Montaż paneli podłogowych PCV: Praktyczny poradnik 2025

Marzysz o odświeżeniu wnętrza i nowej podłodze, która będzie zarówno piękna, jak i trwała? Temat Panele podłogowe pcv montaż budzi wiele pytań, ale kluczowa odpowiedź jest prosta: sukces zależy w ogromnej mierze od wyboru metody montażu dostosowanej do rodzaju paneli oraz perfekcyjnego przygotowania podłoża. To właśnie te fundamenty decydują o długowieczności Twojej nowej podłogi. Odpowiednia instalacja to nie magia, to rzemiosło oparte na wiedzy i precyzji.

• Przygotowanie podłoża przed montażem paneli PCV
• Instalacja paneli PCV na "klik": Poradnik krok po kroku
• Dylatacje i zakończenia – klucz do trwałej podłogi PCV
• Niezbędne narzędzia i akcesoria do montażu paneli PCV

Przejdźmy teraz do szczegółowego omówienia kluczowych aspektów związanych z montażem paneli winylowych, koncentrując się głównie na najpopularniejszym systemie "na klik", ale także dotykając specyfiki przygotowania podłoża dla systemów klejonych. Proces ten wymaga zrozumienia nie tylko samej techniki układania, ale przede wszystkim fundamentalnych zasad przygotowania powierzchni, dylatacji i narzędzi niezbędnych do osiągnięcia profesjonalnego rezultatu. Skupimy się na praktycznych poradach i danych, które pomogą Ci uniknąć kosztownych błędów.

Przygotowanie podłoża przed montażem paneli PCV

Podłoga to nie tylko panele, które widzimy na górze, ale przede wszystkim niewidzialne, lecz kluczowe podłoże pod nimi. Stan posadzki jest niczym fundament domu – jeśli będzie niestabilny lub nierówny, cała konstrukcja, czyli nasza piękna nowa podłoga, będzie miała problemy. Zaniedbanie tego etapu to prosty przepis na katastrofę, objawiającą się skrzypieniem, pękającymi zamkami paneli lub widocznymi nierównościami.

Szczególnie wymagające są panele winylowe klejone typu dryback. Ich niewielka grubość, często zaledwie 2-2.5 mm, oznacza, że nawet najmniejsza nierówność czy ziarenko piasku na podłożu będzie widoczne lub odczuwalne pod stopą. To jak układanie idealnie gładkiego papieru na chropowatej powierzchni – każda wypukłość i wklęsłość zostanie odwzorowana.

Zobacz także: Koszt paneli podłogowych: cena, montaż i przygotowanie podłoża

Dla paneli dryback często konieczne jest wykonanie zupełnie nowej wylewki samopoziomującej, aby osiągnąć idealnie gładką i płaską powierzchnię. Standardowe normy europejskie dla tego typu posadzek często dopuszczają maksymalną odchyłkę zaledwie 2 mm na długości 2 metrów. W praktyce dla drybacku nawet te 2 mm mogą być zbyt wiele, a specjaliści dążą do płaskości bliskiej zeru.

Proces przygotowania pod dryback zazwyczaj obejmuje szlifowanie istniejącej lub nowej wylewki, aby usunąć mleczko cementowe, luźne części i wygładzić powierzchnię. Następnie niezbędne jest dokładne odkurzenie i gruntowanie podłoża specjalistycznymi preparatami, które zwiększają przyczepność kleju i redukują chłonność. Pamiętaj, że grunt musi być kompatybilny z używanym klejem – to jak dobranie odpowiedniego podkładu pod makijaż, aby wszystko dobrze się trzymało.

Dla paneli na click (zwłaszcza tych sztywniejszych RIGID czy SPC, o grubości 4 mm i więcej), wymagania dotyczące idealności podłoża są nieco mniej rygorystyczne niż dla drybacku. System "pływający" w pewnym stopniu kompensuje drobne nierówności, ale podłoże nadal musi być przede wszystkim równe, stabilne, czyste i suche. Nadmierne nierówności mogą obciążać zamki i prowadzić do ich uszkodzenia.

Zobacz także: Panele podłogowe: cena za m² 2026 (20-150 zł)

Maksymalne dopuszczalne nierówności dla paneli click to zazwyczaj 2-3 mm na długości 2 metrów. Większe garby lub zagłębienia wymagają niwelacji za pomocą masy naprawczej lub wylewki samopoziomującej. Zaniedbanie tego prowadzi do efektu "klawiszowania" paneli lub uczucia uginania się podłogi pod stopami – coś, czego chcemy stanowczo uniknąć.

Kolejnym krytycznym czynnikiem jest wilgotność podłoża. Panele PCV same w sobie są wodoodporne, ale wilgoć pod spodem może prowadzić do rozwoju pleśni, nieprzyjemnych zapachów, a w przypadku podłoża cementowego czy anhydrytowego, wpływać na stabilność chemiczną wylewki lub reakcję z klejem/podkładem. Pomiar wilgotności posadzki to absolutny mus. Używamy do tego profesjonalnych higrometrów CM (karbidowych) lub elektrycznych, choć CM jest dokładniejszy dla cementu.

Dla podłoży cementowych, wilgotność nie powinna przekraczać 2.0% metodą CM (w przypadku ogrzewania podłogowego często wymagane jest nawet poniżej 1.5%). Podłoża anhydrytowe są bardziej wrażliwe – tutaj wilgotność powinna być poniżej 0.5%, a z ogrzewaniem podłogowym poniżej 0.3%. Osuszenie nowej wylewki do odpowiedniego poziomu to proces, który wymaga czasu – orientacyjnie 1 cm grubości wylewki cementowej schnie około tygodnia (do pierwszych 4 cm), potem znacznie wolniej. Pośpiech jest tutaj niewskazany.

Podłoże musi być również idealnie czyste. Kurz, piasek, resztki farby czy tynku to potencjalne "guzki" pod panelami, które z czasem mogą uszkodzić podkład lub same panele. Dokładne odkurzanie, a czasem nawet przetarcie wilgotną szmatką i pozostawienie do wyschnięcia, jest niezbędne po zakończeniu prac przygotowawczych.

Podsumowując, przygotowanie podłoża pod montaż paneli PCV to etap, którego nie wolno lekceważyć, niezależnie od wybranej metody. Wymagania różnią się dla paneli klejonych i tych na klik, ale czyste, suche, równe i stabilne podłoże jest zawsze podstawą sukcesu. Inwestycja czasu i ewentualnie środków w niwelację czy osuszenie posadzki zwróci się stukrotnie w postaci trwałej i bezproblemowej podłogi.

Instalacja paneli PCV na "klik": Poradnik krok po kroku

Montaż paneli winylowych na system "klik" to najczęściej wybierana metoda przez osoby, które decydują się na samodzielne układanie podłogi. Jest to system podobny do montażu podłóg laminowanych, gdzie panele łączy się ze sobą, tworząc "pływającą" podłogę, która nie jest trwale przytwierdzona do podłoża. Dzięki precyzyjnym zamkom, panele "zatrzaskują" się na miejscu, tworząc jednolitą, stabilną powierzchnię.

Jedną z popularnych odmian paneli click są sztywne panele winylowe, często określane jako panele Rigid lub SPC (Solid Polymer Composite). Wyróżniają się one grubszą, bardziej stabilną strukturą rdzenia, która sprawia, że są one mniej podatne na odkształcenia termiczne i łatwiejsze w montażu niż ich cieńsze, bardziej elastyczne odpowiedniki. Ta sztywność to ich wielki atut, szczególnie na mniej idealnych podłożach (w granicach dopuszczalnej normy nierówności).

Technologia zamków "klik" jest kluczowa dla trwałości podłogi. Dobre zamki, niezależnie od systemu (czy to 5G, czy 2G), muszą być wyfrezowane z niezwykłą precyzją. To właśnie precyzja połączenia zapobiega rozchodzeniu się paneli, powstawaniu szczelin czy "klawiszowaniu". Grubość panela ma tutaj znaczenie, ponieważ elementy pióra i wpustu muszą mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną. Dlatego właśnie panele winylowe na click nie powinny być cieńsze niż 4 mm – poniżej tej grubości zamki są po prostu zbyt delikatne i podatne na uszkodzenia podczas montażu i użytkowania.

Przygotowanie paneli i pomieszczenia

Zanim rozpoczniesz montaż, panele muszą aklimatyzować się w pomieszczeniu, w którym będą układane. Przechowuj je w oryginalnych opakowaniach, na płasko, w warunkach zbliżonych do tych panujących w trakcie użytkowania (temperatura pokojowa, standardowa wilgotność) przez co najmniej 48 godzin. To pozwala materiałowi dostosować się do lokalnych warunków i minimalizuje ryzyko późniejszych odkształceń.

Upewnij się, że podłoże jest przygotowane zgodnie z wytycznymi – jest równe, czyste, suche i stabilne. Usuń stare listwy przypodłogowe. Zaplanuj kierunek układania paneli – najczęściej układa się je prostopadle do źródła światła (okna), aby fugi były mniej widoczne, lub równolegle do najdłuższej ściany dla optycznego wydłużenia pomieszczenia.

Montaż pierwszego rzędu

Rozpocznij układanie od ściany z drzwiami lub najdłuższej prostej ściany. Pierwszy panel kładziemy wpustem (krótszym bokiem) do ściany, a piórem (dłuższym bokiem) w stronę pomieszczenia. Pamiętaj o zachowaniu dylatacji przy ścianach – umieść kliny dylatacyjne (o szerokości 5-10 mm, zgodnie z zaleceniami producenta paneli) między panelem a ścianą. Dylatacja musi być zachowana na całym obwodzie pomieszczenia i wokół stałych elementów (rury, słupy).

Kolejne panele w pierwszym rzędzie łączymy krótszymi bokami. W zależności od systemu zamków (np. 5G lub 2G), technika łączenia może się różnić, ale zazwyczaj polega na dopasowaniu paneli kątowo i opuszczeniu ich na płasko lub wpięciu na "klik". Ważne jest, aby złącza były idealnie spasowane, bez szczelin i bez użycia nadmiernej siły. Jeśli coś stawia opór, prawdopodobnie panel nie jest prawidłowo ułożony.

Cięcie paneli

Przy końcu pierwszego rzędu ostatni panel będzie wymagał docięcia. Zmierz dokładnie potrzebną długość, pamiętając o zachowaniu dylatacji przy przeciwległej ścianie. Panele winylowe na click, zwłaszcza te sztywne, zazwyczaj łatwo tnie się ostrym nożem introligatorskim z nowym ostrzem, przykładając liniał do miejsca cięcia i nacinając powierzchnię. Po nacięciu warstwy wierzchniej panel można przełamać wzdłuż nacięcia.

Do bardziej skomplikowanych cięć, np. wokół rur czy futryn drzwi, może być potrzebna wyrzynarka z brzeszczotem do metalu lub drobnoząbkowanym brzeszczotem do tworzyw sztucznych. Zawsze mierz dwa razy, tnij raz i pamiętaj o zasadzie "mniej znaczy więcej" – lepiej dociąć panel jeszcze raz, niż zniszczyć go zbyt głębokim lub nierównym cięciem.

Łączenie kolejnych rzędów i typy zamków

Drugi rząd zaczynamy od resztki panela z pierwszego rzędu, o ile ma ona odpowiednią długość (zazwyczaj minimum 30-40 cm), aby zachować efekt staggered joint (przesunięcia połączeń krótszych boków). To kluczowe dla stabilności podłogi i estetyki. Dłuższe boki panela w drugim rzędzie wpinamy w pióro pierwszego rzędu. W zależności od systemu zamków, robimy to pod kątem (system 2G) lub wpuszczamy pionowo w dół (system 5G).

System 5G, często spotykany w nowoczesnych panelach SPC, charakteryzuje się zamkiem składającym się z ruchomego elementu z tworzywa sztucznego w krótkim boku panela. Polega na wsunięciu panela długim bokiem pod niewielkim kątem w poprzedni rząd, a następnie opuszczeniu go pionowo w dół. Kiedy zamek zaskoczy, usłyszysz charakterystyczny "klik". Prawidłowe połączenie dwóch paneli w tym systemie jest zazwyczaj bezproblemowe i nie wymaga użycia siły czy dobijania.

Zamki typu 2G to starsze, ale wciąż bardzo dobre i sprawdzone rozwiązanie. Wymagają łączenia paneli zarówno po długim, jak i po krótkim boku, wprowadzając pióro jednego panela w wpust drugiego pod kątem i następnie dociskając do podłoża. Często wymaga to podniesienia poprzedniego rzędu paneli, aby wpiąć nowy panel zarówno długim, jak i krótkim bokiem jednocześnie. Elementy wyprofilowane zapierają się mechanicznie, tworząc trwałe i bezpieczne połączenie chroniące przed siłami działającymi w różnych kierunkach. Zaletą zamków 2G jest często możliwość łatwego demontowania fragment podłogi bez uszkadzania zamków, co bywa pomocne w przypadku konieczności wymiany uszkodzonego panela w środku pomieszczenia.

Kontynuowanie montażu i prace przy futrynach

Kontynuuj układanie kolejnych rzędów, pamiętając o przesunięciu połączeń krótszych boków paneli w sąsiednich rzędach. Regularnie sprawdzaj, czy złącza są szczelne i panele są prawidłowo spasowane. W miarę postępu prac pamiętaj o klinach dylatacyjnych przy wszystkich ścianach i elementach stałych.

Jednym z trudniejszych momentów jest obróbka paneli przy futrynach drzwiowych. Najczystszym i najprostszym sposobem jest podcięcie dolnej części futryny i ościeżnicy za pomocą specjalnej piły do futryn (lub wyrzynarki z odpowiednim brzeszczotem). Pozwala to wsunąć panel bezpośrednio pod futrynę, ukrywając cięcie i zachowując ciągłość podłogi bez konieczności stosowania nieestetycznych listew wykończeniowych wokół futryny. Pamiętaj o zachowaniu minimalnej dylatacji również w tym miejscu – panel powinien mieć luz pod futryną, aby mógł pracować.

Pamiętaj, że choć montaż na click jest relatywnie prosty, precyzja jest kluczem. Nie spiesz się, dokładnie mierz i starannie łącz panele. W razie wątpliwości, zajrzyj do instrukcji montażu dołączonej przez producenta – często zawierają one cenne wskazówki specyficzne dla danego systemu zamków czy typu panela.

Dylatacje i zakończenia – klucz do trwałej podłogi PCV

Jednym z najczęstszych i najkosztowniejszych błędów popełnianych podczas układania podłóg pływających, w tym paneli winylowych na click, jest zignorowanie lub niewłaściwe wykonanie dylatacji. Panele winylowe, podobnie jak inne materiały podłogowe, podlegają niewielkim zmianom wymiarów pod wpływem wahań temperatury i wilgotności. Chociaż panele PCV są stabilniejsze wymiarowo niż np. panele laminowane, nadal potrzebują przestrzeni na "pracę".

Czym są dylatacje i dlaczego są tak ważne?

Dylatacja to szczelina, pusta przestrzeń pozostawiona między układaną podłogą a stałymi elementami w pomieszczeniu. Jej celem jest umożliwienie podłodze swobodnego, niewielkiego rozszerzania się i kurczenia bez napotykania oporu. Jeśli podłoga nie ma miejsca na ruch, kumulujące się naprężenia mogą doprowadzić do wybrzuszeń, "falowania" paneli, podnoszenia krawędzi, a nawet pękania zamków.

Wyobraź sobie sytuację, w której układamy podłogę "na styk" ze ścianami, bez dylatacji. Gdy temperatura w pomieszczeniu wzrośnie lub wilgotność się zwiększy (choć winyl jest mało wrażliwy na wilgoć, pewne ruchy termiczne występują), panele próbują się rozszerzyć. Napotykają ścianę i nie mają dokąd pójść. Powoduje to wypychanie całej połaci podłogi do góry, często w centralnej części pomieszczenia. Efekt? Wybrzuszona, zniszczona podłoga, wyglądająca jak namiot – koszmar każdego, kto poświęcił czas i pieniądze na nowy materiał.

Gdzie koniecznie stosować dylatacje?

Zasadą jest, że dylatacja powinna być pozostawiona na całym obwodzie układanej powierzchni podłogi. Oznacza to: przy wszystkich ścianach, progach drzwiowych (między pomieszczeniami, chyba że producent dopuszcza ułożenie bezprogowe na dużej powierzchni), wokół słupów, rur, schodów, zabudowanych szaf i wszelkich innych stałych elementów, które przebijają lub dotykają podłogi.

Co więcej, w przypadku bardzo dużych powierzchni, producenci paneli winylowych na click często określają maksymalne wymiary pola bez dylatacji pośredniej. Typowe wartości to około 8 metrów wzdłuż i 8 metrów w poprzek pomieszczenia lub łączna powierzchnia do 80-100 m² bez progu między pomieszczeniami. Przekroczenie tych wymiarów wymaga zastosowania dylatacji pośredniej, np. pod drzwiami lub w innej strategicznej lokalizacji, dzielącej podłogę na mniejsze, niezależne pola.

Jaka powinna być wielkość dylatacji?

Standardowa szerokość dylatacji dla paneli winylowych na click to zazwyczaj 5-10 mm. Konkretna wartość jest zawsze podana w instrukcji montażu producenta danego panela i tej wartości należy bezwzględnie przestrzegać. Zbyt mała dylatacja jest równie problematyczna jak jej brak, ponieważ może okazać się niewystarczająca do pomieszczenia ruchów podłogi. Zbyt duża dylatacja może być trudna do ukrycia pod standardową listwą przypodłogową czy profilem.

Do precyzyjnego zachowania stałej szerokości szczeliny dylatacyjnej na etapie montażu używamy klinów dylatacyjnych – małych drewnianych lub plastikowych klinów o określonej szerokości, które wkładamy między krawędź panelu a ścianę czy inny stały element. Usuwamy je dopiero po zakończeniu układania całej podłogi, przed montażem listew i profili.

Jak wykończyć dylatacje? Profile i listwy

Odsłonięte szczeliny dylatacyjne, choć konieczne, nie wyglądają estetycznie. Do ich maskowania służą listwy wykończeniowe i profile. Przy ścianach stosujemy listwy przypodłogowe (cokół). Są one dostępne w różnych materiałach (MDF, PVC, drewno, aluminium) i kolorach, tak aby pasowały do koloru paneli lub ścian. Kluczowe jest, aby listwa przykrywała dylatację, ale jednocześnie nie dociskała panela do podłoża. Listwy montuje się do ściany, nie do podłogi, za pomocą klipsów, kleju lub kołków rozporowych. Odległość montażu od podłogi jest zazwyczaj minimalna, tak aby listwa lekko "opierała się" o powierzchnię podłogi, ale jej nie blokowała.

W progach drzwiowych, gdzie następuje połączenie podłogi z dwóch pomieszczeń lub różnych rodzajów podłóg (np. panele winylowe i płytki ceramiczne), a wymagana jest dylatacja pośrednia, stosuje się profile przejściowe (dylatacyjne). Są one dostępne w różnych kształtach – profile w kształcie T (do łączenia podłóg o tej samej wysokości), profile redukcyjne (do łączenia podłóg o różnej wysokości), profile zakończeniowe (do wykończenia krawędzi, np. przy drzwiach balkonowych czy schodach). Montuje się je do podłoża (na klej lub kołki), tak aby mostkowały szczelinę dylatacyjną, ale jednocześnie pozwalały podłodze na ruch pod profilem.

Poprawne wykonanie dylatacji i ich estetyczne wykończenie to ostatni, ale niezwykle ważny krok w procesie montażu paneli winylowych. Zapewniają one prawidłowe funkcjonowanie podłogi przez lata, chroniąc ją przed deformacjami spowodowanymi naturalnymi, choć niewielkimi ruchami materiału. To inwestycja w spokój ducha i długowieczność Twojej podłogi.

Niezbędne narzędzia i akcesoria do montażu paneli PCV

Choć wielu producentów paneli winylowych na click reklamuje swój produkt jako niewymagający specjalistycznych narzędzi, to prawda leży nieco pośrodku. System samego łączenia na click (zwłaszcza nowoczesne systemy 5G) często rzeczywiście nie wymaga dobijania paneli młotkiem – wystarczy wpiąć je prawidłowo, a zamek zaskoczy. Jednak samo układanie, mierzenie, cięcie i wykończenie podłogi nie obejdzie się bez podstawowego zestawu narzędzi i kilku przydatnych akcesoriów. Natomiast montaż paneli klejonych dryback to już zupełnie inna liga, wymagająca oprócz doświadczenia również znacznie bardziej zaawansowanego sprzętu.

Narzędzia do montażu paneli na "klik": Minimum i co więcej?

Absolutne minimum do ułożenia paneli winylowych na click w prostym pomieszczeniu to: miarka zwijana, ołówek, ostry nóż introligatorski (najlepiej z wymiennymi ostrzami o dużej wytrzymałości), liniał (najlepiej metalowy, co najmniej 1 metrowy), zestaw klinów dylatacyjnych (pamiętaj o zachowaniu tej 5-10 mm szczeliny!), oraz ewentualnie dobijak i młotek gumowy (choć dla systemów 5G często są zbędne przy poprawnym wpięciu, dla 2G mogą być pomocne do delikatnego spasowania krótszych boków). Kluczowe jest ostre ostrze noża – tępe będzie szarpać winyl i utrudniać proste cięcie.

Bardzo przydatnym narzędziem jest również ściągacz do paneli (tzw. pull bar) – metalowy profil, który umieszcza się przy ścianie w ostatnim rzędzie paneli i za pomocą młotka dobija (przez dobijak, aby nie uszkodzić ściany), dociskając ostatni panel do reszty połaci. Przydatny jest też kątownik, ułatwiający trasowanie cięć. Jeśli w pomieszczeniu są nietypowe kształty, rury czy ościeżnice do podcięcia, niezbędna może okazać się wyrzynarka lub specjalna piła do ościeżnic.

Do przygotowania podłoża pod click, jeśli wymaga ono niewielkich poprawek, przydadzą się szpachelki i kielnie do nałożenia masy samopoziomującej lub naprawczej, a także paca długa (łata) i poziomica do sprawdzenia równości. Do dokładnego odkurzenia posadzki przed montażem – dobry odkurzacz przemysłowy.

Specjalistyczne narzędzia do montażu klejonego (Dryback)

Montaż paneli dryback to domena profesjonalistów, częściowo ze względu na wymagane podłoże, a częściowo z powodu konieczności posiadania i umiejętności obsługi specjalistycznych narzędzi. Kluczowym elementem jest aplikacja kleju. Potrzebna jest odpowiednia szpachla ząbkowana (najczęściej A2 lub A3), która pozwala rozprowadzić klej w jednolitej warstwie o odpowiedniej grubości i strukturze. Po odparowaniu rozpuszczalnika z kleju (czas 'otwarty' kleju, często 20-60 min), panele układa się na klej i mocno dociska.

Niezbędne jest użycie wałka dociskowego o wadze minimum 60-70 kg, którym wałkuje się całą powierzchnię ułożonej podłogi w ciągu określonego przez producenta kleju czasu (zazwyczaj do godziny po ułożeniu paneli, a następnie ponownie po kilku godzinach). Wałkowanie usuwa pęcherzyki powietrza, zapewnia pełny kontakt panela z warstwą kleju i gwarantuje trwałe połączenie. Brak wałkowania prowadzi do słabej przyczepności, podnoszenia krawędzi paneli i ogólnej nietrwałości podłogi.

Dodatkowe narzędzia to: ostry nóż do cięcia paneli (metoda score-and-snap), miarka, ołówek, rękawice ochronne do pracy z klejem, oraz ewentualnie specjalne frezarki do winylu czy narzędzia do spawania na zimno lub gorąco połączeń (stosowane w specyficznych warunkach, np. w obiektach medycznych dla zachowania pełnej higieny i szczelności).

Niezbędne akcesoria i materiały pomocnicze

Poza narzędziami, podczas montażu paneli winylowych potrzebne są różne akcesoria. Dla paneli na click, kluczowe są kliny dylatacyjne i listwy przypodłogowe (cokół) oraz profile przejściowe do wykończenia krawędzi i dylatacji. W przypadku układania paneli na klik na chłodnym podłożu lub gdy chcemy poprawić komfort akustyczny (redukcja dźwięków kroków), może być potrzebny dedykowany podkład pod panele winylowe (nie każdy podkład nadaje się pod winyl – musi mieć odpowiednią gęstość, odporność na ściskanie i niski opór cieplny dla podłogówki). Niektóre sztywne panele SPC/RIGID mają zintegrowany podkład, eliminując potrzebę kupowania go osobno.

Dla paneli dryback, podstawowym akcesorium jest klej do winylu. Typ kleju zależy od rodzaju podłoża (chłonny/niechłonny) i warunków (np. czy jest ogrzewanie podłogowe). Często są to kleje dyspersyjne na bazie wody lub kleje dwuskładnikowe poliuretanowe (bardziej wytrzymałe, ale trudniejsze w użyciu). Konieczny jest również grunt do podłoża, dostosowany do typu posadzki i wybranego kleju.

Niezależnie od metody, zawsze miej pod ręką ścierki, rozpuszczalnik (do usunięcia świeżego kleju, jeśli używasz drybacku, lub do czyszczenia narzędzi) oraz taśmę malarską do zabezpieczenia ścian czy tymczasowego mocowania paneli. Inwestycja w odpowiednie narzędzia i akcesoria to inwestycja w jakość i trwałość Twojej podłogi. Czasami warto wypożyczyć specjalistyczny sprzęt, jeśli jest potrzebny tylko do jednego projektu.