieczyć same kable kostkami i taśmą, a otwory zakleić folią, aby pył nie wniknął do instalacji.

Podłoga w pomieszczeniu docelowo do remontu powinna być w całości pokryta folią, a na niej dobrze jest rozłożyć dodatkową warstwę grubego kartonu (np. po dużych sprzętach RTV/AGD) lub płyty OSB. Zapobiegnie to uszkodzeniu podłoża pod płytkami (np. wylewki betonowej) przez spadający gruz i ostre fragmenty płytek. Brzmi jak nadmierna ostrożność? Uwierz mi, spadający z metra ostry kawałek ceramiki potrafi zrobić niezłe wgniecenie, a czasem nawet dziurę w betonowej posadzce.

Absolutnie kluczowe jest szczelne oddzielenie remontowanego pomieszczenia od reszty mieszkania. Najlepszym sposobem jest stworzenie śluzy z folii w drzwiach. Oprócz zwykłego zaklejenia drzwi folią z obu stron, warto stworzyć dodatkową kurtynę z folii w korytarzu tuż przy wejściu. Folia powinna dotykać podłogi i sufitu, a z boków być przymocowana do ścian, tworząc "tunel". Umożliwia to wejście i wyjście, minimalizując jednocześnie rozprzestrzenianie się pyłu.

Nie zapomnij o wentylacji, ale z głową. Otwarcie okna na oścież, jeśli jest w łazience, jest kuszące, ale może stworzyć przeciąg, który porwie pył na cały korytarz. Lepszym pomysłem jest uchylenie okna i zasłonięcie go specjalną siatką lub tkaniną, która pozwoli na minimalną wymianę powietrza, ale zatrzyma większość pyłu w środku. Jeśli nie ma okna, pomyśl o wentylatorze wyciągowym skierowanym na zewnątrz przez okno w innym pomieszczeniu, przy jednoczesnym uchyleniu drzwi do remontowanej łazienki (do tej foliowej śluzy), aby wytworzyć delikatny przepływ powietrza skierowany na zewnątrz, ale nie przeciąg. To wymaga eksperymentowania i znalezienia odpowiedniego balansu.

Zabezpieczenie korytarza to równie ważna część przygotowań, o której często się zapomina. Wystarczy, że raz przejdziesz się po świeżo skutej podłodze w niewłaściwym obuwiu i masz ścieżkę pyłu znaczącą drogę do salonu. Rozłóż folię malarską w korytarzu od drzwi łazienki na dystansie 2-3 metrów. Przyklej ją do podłogi taśmą malarską, tworząc bezpieczną ścieżkę. Możesz też na tej folii ułożyć dodatkowy, łatwy do wytrzepania chodnik lub starą wykładzinę, co ułatwi późniejsze sprzątanie.

Warto mieć pod ręką worek na gruz. Planując, jak usunąć stare płytki z podłogi, nie zapominaj o systemie pozbywania się odpadów na bieżąco. Małe worki na gruz o pojemności 25-30 litrów (noszą oznaczenia typu "do 25 kg") kosztują grosze, a pozwalają na sukcesywne wynoszenie gruzu. Duże, kontenerowe worki typu Big Bag (pojemność od 1 m³ do 2,5 m³) to wydatek kilkudziesięciu złotych i opcja na dużą skalę. Zapas kilku małych worków to minimum, bo z każdego metra kwadratowego podłogi z płytek łącznie z klejem może powstać nawet 20-30 kg gruzu. Praca będzie efektywniejsza i bezpieczniejsza, jeśli nie będziesz się potykać o stosy ceramiki.

Ochrona osobista jest absolutną koniecznością i nie podlega negocjacjom. Okulary ochronne (najlepiej pełne gogle), rękawice robocze (grube, skórzane lub gumowane), maska przeciwpyłowa (minimum FFP2, najlepiej FFP3 na drobny pył) oraz solidne obuwie robocze ze wzmocnionym czubkiem to podstawa. Ostry kawałek ceramiki, który odpryśnie z siłą pocisku prosto w oko, to najszybsza droga do przerwania remontu. Pył ceramiczny jest bardzo drobny i szkodliwy dla dróg oddechowych, a upuszczenie młotka na stopę w trampkach to klasyka remontowych wypadków. Poświęć te kilkadziesiąt złotych na porządne środki ochrony osobistej – to inwestycja w Twoje zdrowie.

W ramach przygotowań przemyśl też harmonogram prac. Skuwanie płytek jest głośne i generuje dużo kurzu. Czy Twoi sąsiedzi będą zachwyceni hałasem o siódmej rano? Planuj pracę w godzinach dopuszczalnych przez regulamin wspólnoty/spółdzielni. Zwykle to 8:00-18:00 w dni robocze, z przerwą obiadową. Upuszczenie 20 kg gruzu w worku na klatkę schodową w środku nocy też nie przysporzy Ci przyjaciół. Logistyka wynoszenia gruzu jest równie ważna co samo jego powstawanie.

Finalnym akordem przygotowania jest przygotowanie… mentalne. Tak, pozbycie się ze ścian oraz podłogi starej glazury oraz terakoty to zadanie wymagające nie tylko siły, ale i determinacji. Może się wydawać monotonna, frustrująca, głośna i brudna. Akceptacja tego na wstępie pozwoli Ci lepiej poradzić sobie z trudnościami. Pomyśl o satysfakcji, gdy ostatnia płytka ustąpi, a Ty będziesz gotów na nowy rozdział w swojej łazience.

Wybór odpowiednich narzędzi do usuwania płytek podłogowych

Skuteczność i szybkość, z jaką przeprowadzisz usuwanie płytek podłogowych, w ogromnej mierze zależy od narzędzi, po które sięgniesz. Rynek oferuje kilka opcji, od klasycznych, sprawdzonych rozwiązań po bardziej zaawansowane technologicznie. Wybór powinien być podyktowany nie tylko budżetem, ale przede wszystkim skalą prac, rodzajem płytek i kleju oraz Twoimi preferencjami dotyczącymi wysiłku i czasu.

Zacznijmy od metody klasycznej, można by rzec – emerytalnej, choć wcale nie znaczy to, że przestarzałej. Zwykły młotek i zestaw dłut to ekipa, która poradzi sobie z każdą płytką, jeśli tylko masz wystarczająco dużo siły i cierpliwości. Do płytek ściennych wystarczy często lżejszy młotek (np. 0,5-1 kg), ale do twardych i solidnie trzymających się płytek podłogowych przyda się cięższy model, 1,5 kg czy nawet 2 kg, z trzonkiem dobrze amortyzującym drgania. Zestaw dłut powinien zawierać dłuto płaskie o szerokości 2-3 cm do podważania płytek po ich naruszeniu, a także węższe (1-2 cm) do prac w szczelinach i precyzyjniejszego odspajania. Kilkadziesiąt złotych zainwestowane w dobrej jakości narzędzia tego typu to często znikomych kosztów rozwiązanie, idealne do małych powierzchni (np. kilka metrów kwadratowych) lub naprawy pojedynczej uszkodzonej płytki.

Metoda ręczna ma swoje niepodważalne zalety: jest stosunkowo cicha (w porównaniu do młotowiertarki), generuje mniej drobnego pyłu (głównie większe fragmenty), a ryzyko uszkodzenia podłoża (wylewki) jest mniejsze, pod warunkiem zachowania ostrożności i używania dłuta pod odpowiednim, płaskim kątem. Jest to też opcja ekologiczna, niezużywająca prądu (choć kto by się tym przejmował przy remoncie?). Wadą jest jej morderczy charakter dla Twoich ramion, pleców i dłoni. Po godzinie lub dwóch intensywnego kucia, każdy ruch ręką staje się wyzwaniem, a praca na większej powierzchni może zająć cały weekend, a nawet dłużej.

Gdy skala przedsięwzięcia rośnie, na scenę wkracza gwiazda – młotowiertarka z funkcją kucia. To urządzenie działa na zasadzie udaru (uderzenia), co w połączeniu z ruchem obrotowym (który wyłączamy w funkcji kucia) lub tylko samym udarem (funkcja dłutowania) błyskawicznie rozbija klej i odspaja płytkę. Do usuwania starych płytek z podłogi, gdzie klej jest często mocniejszy, a płytki twardsze (np. gres), młotowiertarka o energii udaru powyżej 5 J to absolutne minimum. Modele z udarem rzędu 10-15 J poradzą sobie nawet z najbardziej oporną terakotą i grubą warstwą kleju.

Zakup porządnej młotowiertarki to wydatek od kilkuset do kilku tysięcy złotych, w zależności od mocy, energii udaru i producenta. Dla kogoś, kto planuje jednorazowy remont, taka inwestycja może być nieopłacalna. I tu pojawia się opcja wynajmu. Koszt wynajmu młotowiertarki na dobę waha się zwykle od 50 do 150 zł, w zależności od mocy urządzenia i wypożyczalni. Dwa dni pracy z wypożyczonym sprzętem pozwalają często usunąć płytki z całego pomieszczenia, co czyni tę opcję bardzo atrakcyjną kosztowo w kontekście oszczędzonego czasu i wysiłku. Przy wynajmie pamiętaj o zapytaniu o osprzęt – potrzebujesz dłuta płaskiego o odpowiednim mocowaniu (SDS Plus dla mniejszych, SDS Max dla większych młotowiertarek) oraz, jeśli to możliwe, dłuta kątowego, które jest idealne do pracy przy ścianie bez uszkadzania jej tynku.

Używanie młotowiertarki to potężne narzędzie, które wymaga jednak pewnej wprawy i ostrożności. Zbyt agresywne kucie lub niewłaściwy kąt przyłożenia dłuta może prowadzić do uszkodzenia wylewki betonowej pod spodem. Naprawa podłoża przed położeniem nowej posadzki to dodatkowy czas i koszt. Poza tym, młotowiertarka generuje potężne ilości drobnego pyłu, który unosi się w powietrzu i osiada wszędzie. Bez dobrej maski FFP3 i okularów ochronnych praca jest niebezpieczna dla zdrowia. Poziom hałasu jest też znaczący, więc stopery do uszu są obowiązkowe. Mówiąc kolokwialnie, robota idzie "jak burza", ale trzeba być gotowym na jej konsekwencje.

Istnieją też narzędzia pośrednie lub specjalistyczne, np. skrobaki ręczne z długim trzonkiem i wymiennymi ostrzami. Są one dobre do usuwania cienkich warstw kleju lub resztek fugi, ale do skuwania płytek na większą skalę są mało wydajne. Pneumatyczne młotki dłutujące, zasilane kompresorem, to profesjonalny sprzęt, który działa podobnie do młotowiertarki, ale jest cichszy i często bardziej ergonomiczny. Jednak wymagają dostępu do sprężonego powietrza, co jest rzadkością w domowych warunkach.

Pamiętaj o osprzęcie pomocniczym, niezależnie od wybranej metody. Solidne, metalowe wiadro lub kuweta na mniejsze kawałki płytek jest nieoceniona. Łopata i szczotka do zbierania większego gruzu to oczywistość. Przyda się też coś do podważania bardziej opornych fragmentów – może być to łom lub solidna łopatka. Miej pod ręką worki na gruz, najlepiej wzmocnione. Pamiętaj, że ostre krawędzie rozbitej ceramiki potrafią bez problemu rozedrzeć standardowy worek na śmieci. Koszt worka na gruz to zazwyczaj 1-2 złote za sztukę.

Na co ostatecznie się zdecydować, aby usunąć płytki efektywnie? Dla małego przedpokoju czy niewielkiego fragmentu kuchni, zestaw dłut i młotek będzie ekonomicznym wyborem. Dla całej łazienki, kuchni czy większej powierzchni w salonie, wynajem młotowiertarki to często jedyna sensowna opcja, pozwalająca ukończyć pracę w realnym czasie bez przemęczania się. Kalkulacja jest prosta: ile dni potrzebujesz, by zrobić to ręcznie? Ile to kosztuje w "Twojej cenie pracy"? Ile kosztuje wynajem sprzętu na ten krótszy czas? Często odpowiedź przechyla szalę na stronę metody mechanicznej. Ważne jest też, by narzędzie było ostre i sprawne – tępe dłuto czy młotowiertarka o zbyt małej mocy tylko Cię sfrustrują.

Przy wyborze narzędzi do usuwania glazury lub terakoty warto zastanowić się także nad rodzajem podłoża i samego kleju. Płytki klejone na "placki" cementowe (metoda tradycyjna, stosowana przed pojawieniem się klejów elastycznych) często odspajają się stosunkowo łatwo po naruszeniu. Płytki klejone na cienką warstwę nowoczesnego, elastycznego kleju na równej wylewce potrafią trzymać się "jak diabli". W takim przypadku młotowiertarka z mocnym udarem staje się praktycznie jedynym sensownym narzędziem, które nie wyczerpie Cię fizycznie po kilku metrach kwadratowych. Twarde, niskonasiąkliwe płytki gresowe klejone na odpowiedni klej są zwykle najbardziej wymagające w usuwaniu.

Praktyczne kroki usuwania starych płytek z podłogi

Zabezpieczenie wykonane, narzędzia wybrane i gotowe do boju. Nadszedł moment, na który czekasz (lub obawiasz się) najbardziej – rozpoczęcie faktycznego procesu skuwania. Zanim weźmiesz do ręki młot i dłuto lub włączysz młotowiertarkę, załóż kompletny ekwipunek ochronny. Okulary/gogle, maska FFP3, rękawice i solidne buty to Twoi najlepsi przyjaciele w tej pracy. Gotowy? No to ruszamy, aby usunąć stare płytki z podłogi raz na zawsze!

Pierwszym krokiem jest zazwyczaj znalezienie "słabego punktu", czyli płytki, która najłatwiej podda się naruszeniu. Czasami jest to płytka przy ścianie, w narożniku, lub ta, która już ma drobne pęknięcie lub uszczerbek. Zwykle najłatwiej zacząć od krawędzi pomieszczenia, przy samej ścianie, gdzie często zaprawa czy klej są nieco słabsze. Spróbuj naruszyć fugę w kilku miejscach wzdłuż krawędzi ściany, używając wąskiego dłuta i młotka.

Jeśli masz do dyspozycji młotek i dłuto, umieść krawędź dłuta w spoinie między płytkami, najlepiej pod kątem 30-45 stopni względem podłogi. Delikatnie uderzaj młotkiem w dłuto. Chodzi o to, by wbić dłuto pod płytkę, próbując odspoić ją od podłoża. Pamiętaj, by dłuto kierować pod samą płytkę, a nie w podłoże. Gdy płytka zacznie się poruszać lub lekko unosić, spróbuj wbić dłuto głębiej i podważać, idąc wzdłuż jej krawędzi. Może się rozbić na wiele kawałków, co jest normalne i często nawet ułatwia pracę. Mniejsze fragmenty łatwiej usunąć niż dużą, oporną całość.

Praca z młotowiertarką jest szybsza i wymaga mniej siły, ale precyzja jest kluczowa. Załóż odpowiednie dłuto płaskie lub kątowe. Ustaw urządzenie na funkcję kucia. Zaczynając przy krawędzi pomieszczenia, przyłóż płaskie dłuto pod płytkę, również pod niewielkim kątem do podłoża. Włącz urządzenie. Udar młotowiertarki powinien szybko kruszyć klej i odspajać płytkę. Prowadź dłuto wzdłuż krawędzi płytki, podważając ją. Pamiętaj, aby nie wsuwać dłuta zbyt głęboko i pod zbyt dużym kątem prostopadłym do podłogi, bo możesz łatwo uszkodzić wylewkę. Dłutowanie kątowe jest przydatne przy ścianach, aby minimalizować ryzyko naruszenia tynku.

Nie zniechęcaj się, jeśli pierwsze płytki stawią opór. Czasami najtrudniej jest zacząć i znaleźć odpowiedni kąt czy siłę. Pierwsza usunięta płytka jest jak wyłom w murze – otwiera drogę do kolejnych. Jeśli jakaś płytka trzyma się wyjątkowo mocno, spróbuj naruszyć ją kilkoma uderzeniami w środek (płytka pęknie na mniejsze kawałki, co czasem ułatwia jej podważenie) lub zaatakować ją od innej strony, od sąsiedniej, która już została usunięta.

Regularnie sprzątaj powstający gruz i odłamki. Pozostawienie stosów rozbitej ceramiki na podłodze utrudnia pracę, zwiększa ryzyko potknięcia się, a także sprawia, że pył rozprzestrzenia się jeszcze bardziej. Miej pod ręką wiadro i łopatę. Gdy wiadro się zapełni, przesyp gruz do wzmocnionego worka na gruz. Worki zapełniaj do około 3/4 objętości, bo pełen worek płytek i kleju waży naprawdę sporo (worek 25-30L może ważyć ponad 30 kg!), a musisz go jeszcze wynieść.

Podczas skuwania płytek zwracaj uwagę na to, co dzieje się pod nimi. Czasami pod warstwą kleju znajdują się stare, papierowe tapety, luźny piasek, a nawet pozostałości po poprzednich posadzkach. Luźny materiał usuń, a nierówności czy uszkodzenia wylewki zanotuj mentalnie – będą wymagały naprawy na etapie przygotowania podłoża pod nową posadzkę. To właśnie teraz, usuwając płytki, poznajesz prawdziwy stan techniczny podłogi, z którą będziesz pracować dalej.

Bądź przygotowany na to, że nawet przy najlepszej technice, niektóre płytki będą stawiać wyjątkowy opór. Może to być spowodowane bardzo mocnym klejem, idealnie równą wylewką, na której płytki "siedzą" niezwykle stabilnie, lub po prostu złośliwością materii budowlanej. Nie staraj się na siłę podważać całej płytki na raz, jeśli widać, że trzyma się jak przyklejona kropelką - mówiąc idiomem, "nie wal głową w mur". Spróbuj rozbić taką płytkę na mniejsze części kilkoma precyzyjnymi uderzeniami dłuta/młotowiertarki w jej centrum. Odspajanie mniejszych kawałków jest często łatwiejsze. Czasami nawet kilkanaście drobnych odprysków pozwala dotrzeć do punktu, gdzie całość puści.

Jeśli pracujesz w bloku, pamiętaj o sąsiadach. Skuwanie płytek to jeden z najbardziej hałaśliwych i uciążliwych dla otoczenia etapów remontu. Staraj się wykonywać te prace w godzinach najmniejszej uciążliwości, unikając wczesnego poranka, późnego popołudnia czy weekendów (choć tu zależy od regulaminu i stosunków sąsiedzkich). Krótka informacja dla sąsiadów o planowanych pracach i ich przybliżonym czasie trwania może zaoszczędzić Ci niepotrzebnych konfliktów. Mały gest, a znaczy wiele.

W przypadku usuwania płytek w pobliżu instalacji, takich jak odpływy kanalizacyjne w podłodze czy podejścia wodne, zachowaj szczególną ostrożność. Używanie młotowiertarki w tych miejscach jest bardzo ryzykowne. Lepiej przełączyć się na metodę ręczną z dłutem i młotkiem. Pracuj delikatnie, centymetr po centymetrze, upewniając się, że nie naruszasz rur. Uszkodzenie instalacji hydraulicznej to poważny problem, którego naprawa może być kosztowna i wymagać dużo więcej pracy niż samo skuwanie płytek.

Po usunięciu wszystkich płytek z danej sekcji lub z całego pomieszczenia, przejdź do dokładnego zebrania całego gruzu. Zmieć lub zgarnij wszystkie kawałki i pył do worków. Upewnij się, że nic ostrego nie pozostało na podłodze. To również dobry moment, aby usunąć pierwszą warstwę kurzu z folii zabezpieczających ściany i wynieść wstępnie zapełnione worki z pomieszczenia, by nie przeszkadzały na kolejnym etapie.

Podsumowując etap skuwania, kluczem jest systematyczność, cierpliwość i używanie odpowiedniej siły. Zbyt mała siła nie da efektu, zbyt duża może spowodować uszkodzenia. Odpowiedni kąt przyłożenia narzędzia, zaczynanie od najłatwiejszych miejsc, regularne sprzątanie i bezkompromisowe przestrzeganie zasad bezpieczeństwa to przepis na skuteczne i w miarę "bezbolesne" usuwanie glazury lub terakoty. Pamiętaj, że każda usunięta płytka przybliża Cię do celu i nowego wyglądu Twojego wnętrza.

Pozbywanie się resztek kleju po usunięciu płytek

Gratulacje! Przetrwałeś najgłośniejszy i najbardziej chaotyczny etap, jakim było usuwanie płytek podłogowych. Podłoga może i jest wolna od płytek, ale to bynajmniej nie koniec pracy. To trochę jak z operacją – pacjent przeżył, ale jeszcze długa droga do rekonwalescencji. Twoja podłoga po skuciu płytek jest jak ten pacjent – uwolniona od "choroby" w postaci starych płytek, ale pokryta nierówną, twardą skorupą zaschniętego kleju, która uniemożliwia dalsze prace. Pozbycie się resztek kleju po usunięciu płytek jest absolutnie kluczowe, jeśli planujesz położyć nową posadzkę, wylewkę samopoziomującą, panele czy nawet tylko pomalować betonową powierzchnię.

Pozostałości kleju, szczególnie jeśli był to mocny klej cementowy czy dyspersyjny, tworzą na powierzchni podłoża twardą, nieregularną warstwę. W niektórych miejscach klej mógł odejść razem z płytką, pozostawiając czystą wylewkę, w innych może być go gruba, kilku centymetrowa warstwa, a jeszcze gdzie indziej cienka, ale twarda "szklista" powłoka. Niezależnie od tego, jak wyglądają te pozostałości, ich usunięcie jest niezbędne, aby uzyskać gładką, równą i dobrze przyczepną powierzchnię pod nową warstwę wykończenia. Każda nierówność, każdy garb z kleju odbije się na wyglądzie nowej podłogi – panel będzie się chwiał, nowa płytka nie przylgnie równo, a wylewka samopoziomująca nie osiągnie pożądanej grubości i równości. Mówiąc wprost, lekceważenie tego etapu to proszenie się o kłopoty w przyszłości i marnowanie pieniędzy na nowe materiały położone na kiepskim podłożu.

Metod usuwania resztek kleju jest kilka. Możesz użyć tej samej ekipy narzędzi, której używałeś do skuwania płytek – czyli dłuta i młotka lub młotowiertarki. Pracuj płaskim dłutem ustawionym niemal równolegle do powierzchni podłoża, delikatnie podważając i odspajając warstwę kleju. Ta metoda jest dobra do usuwania większych, grubszych fragmentów kleju. Dłuto ręczne wymaga sporo wysiłku, a młotowiertarka, choć szybsza, znowu generuje pył i wymaga ostrożności, aby nie wbić się w wylewkę pod spodem.

Bardziej efektywną i precyzyjną metodą mechanicznego usuwania resztek kleju, szczególnie tych cieńszych, ale twardych warstw, jest szlifowanie. Tutaj do akcji wkracza szlifierka do betonu lub, w mniejszej skali, duża szlifierka kątowa wyposażona w odpowiednią tarczę diamentową (np. tarcza garnkowa). Szlifierka do betonu, często wyposażona w system odsysania pyłu (przy podłączeniu odkurzacza przemysłowego), to profesjonalne narzędzie do wyrównywania i czyszczenia betonowych podłoży. Można ją wypożyczyć, podobnie jak młotowiertarkę, w cenie rzędu 100-200 zł za dobę, plus koszt zużycia tarczy (zazwyczaj naliczany osobno lub wliczony w wyższy koszt wynajmu, np. 50-100 zł/dzień). Jest to najlepsze rozwiązanie, gdy masz do czynienia z dużą powierzchnią i sporą ilością kleju.

Dla mniejszych powierzchni lub pojedynczych, trudnych fragmentów, można użyć dużej szlifierki kątowej (minimum 2000W mocy) z tarczą garnkową. Tarcze takie kosztują od 50 do nawet 300 zł w zależności od jakości i średnicy. Praca szlifierką kątową bez osłony i odkurzacza to prawdziwa pyłowa apokalipsa. Pył jest niezwykle drobny i unoszący się, wnika wszędzie. Jest to metoda wymagająca bezwzględnego użycia maski FFP3 lub FFP ze stałym nawiewem, okularów/gogli oraz bardzo dobrego zabezpieczenia pomieszczenia i wentylacji. Samo urządzenie jest ciężkie i praca w pozycji pochylonej przez dłuższy czas jest bardzo męcząca. Dodatkowo, tarcza garnkowa tworzy okrągłe ślady na powierzchni, które mogą być widoczne, jeśli podłoże ma być idealnie gładkie, np. pod żywicę epoksydową.

Istnieją również chemiczne środki do usuwania resztek kleju do płytek, często na bazie rozpuszczalników. Ich skuteczność zależy od rodzaju kleju – najlepiej radzą sobie z klejami dyspersyjnymi czy elastycznymi na bazie polimerów. Kleje cementowe są znacznie trudniejsze do rozpuszczenia. Stosowanie chemii polega zazwyczaj na nałożeniu preparatu na pozostałości kleju, odczekaniu określonego czasu, aż klej zmięknie, a następnie usunięciu zmiękczonej warstwy mechanicznie, np. szpachelką czy skrobakiem. Środki chemiczne są zwykle droższe (koszt kilku-kilkunastu złotych za litr, a na 10 m² może pójść kilka-kilkanaście litrów, zależnie od grubości warstwy kleju), często wydzielają silne, szkodliwe opary (konieczna bardzo dobra wentylacja i maska z filtrem chemicznym), a ich skuteczność nie zawsze jest stuprocentowa, zwłaszcza przy grubych warstwach twardego kleju cementowego.

Wybór metody usuwania kleju zależy więc od ilości i rodzaju pozostałości oraz od tego, jaki efekt chcesz uzyskać i ile możesz poświęcić pieniędzy/czasu/zdrowia. Jeśli resztek jest niewiele i są cienkie, dobra szlifierka kątowa z osłoną przeciwpyłową i odkurzaczem przemysłowym (koszt wynajmu odkurzacza to 30-60 zł/dzień) może wystarczyć. Jeśli masz grube i twarde warstwy kleju na dużej powierzchni, najefektywniejszym rozwiązaniem będzie wynajem szlifierki do betonu z systemem odsysania pyłu. Dłuto i młotek to metoda ostateczna do najtrudniejszych, punktowych fragmentów lub gdy nie masz dostępu do niczego innego, ale jest najbardziej czasochłonna i męcząca.

Po usunięciu kleju powierzchnia powinna być względnie równa i czysta. Mogą pozostać drobne nierówności czy rysy (po dłutowaniu lub szlifowaniu). Podłogę należy bardzo dokładnie oczyścić z pyłu, najlepiej odkurzaczem przemysłowym, a następnie przemyć wilgotną szmatą. Tak przygotowane podłoże jest gotowe na kolejny etap prac remontowych, czy to będzie wyrównywanie wylewką samopoziomującą, gruntowanie czy bezpośrednie układanie nowej posadzki, o ile podłoże jest wystarczająco równe.

Pamiętaj, że staranne przygotowanie podłoża po skuciu płytek i usunięciu kleju ma fundamentalne znaczenie dla trwałości i estetyki nowej podłogi. Oszczędzanie czasu czy wysiłku na tym etapie zemści się w przyszłości. Traktuj te resztki kleju jako ostatnią przeszkodę na drodze do odmienionej łazienki czy kuchni. Ich skuteczne usunięcie to moment, gdy wreszcie możesz odetchnąć i spojrzeć na naprawdę czyste "białe płótno", gotowe na nową, piękną posadzkę. Czasami potrzeba "brutalnych" metod, by oczyścić pole pod coś nowego i lepszego.